Στην μάχη (και) της μάσκας με την βοήθεια Ηλία Μόσιαλου

Του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Τελικά, πάλι στις διαδικτυακές παρεμβάσεις του Ηλία Μόσιαλου (από Λονδίνο) βρίσκει κανείς το νήμα για μια πιο συγκροτημένη προσέγγιση της εκ νέου απειλητικής παρουσίας της πανδημίας του Covid-19 στην δύσκολη καθημερινότητα. Ιδίως τώρα, που η άλλη φιγούρα μετρημένης δημόσιας έκφρασης – του Σωτήρη Τσιόδρα – έχει περιέλθει σε έκλειψη. [Χαρακτηριστικό της επιβάρυνσης των συνθηκών η επαναφορά των ενημερώσεων με συμμετοχή Τσιόδρα, αν και με την σημείωση περί δυνητικής αντικατάστασής του με τον αρκετά οξύτερο Γκίκα Μαγιορκίνη, δίπλα στον all-time classic Νίκο Χαρδαλιά].

Ενώ λοιπόν ήδη ξεκίνησε η – επικίνδυνη, στην ένταση που εκδηλώνεται – «μάχη της μάσκας» και ενώ ανεβαίνουν οι τόνοι για το άνοιγμα των σχολείων, ο Ηλ. Μόσιαλος εισέφερε δυο τοποθετήσεις που ακούγονται αυτονόητες, είναι όμως τόσο μοναχικές! Πρώτον, «η αντιμετώπιση της πανδημίας μπορεί να γίνει μόνο με συντονισμένες δράσεις της πολιτείας, των κοινωνικών φορέων και των πολιτών». Και ακόμη: «με συνεννόηση με όλες τις πολιτικές δυνάμεις και τους φορείς των εργαζόμενων και των εργοδοτών».

Ακούγονται αυτονόητα, είπαμε; Αρκεί να παρακολουθήσει κανείς το κλίμα στο οποίο διεξάγεται η συζήτηση για την μάσκα στα σχολεία – η ανάγκη επιβολής από την μια, ο αδιανόητος αρνητισμός από την άλλη – ή και για την ημερομηνία ανοίγματος των σχολείων, όταν ο ίδιος ο ΠΟΥ μετακινεί προβλέψεις και συστάσεις όσο οι παράμετροι της πανδημίας μεταβάλλονται, για να ανησυχήσει. Η Υπουργός Παιδείας επιτάσσει αρχικώς την προμήθεια μάσκας από τους γονείς, ο Πρωθυπουργός (όταν δήμαρχοι όπως ο με προέλευση ΚΝΕ/ΚΚΕ, και κατάληξη σε ριζοσπαστική πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, Σίμος Ρούσσος Χαλανδρίου αναγγέλλουν την δωρεάν διάθεση), διορθώνει δια του Υπουργού Εσωτερικών με γενικευμένη δωρεάν μάσκα σε μαθητές και δασκάλους/καθηγητές. Η Υπουργός Παιδείας αναγγέλλει άνοιγμα των σχολείων, με υποχρεωτική μάσκα ήδη  από το Νηπιαγωγείο, όταν ο ΠΟΥ μιλάει για χρήση μετά το Δημοτικό. ύστερα διευκρινίζεται ότι στα διαλείμματα δεν θα γίνεται υποχρεωτική χρήση της μάσκας, ύστερα προσέθεσε ότι από νήπια μέχρι Γ΄Δημοτικού θα δοθεί «έμφαση στην χρήση της μάσκας». Όλα αυτά «βάσει των ομόφωνων συστάσεων των επιστημόνων/ειδικών». Στην σχετική επίσημη ανακοίνωση των μέτρων, η Νίκη Κεραμέως φρόντισε να συμπαρευρίσκεται η παιδίατρος/καθηγήτρια ΕΚΠΑ Βάνα Παπαευαγγέλου – που έδωσε και στης υπουργού τις τοποθετήσεις καλύτερη βάση.

Άλλο ζήτημα το τι θα ισχύσει, και πώς – όχι το πώς θα εξαγγελθεί, πώς θα προβληθεί μηντιακά, πώς θα νομοθετηθεί έστω! – στην υπόθεση «μάσκα» στους συνολικούς εργασιακούς χώρους. Ούτε το τι, και πώς θα ισχύσει όταν αρχίσει η φθινοπωρινή και χειμερινή γρίπη, όπου ένα συνάχι, ένας βήχας ,ένα σοβαρό κρυολόγημα, πώς ακριβώς θα προ-διαγιγνώσκεται ως Covid ή μη-Covid; Ποιος/πώς θα κλείνει υπηρεσίες ή χώρους εργασίας; (Ακόμη πιο ενδιαφέρον, το ίδιο στα σχολεία).

Αντί λοιπόν για μια διαρθρωμένη και υπεύθυνη δημόσια συζήτηση «τύπου Μόσιαλου», πληθώρα ανακοινώσεων με ένταση και με παράλληλη παράκαμψη προβλημάτων – και ευθύνης. (Αλήθεια, οι γιατροί που θα καλούνται για πρώτη διάγνωση στα σχολεία – από Κολλέγιο μέχρι Γκράβα, ο Covid δεν δείχνει κοινωνιολογική επιλεκτικότητα! – πώς ακριβώς θα φορτώνονται την ευθύνη; Οι διευθυντές των σχολείων; Η Νίκη Κεραμέως παρέπεμψε στις εν συνεχεία οδηγίες/εγκυκλίους εφαρμογής). Επειδή, δε, υπάρχει η έκκληση για αλληλεγγύη/προσφορά, για ατομική ευθύνη και ακόμη-ακόμη για φιλότιμο από πλευράς του Πρωθυπουργού, διαγγελματικά, ο ίδιος Ηλίας Μόσιαλος εισέφερε ένα πικρό αλλ’ εξόχως διδακτικό στιγμιότυπο: Σε τράπεζα στην Κομοτηνή, βγαίνει κάποιος που μόλις εξυπηρετήθηκε. Περιμένουν άλλοι στην ουρά (όριο τριών για ταυτόχρονη είσοδο) βλέπει τον επόμενο αναμένοντα χωρίς μάσκα. Του επισημάνει, φιλικά, ότι δεν γίνεται να μπει χωρίς, ο άλλος λέει «ωχ τι έπαθα! δεν έχω». Οπότε ο ήρωας της ιστορίας… του προσφέρει την χρησιμοποιημένη δική του.

Τι να σου κάνει το φιλότιμο και η αλληλεγγύη; Ο Ηλίας Μόσιαλος θα μπορούσε να προσθέσει την πρόθυμη/χαλαρή απόρριψη των χρησιμοποιημένων μασκών (ακόμη και γαντιών…) από τους πλέον φανατικούς φίλους τους, ευθύς ως βγουν από κατάστημα, στον δρόμο, στο πεζοδρόμιο, παντού!