Τι σημαίνει transactional

 

Αφήσαμε να φύγει από την επικαιρότητα η επίσκεψη Τσίπρα σε Άγκυρα-Πόλη-Χάλκη και τα όσα διαδραματίστηκαν εκεί, με ό,τι άνοιξε ως προοπτική και ό,τι διαγράφηκε ως ρίσκο. Για να προτείνουμε στον αναγνώστη να κοντοσταθεί και να σκεφθεί τι υπάρχει/τι λειτουργεί πίσω από πολιτικά αντανακλαστικά του άβολα μεγάλου γείτονα της Ελλάδας – τον οποίο τόσο συνηθίζουμε να κατακεραυνώνουμε στα αντανακλαστικά του, αλλά και πόσο του μοιάζουμε! . (Ή: μας μοιάζει, αν πάμε πίσω στην Φαναριώτικη /Βυζαντινή κοκ εμπειρία).

Ας δούμε για παράδειγμα εκείνο που θεωρήθηκε στην Ελλάδα ότι απετέλεσε ανοίκειο παζάρι: θετικά σημάδια για επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης με το καθεστώς της Μουφτείας στην Θράκη. Πέραν του ότι το θέμα δεν τέθηκε έτσι, η αλήθεια είναι ότι η πρακτική της Τουρκίας ανέκαθεν είναι (και επί Ερντογάν είναι ακόμη περισσότερο…) σε μια γραμμή συμψηφισμού συμφερόντων/ανταλλακτική. Το θυμόμαστε αυτό, όχι;, από τότε που συσχέτιζε η Άγκυρα την υπόθεση των 2 Ελλήνων στρατιωτικών που κρατούνταν στην Αδριανούπολη με εκείνη των 8 Τούρκων φυγάδων πραξικοπηματιών. Όμως και στην μεγάλη-μεγάλη σκακιέρα, της Τουρκικής πολυκύμαντης σχέσης με ΗΠΑ και Ρωσία, της υπόθεσης των F-35 και των S-400, του βαριού παρελθόντος με Ισραήλ, της «διαχείρισης» του Κουρδικού με αντίβαρο, την παρουσία στην Βόρεια Συρία. Σε όλα αυτά τα μέτωπα, διαχρονικά δε και χωρίς σταθερές αγκυρώσεις, η Τουρκική προσέγγιση είναι εκείνο, που σε διατύπωση εργαστηριακή/διεθνών σχέσεων, λέγεται transactional. Αφήνουμε κατά μέρος την συζήτηση περί αρχών (που ούτως ή άλλως, ειλικρινά, ποιος την θεωρεί λειτουργική στον 21ο αιώνα;) ή την άλλη συζήτηση περί σταθερών συμμαχιών και τι βλέπουμε; Μιαν απόλυτα ρεαλιστική, γαιώδη ανάγνωση του – εκάστοτε – συμφέροντος και των – εκάστοτε -σχέσεων ισχύος. Τι έχω να δώσω/τι μου ζητείται; Τι με παίρνει να ζητήσω; Τώρα ή λίγο αργότερα;

Όποιος θα είχε τον πειρασμό να μιλήσει για Ανατολίτικο κυνισμό, ας δει και τους άλλους παίκτες του συστήματος – π.χ. τους Αμερικανούς να εγκαταλείπουν τους Κούρδους της Β. Συρίας, καίριους συμμάχους στην μάχη κατά του  ISIS κλπ.! Αλλά και ας προσγειωθεί στην δική μας συζήτηση π.χ. της εποχής Μακεδονικού/μεταΜνημονιακής μετάβασης/μη-περικοπής συντάξεων, όπου με τόσο μπρίο η δημόσια συζήτηση δέχθηκε την πλέον ανταλλακτική προσέγγιση των πλέον ακραία ανόμοιων ως πιθανή, αν μη ως δεδομένη; Ή πάλι στην – εποχής Πάνου Καμμένου – πλειοδοσία προσφοράς βάσεων και διευκολύνσεων/facilities προς ΗΠΑ ανά την Ελλάδα, από Σούδα έως Αλεξανδρούπολη και από Άκτιο έως Βελεστίνο, με ενδεχόμενη και ολίγην από Κάρπαθο, σε μια ακραία transactional/παζαρτζήδικη ανάγνωση διεθνών σχέσεων.  Κρατήστε την στο μυαλό σας αυτήν την διάσταση των πραγμάτων, όσο θα προχωρούν οι ειδήσεις για το τι βρέθηκε αληθινά ως κοίτασμα στον «Γλαύκο» της Κυπριακής ΑΟΖ/Οικόπεδο 10 και τι ακριβώς θα δοθεί σε ExxonMobil νοτίως της Κρήτης – όλα αυτά με φόντο την πρωτοφανή ναυτική άσκηση «Γαλάζια Πατρίδα» της Τουρκίας…

Μιας όμως και προηγήθηκε αναφορά περί Καμμένου και της (αλήστου μνήμης, ήδη) συνύπαρξης ΣΥΡΙΖΑ-ΑνΕλλήνων σε συγκυβέρνηση: όταν προσπαθεί κανείς να αποκωδικοποιήσει τις ακραίες/επιθετικές εθνικιστικές τοποθετήσεις Ερντογάν, μήπως να θυμηθεί ότι στην διαχείριση της Τουρκικής πολιτικής σκηνής ο Ερντογάν και το AK Parti συνυπάρχει με τον Ντεβλέτ Μπαχτσελί του MHP/Εθνικιστικού Κινήματος/ «Γκρίζων Λύκων»; Στην δύση του, ο 71χρονος Μπαχτσελί έχει περάσει στην κεντρική πολιτική της Τουρκίας την λογική του ακραίου εθνικισμού – χρήσιμη και στον Ερντογάν προκειμένου να συνεχίσει να κερδίζει στην αντιπαράθεσή του με το Κεμαλικό αλλά και Δυτικότροπο παρελθόν.

Μακριά από μας να συγκρίνουμε με τον Μπαχτσελί τον (54χρονο) Καμμένο, όμως άμα σταθεί κανείς στο εθνικιστικό, στον συνωμοσιολογικό και στο βολικά απαραίτητο για τις πολιτικές ισορροπίες, τότε μπορεί να βρει υλικό! Α, ναι, και στην «χρησιμότητα» του να ανασκαλεύεται ο βυθός της ψυχής των ανθρώπων: οριακοί οι Ανελίτες στις εδώ κάλπες (αν και κάποτε υπήρξαν διψήφιοι), περιορισμένοι οι Γκρίζοι Λύκοι στις εκεί κάλπες (11-16%) – όμως πόση η υπορρέουσα παρουσία της νοοτροπίας και της προσέγγισής τους σε μια παραζαλισμένη κοινή γνώμη; Μην βιαστείτε να απαντήσετε…