Το μετέωρο βήμα της «Λευκής Βίβλου για το Μέλλον της Ευρώπης»

 

Ενόψει της όχι-μόνον-εορταστικής Κορυφής της Ρώμης της 25ης Μαρτίου (για τα 60χρονα της Ευρωπαϊκής Ένωσης), η Ευρωπαϊκή Επιτροπή – μετά την Άνγκελα Μέρκελ, μετά την Ιταλική Κυβέρνηση, μετά και μια διαγραφόμενη πρωτοβουλία Φρανσουά Ολάντ – τοποθετήθηκε στο μείζον ζήτημα του πώς βλέπε να μετεξελίσσεται η “Ευρώπη”. Με ένα – αναμενόμενο κι αυτό! – άνευρο και περιγραφικό κείμενο, που ο Ζαν-ΚλΟντ Γιουνκέρ παρουσίασε στο ΕυρωΚοινοβούλιο.

Μετά τα (αναμενόμενα, αναπόφευκτα) καλά λόγια για την έως τώρα πορεία της ΕΕ, η “Λευκή Βίβλος” που τιτλοφορείται “Μέλλον της Ευρώπης” αναφέρεται σε 5 σενάρια με ορίζοντα το 2025. Το πρώτο σενάριο μιλάει για το ενδεχόμενο – απλώς – η ΕΕ να προχωρήσει, να συνεχίσει [αυτή είναι η εκδοχή “πάμε όπως είμαστε”]. Το δεύτερο σενάριο, να περιοριστεί στην Ενιαία Αγορά [ετούτο είναι η οπισθοχώρηση, εκεί δηλαδή που θα οδηγούσε γενικευόμενο το πνεύμα του Brexit].  Το τρίτο αφορά “εκείνους που θέλουν να προχωρήσουν περισσότερο” [αυτή είναι η “ενισχυμένη συνεργασία” ή οι “περισσότερες ταχύτητες” των willing and able, που αναβαθμίζουν μερικούς τομείς δράσης χωρίς οι άλλοι να τους εμποδίζουν, ενώ θα μπορεί να προστεθούν αργότερα].  Το τέταρτο κάνει λόγο στο να γίνουν μεν περισσότερα, αλλά “πιο αποτελεσματικά” [ετούτη είναι η επικουρικότητα, κυρίως, με τα πράγματα να επιχειρούνται στο πιο αποτελεσματικό επίπεδο].  Το πέμπτο, το πιο φιλόδοξο, “να κάνουμε περισσότερα, όλοι μαζί” [εδώ, φτάνουμε στην συνολική ομοσπονδιακή λογική].

Σε κάθε μια περίπτωση απ’ αυτές, περιγράφεται/διευκρινίζεται από την Λευκή Βίβλο το τι θα σημάνει (α) για την Ενιαία Αγορά, (β) για την ΟΝΕ, (γ) για το Σένγκεν/την μετανάστευση και ασφάλεια, (δ) την εξωτερική πολιτική και άμυνα και (ε) τον προϋπολογισμό της ΕΕ.

Αντίστοιχα, σε κάθε περίπτωση περιγράφεται “η δυνατότητα της (σημερινής) ΕΕ  να εκπληρώσει τον (αντίστοιχο) στόχο”, αλλά και οι συνέπειες της μιας ή της άλλης επιλογής. Κείμενο σπουδαστηρίου, η συνεισφορά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δεν κάνει νεύμα καν προς εκείνο που λέγεται “επιλογή”.

Χαρακτηριστικό, κι αυτό, των καιρών το μετέωρο βήμα της “Λευκής Βίβλου”.