Προσγειώνεται η διαδικασία Μακρόν στην Ελλάδα;

 

Πάμε σιγά-σιγά, από την αρχή: όταν στην Γαλλία – όπου στις Προεδρικές εκλογές η παραδοσιακή Δεξιά φλέρταρε με την διάλυση, λιγάκι και με την φυλακή (το είδαμε το ίδιο σενάριο και στην Ισπανία, ετεροχρονισμένο και διαφοροποιημένο, πρόσφατα…), η σοσιαλιστική Αριστερά έλιωσε σαν το παγωτό στον ήλιο, η δε αντι-Ευρωπαϊκή άκρα Δεξιά διεκδικούσε με την Μαρίν Λεπέν την Προεδρία της Πέμπτης Δημοκρατίας – αναδύθηκε και επεκράτησε το άστρο του Εμμανουέλ Μακρόν, στην μικρή Μεσογειακή/Βαλκανική Ελλάδα όλοι διεκδίκησαν συγγένεια με το κύμα-κίνημα που τον έφερε στην εξουσία. Ο ΣΥΡΙΖΑ είδε σ’ αυτόν νέο συνομιλητή: άλλωστε στην Πνύκα, δίπλα στον Τσίπρα, έκανε ο Μακρόν το Ευρωπαϊκό ντεμπούτο του. Ο Κυριάκος «έδειξε» την φιλελεύθερη πλευρά ενός ανθρώπου που – πολιτικά – ξεκίνησε μεν ως υπουργός στην Κυβέρνηση Ολάντ αλλά εξέφρασε, ως νέο πρόσωπο, ένα εκσυγχρονιστικό στοίχημα. Στο μετά-ΠΑΣΟΚ είπαν πολλά καλά λόγια. Τα κουρασμένα ελληνικά μήντια άναψαν μια φλεγόμενη συζήτηση θαυμασμού. ΄Υστερα… σιωπή.

Και τώρα, παρευθύς σε ένα χθεσινό – κυριολεκτικά – συμβάν. Στην μεγάλη αίθουσα του κτιρίου του Ευρωκοινοβουλίου στην Αθήνα, η Επιτροπή Στήριξης του κινήματος του Μακρόν La République en Marche στην Αθήνα (Comité Acropole το όνομά της: όχι τυχαίο) οργάνωνε παρουσίαση της διαβούλευσης που έχει προτείνει ο Μακρόν – δι-Ευρωπαϊκά – για την μεταρρύθμιση θεσμών και (μην αυταπατώμεθα: περί αυτού πρόκειται) για φρενάρισμα της συνεχιζόμενης αποδυνάμωσης της «Ευρώπης». Με μια λογική «Φαντάσου την [αυριανή] Ευρώπη», η διαβούλευση αυτή περπάτησε σοβαρά στην Γαλλία. έκανε βήματα στην Γερμανία ή πάλι στις χώρες Μπενελούξ. δεν πολυπήγε καλά στον Νότο. Μια συζήτηση «εναντίον των εθνικισμών, του λαϊκισμού, των εγωισμών», μια συνειδητή αναζήτηση της αποτελεσματικότητας, η «Μέθοδος Μακρόν» πήγε να συνεγείρει, τουλάχιστον να ξυπνήσει τους Ευρωπαίους προς την Κορυφή της 28ης/29ης Ιουνίου.

Στην ωραία μας χώρα, ένα ευπρεπές κενό έως τώρα! Ο υπουργός Εξωτερικών, ερωτηθείς, δημιούργησε (τι άλλο;) Επιτροπή στο υπουργείο «του». Στην Ν.Δ. θύμισαν ότι ο ιδρυτής της, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ήταν ο par excellence Ευρωπαίος. Ο Τύπος παρακολουθεί – χαλαρά. Στην χθεσινή, λοιπόν, συζήτηση το κοινό περιορισμένο. Παρουσίες από τους πολιτικούς χώρους ακόμη πιο περιορισμένες. «Κάτι» είδαμε από Ν.Δ., όμως τίποτε το αναγνωρίσιμο. Από το πάλαι ποτέ διαλάμψαν για Ευρωπαϊκή ευρηματικότητα ΠΑΣΟΚ, λίγα πράγματα. Από το κυβερνητικό μπλοκ τίποτε – ευθέως τίποτε! (Βέβαια η διοργάνωση ήταν με λογική ευαισθητοποίησης πολιτών. Όμως… γνωριζόμαστε, στον μικρό μας τόπο).

Στις εισηγήσεις επί των θεμάτων αιχμής της «Ευρώπης του Μέλλοντος», ο μεν Αχιλλέας Μητσός παρουσίασε την πρόταση Μακρόν με ό,τι στον οικονομικό χώρο περιλαμβάνει/αποτυπώνει ως policy entrepreneurship υπεραμυνόμενος (αναμενόμενο) του ρόλου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε ό,τι θα ακολουθήσει, καθώς και της «Κοινοτικής μεθόδου» σε αντίθεση με την διακρατική προσέγγιση (η οποία, αληθινά, γιγαντώθηκε με την κρίση). Συν , πολλά που θύμιζαν δεκαετία του ΄80 περί Κοινοτικού Προϋπολογισμού. Ο Χρήστος Φραγκονικολόπουλος, πάλι, έδωσε μιαν ορθόδοξη ανάλυση του πώς πορεύεται ο θεσμικός διάλογος της ΕΕ του 2015, ενώ η Catherine Βελισσάρη (μνήμης ΕΚΕΒΙ και Ευρωπαϊκού Κέντρου Λογοτεχνικής Μετάφρασης) υπερασπίστηκε την πολιτιστική διάσταση του Ευρωπαϊκού αύριο. Η Ρίτσα Μασουρα – ΕΡΤ και Καθημερινή – προσπάθησε να δώσει πνοή στην συζήτηση.

Όμως, να, ένα παραλειπόμενο που θα μπορούσε να έχει ενδιαφέρον. Όταν επισημάναμε παραπάνω τις παρουσίες (=απουσίες) πολιτικών χώρων, παραλείψαμε ένα στοιχείο: ο μόνος χώρος που σαν να αντιπροσωπεύθηκε ήταν… Το Ποτάμι. Εκπρόσωπος Διεθνών Σχέσεων η Οντίν Λιναρδάτου (που μάλιστα παρουσίασε την καμπάνια «Φαντάσου την Ευρώπη»), Εκπρόσωπος Τύπου ο Δημήτρης Τσιόδρας, ακόμη και ο ποταμίσιας διάβασης Χάρης Θεοχάρης. Γιατί το καταγράφουμε; Γιατί με την ιδιαίτερη πολιτική έρημο που δείχνει να βαδίζει στο ΚινΑλ η πρωτοβουλία Σταύρου Θεοδωράκη, μπορεί έτσι να δείχνει μιαν «άλλη» αναζήτηση. Μπορεί;