Προτεραιότητες της ΕΕ

 

Όπως γίνεται κάθε φορά πριν το ξεκίνημα της (6μηνης) Προεδρίας του Συμβουλίου υπουργών της ΕΕ, η χώρα που πρόκειται να “τρέξει” την Προεδρία υποδέχεται ένα ετερόκλητο σύνολο πανεπιστημιακών, πολιτικών, υπηρεσιακών στελεχών, ερευνητών, διπλωματών – που συνέρχονται στα πλαίσια της Trans-European Policy Studies Association/TEPSA – και ακούει απ’ αυτούς, τι; Κάτι σαν την συνισταμένη των κατεστημένων απόψεων της “Ευρώπης” σχετικά με τις προτεραιότητες του ερχόμενου 6μηνου.

Σε τι χρησιμεύει αυτό; Όχι αναγκαστικά στο να χτίσει η Προεδρία τις δικές της προτεραιότητες, άλλωστε αυτές συνήθως έχουν προδιαγραφεί εδώ και μήνες, σε συνεργασία και με την νομενκλατούρα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ή/και με τις βαρύνουσες πρωτεύουσες. Όμως, να, η TEPSA (Ελληνικό μέλος: ΕΚΕΜΕ/EPLO) δίνει κάποιο “κλίμα” στην αυριανή Προεδρία, της λέει τι θάπρεπε να περιμένει ως προσδοκίες…

Από τις συστάσεις της TEPSA, φέτος, τις οποίες μάλιστα η Εσθονική Προεδρία έδειξε πρόθυμη να “σηκώσει” ενδιαφέρον έχει εκείνη περί (Επαν)οικοδόμησης της Κοινωνικής Ευρώπης – χαρακτηριστικός ήδη ο τίτλος – αλλά και εκείνη της επίσπευσης της συζήτησης για Το Μέλλον της Ευρώπης.

Η “Κοινωνική Ευρώπη” είναι μια έννοια που συχνά επανέρχεται από την εποχή Ζακ Ντελόρ/Βάσως Παπανδρέου, όμως με μάλλον περιορισμένη ειλικρίνεια. Δείτε τώρα την προσέγγιση TEPSA: “Αποτελεί ιστορικό δίδαγμα ότι μια διατηρήσιμη ανταγωνιστικότητα στην Ευρώπη δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί χωρίς μια κρίσιμη μάζα κοινωνικής συνοχής”. Τον Απρίλιο , φέτος, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε καταθέσει διάφορα, περί “Ευρωπαϊκού πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων”, όμως η συζήτηση που έγινε στο Ταλλίνν της Εσθονίας έδειξε αυξημένο ενδιαφέρον για την προώθηση της ανάπτυξης με διεύρυνση των επενδύσεων που δημιουργούν απασχόληση, για υιοθέτηση σε κοινοτικό και εθνικό επίπεδο προγραμμάτων που να μειώνουν (“ή τουλάχιστον να επιβραδύνουν”!) τις εισοδηματικές ανισότητες και για την “επένδυση στο ανθρώπινο κεφάλαιο”.

Πάμε όμως στο άλλο μέτωπο, του “Μέλλοντος της Ευρώπης”. Εδώ, κυριάρχησε η άποψη ότι η (σχετική: μετά την εκλογή Μακρόν αλλά και το “ζεμάτισμα” Brexit) άνοδος των φιλο-Ευρωπαϊκών τάσεων – την ώρα όμως που οι “εξωτερικές συνθήκες” (Τραμπ, Πούτιν) και η γενική αναταραχή μειώνουν την σταθερότητα – θάπρεπε να οδηγήσει σε επιτάχυνση των πρωτοβουλιών. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε προτείνει συζήτησή του όλο το 2017, συνέχιση το 2018, τελικά συμπεράσματα στα μέσα του 2019: τώρα, μιλούν για συμπεράσματα στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Δεκεμβρίου 2017, ή στα μέσα του 2018.

Με ποιο περιεχόμενο, όμως; “Η αρχή μιας Ευρώπης πολλαπλών ταχυτήτων θα πρέπει να προσεγγισθεί με (πιο) θετική διάθεση […] Γιατί να μην βοηθηθούν – τυχόν πολλοί – πρόθυμα Κράτη μέλη να λειτουργήσουν ως προπομποί;” Συν , να προχωρήσει επανασχεδιασμός της Ευρωζώνης, αλλά και να συνειδητοποιηθεί ότι “το Ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα παραμένει ευάλωτο σε μια επόμενη κρίση”, πράγμα που δείχνει προς ολοκλήρωση της Τραπεζικής Ένωσης.