Υπάρχει βέβαια και η πραγματικότητα της Λεβαντίνης

 

Όλα τα μάτια στραμμένα στην διαδικασία ερευνών με πρωτοβουλία της Γαλλικής Total αλλά συμμετοχή της Ιταλικής ENI στο Οικόπεδο 11 της Κυπριακής ΑΟΖ, στο κοίτασμα Ονησιφόρος. Το διπλανό του Οικοπέδου 12, το κοίτασμα Αφροδίτη, που «έτρεξε» (το 2011 η αρχική έρευνα) η Αμερικανοϊσραηλινή Noble Energy και οι Ισραηλινές Delek και Avner. Οι δυο τελευταίες είχαν την ευθύνη του – επιτυχέστατου – κοιτάσματος Λεβιάθαν στην Ισραηλινή ΑΟΖ (το 2010) που βρίσκεται ανατολικότερα, ενώ ο Ονησιφόρος  συνορεύει νότια με το κοίτασμα Zohr στην Αιγυπτιακή ΑΟΖ, που υπήρξε η μεγάλη (θετική) έκπληξη των ερευνών στην Ανατολική Μεσόγειο, και το οποίο ανακαλύφθηκε το 2015 (από την Ιταλική ENI) διπλασιάζοντας από μόνο του τα ενεργειακά αποθέματα της (ήδη πλούσιας σε φυσικό αέριο: έχει ήδη εγκατεστημένα τερματικά υγροποίησης) Αιγύπτου. Για να ολοκληρώσουμε: το 2018 είναι προγραμματισμένη να αρχίσει στο Οικόπεδο 10, που κι αυτό γειτονεύει προς το σημερινό 11 αλλά προς την άλλη δυτική πλευρά σε σχέση με το Οικόπεδο 12, ερευνητική γεώτρηση από την Exxon Mobil σε συνεργασία με την Qatar Petroleum.

Ωραία, αυτή είναι η εικόνα στον χάρτη. Την εικόνα των περιπλεόντων στόλων, αμφισβήτησης (Τουρκία) και υπεράσπισης (Γαλλία) αλλά και «ασπίδας» (ΗΠΑ – τα δικά μας ή τα κυπριακά σκάφη είναι συμβολικοί μόνον «διεκδικητές του δικαίου»), την βλέπουμε καθημερινά στις οθόνες. Όμως… υπάρχει και η πραγματικότητα. Και αυτή έγκειται στις ποσότητες φυσικού αερίου που υπολογίζεται να αποδώσουν τα κοιτάσματα – προσοχή! οι πρώτες ερευνητικές γεωτρήσεις δίνουν μιαν τάξη μεγέθους, οι γεωτρήσεις άντλησης δίνουν ποιότητα των υδρογονανθράκων και μια πιο σοβαρή εκτίμηση ποσότητας, όμως η αληθινή δυναμικότητα «βγαίνει» σε βάθος χρόνου. (Ενώ… οι επενδύσεις, δηλαδή το κόστος αναλαμβάνεται μπροστά!).

Λοιπόν: το Zohr, που όπως είπαμε άλλαξε την ενεργειακή εικόνα της Ανατολικής Μεσογείου και έθεσε αληθινά την Λεκάνη της Λεβαντίνης (αυτό το συνολικό όνομα της περιοχής) στον παγκόσμιο ενεργειακό χάρτη, υπολογίζεται στα 850 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικό αέριο. Το Leviathan, κάπου 450 δις κ.μ. – μαζί με το παραδιπλανό Tamar που υπόσχεται 200 δισ. κ.μ. -, κάνει το Ισραήλ αληθινό ενεργειακό παίκτη. Η καημένη η Αφροδίτη, κι αυτή γύρω στα 200 δις κ.μ. απετέλεσε – δεν είναι ευγενικό να το λέει κανείς αυτό, αλλά έτσι είναι! – σχετική απογοήτευση. Από μόνη της, δεν βγαίνει πέρα οικονομικά σε διεθνές επίπεδο, μάλιστα με τις τιμές της ενέργειας βουλιαγμένες (άλλο το 2010-11, άλλο το 2015, άλλο το σήμερα, άγνωστο το 2020 ας πούμε).

Αυτό δείχνει ακόμη περισσότερο την τεράστια – για την Κύπρο – σημασία του Ονησιφόρου, κι ακόμη περισσότερο των Οικοπέδων 10 και 6 (αυτό είναι βορειότερα, πιο κοντά στην ίδια την Κύπρο αλλά.. πιο μακριά από το Zohr ή τον Λεβιάθαν). Και, επειδή στο βάθος χρόνου θα έχουμε κι εμείς τις δικές μας γεωτρήσεις – εκείνες στα νότια της Κρήτης, που ακόμη απέχουν χρονικά, είναι οι συγγενέστερες με την διαμόρφωση της Λεβαντίνης – ας κρατάμε το δίδαγμα: εντυπωσιακά και στρεσογόνα τα γεωπολιτικά παίγνια, όμως μόνον επιτυχή ενεργειακά ευρήματα «επί του πεδίου» καθιστούν την συζήτηση γεωοικονομική. Δηλαδή της δίνουν ουσία.