Στο ναρκοπέδιο της παραοικονομίας

 

Ήρθε το θέμα και πάλι στην επικαιρότητα από μιαν εκδήλωση που συνδιοργανώθηκε από τον ΣΕΒ και την διαΝΕΟσις – με βάση στοιχεία έρευνας που παρήγγειλε η δεύτερη – με αντικείμενο την παραοικονομία και την (σύστοιχη προς την παραοικονομία) φοροδιαφυγή. Εκεί ακούστηκαν, σε “φρεσκαρισμένη” και ίσως-ίσως πιο τεκμηριωμένη μορφή, όσα και έχουμε διαβάσει και από την καθημερινότητα γνωρίζουμε. Εκτίμηση για μαύρη ή γκρίζα οικονομία στα 40 δις ευρώ, για 27% του ΑΕΠ στην περίοδο 1999-2010, για 22,4% το 2015. ή πάλι για φοροδιαφυγή μεταξύ 6% και 9% του ΑΕΠ, δηλαδή για ποσά από 6 έως 11 δις ευρώ.

Ίσως η πιο σοκαριστική υπενθύμιση να ήταν εκείνη του Στ. Μήτσιου (του Ε&Y) που έδειξε ότι από το 2010 έως και σήμερα τα φορολογικά έσοδα σταθερά μειώνονται ενώ οι φορολογικοί συντελεστές σταθερά αυξάνονται…

Ωραία έως εδώ. Και ακόμη πιο ενδιαφέρον το ότι οι συμμετέχοντες έκαναν και προτάσεις, συγκεκριμένες. Ας πούμε, ο Θ. Φέσσας του ΣΕΒ πρότεινε (α) ηλεκτρονικές συναλλαγές/ηλεκτρονική τιμολόγηση σ’ όλο το εύρος της εφοδιαστικής αλυσίδας, (β) παράλληλη στοχευμένη μείωση φορολογίας και ασφαλιστικών εισφορών (διότι, αλλιώς, το πέρασμα στις ηλεκτρονικές συν αλλαγές μπορεί να ξεπατώσει τις μικρομεσαίες) και (γ) μείωση των εισφορών των εργαζομένων κατά 10 τουλάχιστον ποσοστιαίες μονάδες. Ενώ ο Ευτ. Βασιλάκης επεσήμανε ότι σκόπιμο θα ήταν η φοροσυλλεκτική προσπαθεί να επικεντρωθεί περισσότερο στην επισήμανση της τρέχουσα φοροδιαφυγής, λιγότερο στο αναποτελεσματικό κυνήγι προηγούμενων χρήσεων.

Ωραία λοιπόν, όλα αυτά! Υπάρχει όμως ένα ζήτημα – ζήτημα στρουθοκαμηλισμού, φοβούμαστε. Καθώς ή ίδια η έρευνα δείχνει ότι το μείζον της παραοικονομίας προκύπτει απο την αδήλωτη εργασία (ή: την δηλωμένη, αλλά για κλάσμα μόνον της πράγματι παρεχόμενης εργασίας), όλη η συζήτηση για καταπολέμηση και καταστολή κοκ. της παραοικονομίας κινδυνεύει να κάνει κάτι αληθινά βάρβαρο: να ωθήσει εκτός απασχόλησης – δηλαδή στο πουθενά! – ανθρώπους, πολλούς ανθρώπους, που ζουν ήδη στο όριο της επιβίωσης.