Όταν η ΓΣΕΒΕΕ μιλά για οικονομική δημοκρατία

 

Η πρωτοβουλία της ΓΣΕΒΕΕ να διοργανώσει 2η Διεθνή Συνάντηση για τις ΜμΕ στην Αθήνα, μάλιστα με στόχευση «ΜμΕ και Οικονομική Δημοκρατία: μοχλοί ανάπτυξης και καινοτομίας», προξένησε κάποιαν εντύπωση σε μια δημόσια σφαίρα όπου η συζήτηση έχει πάει σε εντελώς διαφορετικές κατευθύνσεις – την μια με τα εθνικά θέματα/Ελληνοτουρκικά σε ανάφλεξη, Μακεδονικό σε εξέλιξη, την άλλη με την αμφιλεγόμενη «καθαρή έξοδο» από την εποχή των Μνημονίων. Ο ίδιος ο Πρόεδρος του ΓΣΕΒΕΕ Γιώργος Καββαθάς την αναγνώρισε την ιδιοτυπία, «εργοδοτική οργάνωση να υιοθετεί μια προβληματική που προέκυψε από το οργανωμένο εργατικό κίνημα», με αίτημα την συμμετοχή των εργαζόμενων στις αποφάσεις/την σοσιαλδημοκρατικής έμπνευσης συναίνεση/την συνδιαχείριση των οικονομικών μονάδων…

Στην συνέχεια της ημερίδας, ο επικεφαλής της Αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα Γιώργος Μαρκοπουλιώτης θύμισε πώς όλη αυτή συζήτηση ξεκίνησε – στα μέσα της δεκαετίας του ΄80, επί Προεδρίας Ζακ Ντελόρ – με την αναζήτηση του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Διαλόγου , ο οποίος εν συνεχεία είχε αναχθεί σε ακρογωνιαίο λίθο του Ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου, με ζητούμενο την συναίνεση. Διαφορετικά σε κάθε χώρα, η προσέγγιση εκείνη μας οδήγησε μέχρι σήμερα – στην Κοινωνική Σύνοδο Κορυφής του Γκαίτεμποργκ και την τοποθέτηση Γιουνκέρ «για συγκερασμό ανταγωνιστικότητας και δικαιοσύνης».

Επιστρέφοντας πάντως στον αμφιτρύωνα της ημερίδας Γ. Καββαθά, τον παρακολουθήσαμε να αναζητά την λογική αυτής της συζήτησης στην προβληματική της διεύρυνσης των ανισοτήτων σε παγκόσμια κλίμακα και στην επίπτωση της κρίσης (η οποία, σ’ εμάς, οδήγησε σε εξαφάνιση 220.000 ΜμΕ και σε απώλεια 780.000 θέσεων εργασίας, αλλά και σε αποσύνδεση από τις παγκόσμιες αλυσσίδες αξίας).

Και τον παρακολουθήσαμε να θέτει ως αίτημα-πλατφόρμα την επιδίωξη «ίσων ευκαιριών για όλους, ανεξαρτήτως μεγέθους», με ιδιαίτερη έμφαση στην απόκτηση/ανάκτηση πρόσβασης στην χρηματοδότηση (με διεξοδική αναφορά στην δημιουργία Επενδυτικού/Αναπτυξιακού Ταμείου) και την αντιμετώπιση της έκλειψης του συστήματος των μεταχρονολογημένων επιταγών (με δημιουργία συστήματος προεξόφλησης, ανάλογα με την φερεγγυότητα, σε τοπικό επίπεδο/μέσω των περιφερειακών Τραπεζών). Ζήτησε επίσης διαφοροποιημένη μεταχείριση της «επιχειρηματικότητας ευκαιρίας» των ΜμΕ, όπου θάπρεπε να προωθηθούν συνεργασίες και σχήματα επιμερισμού κόστους, και της «επιχειρηματικότητας ανάγκης», όπου θα ώφειλε να αναγνωρισθεί η υπολανθάνουσα μισθωτή εργασία (ιδίως στην ασφαλιστική μεταχείριση).  Η τοποθέτηση Καββαθά έκλεισε με μια αποστροφή «όχι στον οικονομικό δαρβινισμό» και με διακήρυξη αντιπαλότητας «στην οικονομική ολιγαρχία»…

…Που, ουσιαστικά, δημιούργησε ιδεώδη πλατφόρμα για την αρχική τοποθέτηση του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα – ο οποίος, όπως σημειώθηκε, προσήλθε για πρώτη φορά μετά από πολλά-πολλά χρόνια σε διοργάνωση της ΓΣΕΒΕΕ. Ο Αλέξης Τσίπρας ξεκίνησε την τοποθέτησή του με «κάλεσμα ειλικρίνειας για συμμετοχή στην διαμόρφωση νέας παραγωγικής ταυτότητας», με έμφαση στην εξωστρέφεια, την καινοτομία και την υψηλή εξειδίκευση του εργατικού δυναμικού, με στόχευση προς διεθνώς εμπορεύσιμα αγαθά. Τοποθέτηση (και, κυρίως, επιχειρηματολόγηση) που δημιούργησε κάποιαν εντύπωση στο κοινό.

Θα επανέλθουμε όμως με περισσότερα στιγμιότυπα από την πρωτοβουλία «ΜμΕ και Οικονομική Δημοκρατία» αύριο.