Τι είναι, πλέον, η ναυτιλία

 

Με τον αρκετά γενικόλογο τίτλο «Opportunities and Challenges», ώστε να χωράει αληθινά οτιδήποτε, έγινε χθες το 8ο Greek Shipping Forum της Capital Link. Συγκεντρώνοντας αληθινά πλήθος κόσμου από τη ναυτιλιακή κοινότητα – πολλούς νέους/junior, πολλούς και ξένους.

Το σχόλιο «να χωράει ο,τιδήποτε» δείχνει την κατεύθυνση που έχει πάρει τα τελευταία χρόνια η συνολική συζήτηση για τη ναυτιλία. Η οποία προκύπτει/αποδεικνύεται ότι έχει πλέον καταλήξει να αποτελεί περισσότερο απ’ οτιδήποτε άλλο μια πλατφόρμα για χρηματοπιστωτικές τοποθετήσεις (ή και για πονταρίσματα, εν τέλει…): αυτό ίσχυε ήδη από παλιότερες δεκαετίες – άλλωστε, το φετινό 8th Forum τιμούσε τον Κώστα Γραμμένο του  Cass Business School του City U., ο οποίος ακριβώς από το shipping finance ξεκίνησε τη διαδρομή του.

Όμως, τώρα, τώρα ακριβώς που η ναυτιλία περνάει από ταραχώδη νερά – οι ναύλοι ξηρού φορτίου δοκιμάζονταν επί καιρό, τα εμπορευματοκιβώτια ομοίως, οι πλατφόρμες άντλησης υδραγονανθράκων άγγιξαν βράχια –αλλά και που την ίδια στιγμή η παγκόσμια πληθώρα κεφαλαίων έχει οδηγήσει σ’ ένα κυνηγητό αναζήτησης αποδόσεων με κάθε διακινδύνευση (και… πού “καλύτερη” διακινδύνευση από τη ναυτιλία!), κάθε συζήτηση για τη ναυτιλία έχει τα χρηματοπιστωτικά στην πρώτη γραμμή: Τι ενδείξεις υπάρχουν για την τραπεζική χρηματοδότηση; Τι εναλλακτικές πηγές υπάρχουν και πού αναζητούνται; Που έχει φτάσει η παρουσία της ναυτιλίας στα χρηματιστήρια και τι υπόσχεται το private equity μετά τις θύελλες του παρελθόντος; Ποιος/πώς/με τι κόστος στην dilution του ελέγχου των ναυτιλιακών θα προχωρήσουν οι αναδιαρθρώσεις, τις οποίες κάνει αναγκαίες και η κρίση της αγοράς, και η ευαισθησία των χρηματοπιστωτικών προϊόντων που έχουν χρησιμοποιηθεί;

Την ίδια, όμως, στιγμή που η χρηματοπιστωτική διάσταση έχει καταλάβει την πρώτη σειρά, έρχονται και οι γεωπολιτικές θεωρήσεις να διεκδικήσουν το δικό τους μερίδιο. Σ’ αυτές ανήκει ακόμη η κινεζική διάσταση, που με την λογική του OneBelt/One Road αποκτά μια μονιμότητα στη διεθνή συζήτηση, όμως ακόμη πιο εκτεταμένες γεωπολιτικές/γεωοικονομικές ανακατατάξεις (από τις οποίες δεν μπορεί κανείς να κάνει αφαίρεση της “διάστασηςΤραμπ“) διεκδικούν όλο και περισσότερο την προσοχή.

Έχει καταλήξει να είναι κοινοτοπία το να επισημαίνει κανείς τον κομβικό ρόλο της ελληνικής –όχι ελλαδικής, ωστόσο…– παρουσίας στην παγκόσμια ναυτιλία. Όμως, ακριβώς αυτή η διάσταση της συνεχούς αντιστάθμισης προκλήσεων και ευκαιριών με τις ανατροπές και τις ανασταθμίσεις που φέρνει, με την ανάγκη να ενσωματώνονται σε συνεχή ροή το σοκ και τα νέα μέτωπα, ανανεώνει τη συζήτηση στην τωρινή συγκυρία: ένα συνεχές στοίχημα.