Συνδέοντας επιχειρηματική βιωσιμότητα με χρηματοδότηση

 

Όταν, πριν τρία χρόνια και με πυρήνα την καθιέρωση των στόχων βιώσιμης ανάπτυξης/SDGs από τον ΟΗΕ (με ορίζοντα 2030), ξεκίνησε η προσπάθεια για ενσωμάτωση της έννοιας της βιωσιμότητας στην επιχειρηματική κουλτούρα στην Ελλάδα – με ΣΕΒ και Εθνική Τράπεζα στην αιχμή της πρωτοβουλίας – δεν ήταν λίγοι εκείνοι που είδαν την κίνηση με επιφυλακτικότητα. Μέσα στην κρίση, στο βάθος της κρίσης να επιχειρείται/να τίθεται ως στόχος μια τέτοια αλλαγή νοοτροπίας; Να επιδιώκεται οι περιβόητοι ESG factors, οι παράγοντες που αφορούν περιβαλλοντική βιωσιμότητα, κοινωνική συνείδηση και αρχές εταιρικής διακυβέρνησης (αυτά είναι τα τρία αρχικά Ε/environment, S/Social, G/corporate governance) να ενσωματωθούν οργανικά στην λειτουργία των επιχειρήσεων;

Και όμως: με την δημιουργία του μη-κερδοσκοπικού οργανισμού QualityNet, που μέσα στα χρόνια αυτά κατόρθωσε να συγκεντρώσει πάνω από 200 επιχειρήσεις αλλά και θεσμικούς φορείς για την προώθηση πρότυπων πρωτοβουλιών βιωσιμότητας, δείχνει να έχει δημιουργηθεί μια δυναμική που – στην Ελλάδα του 2018, πάντα – παρουσίασε χθες (στην Αίθουσα του Παλιού Χρηματιστηρίου) το Sustainability Performance Directory ως «οδηγό» στην κατεύθυνση μιας βιώσιμης οικονομίας – κοινωνίας. Στο SPD μπορεί μια επιχείρηση να ενταχθεί υποβάλλοντας σχετικό αίτημα, αξιολογούμενη με βάση σειρά κριτηρίων (Δράσεις κοινωνικού/βιώσιμου χαρακτήρα – Ανάπτυξη πολιτικών και διαδικασιών για τομείς που εξικνούνται από το περιβάλλον και την ενίσχυση τοπικών κοινωνιών μέχρι τις ίσες ευκαιρίες και την χρήση φυσικών πόρων – Δημοσιοποίηση των πρωτοβουλιών βιωσιμότητας) και κατατασσόμενη στο σύστημα. Την Κριτική Επιτροπή αποτελούν οι Π. Αλεξάκης (καθηγητής ΕΚΠΑ, πρώην Πρόεδρος ΧΑΑ), Χ. Απαλαγάκη (Γ.Γ. Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών), Ξ. Αυλωνίτης (Αντιπρόεδρος Επιτροπής Κεφαλαιογοράς) Β. Γκόβαρης (Εκτ. Δ/ντής Ομίλου Ελληνικό Χρηματιστήριο) Σοφία Εφραίμογλου (Αντιπρόεδρο Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού).

Πάντως, εκείνο που φέτος αναδείχθηκε και με την τοποθέτηση του Werner Schnappauf, του Γερμανού Συμβουλίου Βιώσιμης Ανάπτυξης (πρώην υπουργού Περιβάλλοντος της Βαυαρίας και Γενικού Διευθυντή του ΒDI/του Γερμανικού ΣΕΒ) ήταν η σημασία της σύνδεσης όλης αυτής της συζήτησης περί βιωσιμότητας με την πρόσβαση σε βιώσιμη χρηματοδότηση. Ειδικά όσον αφορά τις ΜμΕ, μόνον στο μέτρο που η διαθέσιμη χρηματοδότηση λαμβάνει υπόψη την ενσωμάτωση μιας λογικής βιωσιμότητας στην επιχειρηματική λειτουργία – υπό την έννοια ότι «τελικά η βιωσιμότητα περιορίζει το κόστος» – θα θεμελιωθεί ασφαλέστερα αυτή η πρακτική. Μένει, βέβαια, να δούμε τον χρηματοπιστωτικό τομέα να προσέρχεται – στην πράξη κι αυτός! – σε μια τέτοια ανάλυση και… πρακτική (πάλιν η πρακτική).