Στην σκιά της πυρκαγιάς της Παναγίας των Παρισίων

 

Μπορεί οι πρώτες ώρες μετά την πυρκαγιά που έκαψε ολόκληρη την στέγη και γκρέμισε το βέλος/la flèche της Notre Dame (“Notre Drame” τιτλοφόρησε η Libération), να βρήκαν λίγο απροετοίμαστα τα αντανακλαστικά των Ελληνικών – τηλεοπτικών ιδίως – Μέσων Ενημέρωσης. Στην συνέχεια όμως, όλοι προσήλθαν και με την (συγκλονιστική) εικόνα, και με τις πρέπουσες αναφορές για την πολιτιστική απώλεια, και με την έκφραση λύπης και συμπαράστασης (τα τελευταία περισσότερο στους πολιτικούς ή/και τους με πολιτικά αντανακλαστικά). Δεν θα θέλαμε με τίποτε να προστεθούμε στην χορεία των «σωστών» τοποθετήσεων, πλην για να καταθέσουμε ορισμένες οριακές παρατηρήσεις:

Πρώτον, η μεγάλη αυτή – και από πλευράς εικόνας συγκλονιστική, από πλευράς διακινδύνευσης ακόμη περισσότερο… – τραγωδία στην καρδιά του Παρισιού, καρδιά της Γαλλίας (μέχρι πριν κάποιες δεκαετίες θα προσθέταμε : καρδιά της Ευρώπης), που συντάραξε αυτονόητα τους Γάλλους, δεν – ΔΕΝ – συνοδεύτηκε από την «δική μας» λογική των κραυγών για αναζήτηση ευθυνών. Και τούτο ενώ φαίνεται, μάλλον, ότι τρομακτική αστοχία σε εργασίες αναστήλωσης έφερε την καταστροφή. Ούτε παραιτήσεις Μακρόν ή υπευθύνων ζητήθηκαν! Ούτε καταγγελίες για την επέμβαση της  Πυροσβεστικής, τις τεχνικές μεθόδους της, την ταχύτητα κοκ. Αντιθέτως, η κοινή γνώμη συσπειρώθηκε γύρω από μια Κυβέρνηση που…κάθε Σαββατοκύριακο έχει να κάνει με τα Κίτρινα Γιλέκα. Και οι πυροσβέστες αναγνωρίστηκαν και σαν ηρωικές παρουσίες και σαν σώφρονες χειριστές της πυρκαγιάς.

Δεύτερον, οι άνθρωποι της περιοχής – μαζί και με όσους υπεύθυνους κινητοποιήθηκαν αστραπιαία –  οργάνωσαν «ανθρώπινη αλυσίδα» προκειμένου να σωθούν τα μοναδικά έργα τέχνης και τα κειμήλια που φιλοξενούσε η Notre Dame και απειλούσε η φωτιά. Καταγράψτε το «και», εδώ. διότι η εν πολλοίς αντιθρησκευτική/laique Παριζιάνικη κοινή γνώμη στάθηκε με σεβασμό μπροστά στα θρησκευτικά κειμήλια – κανείς δεν επωφελήθηκε να σχολιάσει τον στέφανο εξ ακανθών του Ιησού του Ναζωραίου που προσγειώθηκε (χάρις στις Σταυροφορίες) από το Όρος των Ελαιών στο νησάκι του Σηκουάνα.

Τρίτον, χρόνια που ζούμε, δεν αποφεύχθηκαν τελείως οι (ιντερνετικές, κυρίως) φήμες περί εμπλοκής ισλαμιστικού δακτύλου. Όμως παρευθύς εκτοπίσθηκαν, περιθωριοποιήθηκαν, τέθηκαν «εκτός» από την βασική δημόσια συζήτηση. Ο κόσμος άκουσε την επίσημη εκδοχή για τα αίτια. Στάθηκε εκεί.

Τέταρτον, ώρες μόλις μετά την καταστροφή, άρχισαν να ανακοινώνονται οι δωρεές για αποκατάσταση. Αρνώ/LVMH, Πινώ, Μπεττανκούρ, 200+100+200 εκατομμύρια ευρώ μέσα σε λίγες ώρες ήδη η πρώτη συγκομιδή, σχεδόν ένα δις σε ένα διήμερο. Όταν δε η Δήμαρχος Παρισίων Ανν Ινταλγκό ανακοίνωσε «συνδιάσκεψη δωρητών» στην Πόλη του Φωτός, και ο Πρόεδρος Μακρόν με στόμφο ανήγγειλε «θα ξαναχτίσουμε την Notre Dame», κανένα κακεντρεχές σχόλιο από τα τόσα (σ’ εμάς) συνηθισμένα.