Το Business Forum του SWIFT

 

Με τον εύγλωττο τίτλο “Securing the Future”, οργάνωσε στην Ελλάδα το ετήσιο Business Forum του το SWIFT/Society for Worldwide Interbank Financial Telecommunication,  δηλαδή το ευρύτατο (άνω των 200 χωρών, με συμμετοχή 11.000+ επιχειρήσεων) δίκτυο που επιτρέπει στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, ιδίως τράπεζες, ανά τον κόσμο να ανταλλάσσουν πληροφορίες και (το κυριότερο) να κάνουν συναλλαγές σε ένα ασφαλές περιβάλλον – με την αστραπιαία ταχύτητα που επιτρέπει να ανταλλάσσονται κάπου 15 εκατομμύρια μηνύματα κάθε μέρα!

Το  Business Forum αυτό, που απευθύνεται σε ένα κοινό διεθνών στελεχών του τραπεζικού χώρου – κοινό το οποίο ενημερώνεται και συζητάει για θέματα από τις νέες τεχνολογίες και πώς αυτές διαμορφώνουν την νέα τραπεζική πραγματικότητα μέχρι την διαχείριση των κινδύνων από τις κυβερνοεπιθέσεις (θεματική που απέκτησε πλέον αμεσότατο περιεχόμενο)· από τις δαιδαλώδεις διαδικασίες της Κανονιστικής συμμόρφωσης μέχρι την ενσωμάτωση της τεχνητής νοημοσύνης στην επιχειρηματική λήψη αποφάσεων – οργανώθηκε φέτος για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Φυσικό ήταν λοιπόν να αφιερωθεί μια εισαγωγική συνεδρία παρουσίασης ανάλυσης της Ελληνικής οικονομίας και των προοπτικών της.

Την αποστολή αυτή, “ξεκλειδώματος” του φαινομένου Ελλάδα/Ελληνική οικονομία ανέλαβαν: εισαγωγικά, ο Δημήτρης Μαλλιαρόπουλος – Διευθυντής Οικονομικής Ανάλυσης και Μελετών της Τράπεζας της Ελλάδος – και σχολιαστικά ο Νίκος Βέττας ως Γεν. Διευθυντής του ΙΟΒΕ, ο Ηλίας Λεκκός ως επικεφαλής οικονομολόγος της Τράπεζας Πειραιώς και (last but by no means least) ο Peter Sanfey, αναπληρωτής διευθυντής της EBRD/Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης.

Εκείνο που προέκυψε από την παρουσίαση της Ελληνικής οικονομίας σ’ ένα τέτοιο εξειδικευμένο/στοχευμένο κοινό, ήταν μια πραγματικότητα μεγάλης διόρθωσης με αισθητές προοπτικές βελτίωσης – ήταν μάλιστα ενδιαφέρον να σημειώσει κανείς ότι σ’ αυτήν την άποψη προσήλθε, περισσότερο ίσως και από τους Έλληνες συζητητές ο Sanfey της EBRD (Ιρλανδός, που βλέπει σχεδόν με στοργή την τελευταία χώρα Μνημονίων να το παλεύει…). Όμως όλοι δεν παρέλειψαν να επισημάνουν τα ενδεχόμενα αδύνατα σημεία/παγίδες που βρίσκονται ακόμη μπροστά. Πιο διπλωματικά όπως ο Δ. Μαλλιαρόπουλος απ’ ό,τι οι Βέττας και Λεκκός.΄Ομως όλοι επεσήμαναν πόσο το implementation risk αλλά και η πιεστική ανάγκη για πολιτική ομαλότητα, για κανονικότητα συγκεντρώνει γενική έμφαση.

Τόσο ο Δ. Μαλλιαρόπουλος όσο και ο Η. Λεκκός στάθηκαν αρκετά διεξοδικά στο ζήτημα των NPLs των συστημικών τραπεζών, όμως ο δεύτερος έθεσε με ακόμη μεγαλύτερη έμφαση το ζήτημα… των επιτοκίων. Τα οποία στην Ελλάδα, η οποία επιζητά την επανεκκίνηση μέσω (πώς αλλιώς, πια!) επενδύσεων βρίσκονται στην περιοχή του 6%, την στιγμή που η Ευρώπη κινείται γύρω από το 0.

Μια δύσκολη στιγμές-στιγμές, αλλά ενδιαφέρουσα συζήτηση.