Το ασφαλιστικό πεδίο και η μεταμόρφωση της οικονομίας

 

Ήταν ενδιαφέρον να σημειώσει κανείς ότι, ο τίτλος του Ασφαλιστικού Συνεδρίου που διοργάνωσε φέτος ο ECONOMIST (με “Ιδρυτικό Χορηγό” την Εθνική Ασφαλιστική – την ίδια ώρα διαδήλωση των εργαζόμενων αντιδρούσε στην ενδεχόμενη μεταβίβασή της/εισδοχή στρατηγικού επενδυτή…) ήταν “Η μεταμόρφωση της Ελληνικής οικονομίας και ο ρόλος της ασφαλιστικής αγοράς”. Ουσιαστικά, η διάσταση της “μεταμόρφωσης της οικονομίας” δένει από δυο κατευθύνσεις: αφενός ο ασφαλιστικός τομέας έχει κατεξοχήν μακροπροθεσμοποιητική/επενδυτική λειτουργία. αφετέρου όλη η συζήτηση περί το Ασφαλιστικό (όπου η ιδιωτική ασφάλιση πλέον “κατ’ ανάγκην” προσέρχεται…) αποτελεί κεντρική παράμετρο.

Σ’ αυτήν ακριβώς την διάσταση στάθηκε ο Στ. Κωνσταντής της Εθνικής Ασφαλιστικής, απαριθμώντας τους τομείς όπου προκύπτει ρόλος της ιδιωτικής ασφάλισης: διασφάλιση της επάρκειας κεφαλαίων – χρηματοδότηση υποδομών – προστασία κεφαλαίων – υποβοήθηση της εξαγωγικής δραστηριότητας – στήριξη/σταθεροποίηση της οικονομίας. Εδώ, η λειτουργία υποκατάστασης που εκ των πραγμάτων κλήθηκε να διαδραματίσει ο κλάδος λόγω της υποχώρησης της Κοινωνικής Ασφάλισης βρίσκεται στην αιχμή τις ημέρες αυτές. Διόλου παράξενο, ως εκ τούτου ότι ενόχλησε η τοποθέτηση Στουρνάρα στο Συνέδριο για το Ασφαλιστικό.

Τι είπε, αληθινά; Ότι οι δαπάνες για συντάξεις γήρατος, το 2014, ήταν σ’ εμάς 13,3% του ΑΕΠ, έναντι 9,8% του ΑΕΠ στην ΕΕ. Ότι οι μεταβιβάσεις του Προϋπολογισμού προς τα ασφαλιστικά ταμεία/ΕΦΚΑ είναι 7,6% του ΑΕΠ (φέτος μάλιστα, με δημόσιους υπαλλήλους κι αυτούς στον ΕΦΚΑ, θάναι 9,9% του ΑΕΠ). Και υπάρχουν οι εκκρεμείς συντάξεις. Και υπάρχει η προβληματική εισπραξιμότητα των εισφορών ΕΦΚΑ. Ότι τέλος 2013, ήμασταν με ακαθάριστο ποσοστό αναπλήρωσης 81% – το υψηλότερο στην Ευρωζώνη (30 μονάδες πάνω).

Αυτού του είδους τα στοιχεία – που δείχνουν από μόνα τους πόσο η πορεία της Κοινωνικής Ασφάλισης αποτελεί σήμερα βηματισμό πάνω σε λεπτό στρώμα πάγου – κόστισε σειρά επιθέσεων στον Στουρνάρα, από Γιάννη Δραγασάκη (““η Τράπεζα της Ελλάδος είναι ανεξάρτητη, αλλ’ όχι ανεξέλεγκτη”) ή ακόμη περισσότερο της όχι-και-ιδιαίτερα-σχετικής με τα πράγματα Όλγας Γεροβασίλη που στοχοποίησε (και) Στουρνάρα με το “θεσμικοί παράγοντες, κινδυνολογώντας, συνεργούν στην οικονομική αποσταθεροποίηση”;