Όταν η Νέα Δημοκρατία συνάντησε την διαβούλευση…

 

Δεν την έχουν την παράδοση Συνεδρίων προγραμματικού περιεχομένου, δηλαδή ουσίας, τα Ελληνικά κόμματα. Παραδοσιακά, εξελίσσονται παρόμοιες διαδικασίες σε ευκαιρίες χειροκρότησης των ηγεσιών/της εκάστοτε ηγεσίας. θήρευσης προσοχής για την αυριανή θέση στον διαμοιρασμό της εξουσίας. ενίσχυσης της αίσθησης «είμαστε πολλοί, είμαστε ισχυροί, νικάμε!».

Το Συνέδριο Αρχών και Θέσεων της Ν.Δ., αυτό το Σ/Κ στον χαώδη χώρο του Metropolitan Expo (με θέμα/σύνθημα κάπως παραδοσιακό βέβαια, «Έτοιμοι να αλλάξουμε την Ελλάδα»), επιχειρεί να μετακινηθεί λιγάκι από την παράδοση. Πώς; Σ’ έναν πολιτικό χώρο με ρίζες φεουδαρχικές, που μάλιστα φαινόταν ότι «κατόρθωσε» να αδρανοποιήσει/να καταπιεί και να χωνέψει την ηγεσία Κυριάκου (ο οποίος ξεκίνησε ως underdog, επεκράτησε ως “διαφορετικός” και με  μεταρρυθμιστικά ανοίγματα, όμως όλο και περισσότερο πήγαινε επ’ εσχάτων προς την παραδοσιακή εικόνα αρχηγού της Δεξιάς) επιχειρείται ως φαίνεται ένα άνοιγμα. ΄Ένα άνοιγμα στην λογική της διαβούλευσης , του να ακουστούν απόψεις για να προκύψουν οι θέσεις και οι στάσεις που θα οδηγήσουν στο αύριο (και… στις κάλπες).

Μένει βέβαια αυτό να επαληθευθεί . Όμως, ο δημοψηφισματικός χαρακτήρας της διαβούλευσης – όχι δε ανοιχτός αυστηρά και μόνο στην βάση των (προσδοκώμενων) 2.800 συνέδρων, αλλά και ευρύτερα – για σημαντικά ζητήματα πολιτικής, αρχικά με ερωτηματολόγια ύστερα και με ψηφοφορίες, όσο και νάναι «ξεφεύγει».

Ζητήματα κοινωνικά και πολιτικής όπως ο χειρισμός των αυθαιρέτων ή η διανομή των πανεπιστημιακών συγγραμμάτων (ακόμη, ακούμε, και η νομιμοποίηση των «μαλακών» ναρκωτικών: αυτό να το δούμε…) αλλά και οικονομικής αιχμής όπως ο βαθμός σύνδεσης των συντάξεων με τις εισφορές (δηλαδή ο πυρήνας του Ασφαλιστικού) , ή πάλιν οι τρόποι διεκδίκησης επενδύσεων στην πράξη έχει γνήσιο ενδιαφέρον να δούμε πώς θα ανοίξουν. Και πώς θα καταλήξουν.

Όμως ακόμη περισσότερο – θεωρούμε – έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα προσεγγισθούν ζητήματα ευρισκόμενα στον πυρήνα του θεσμικού/του πολιτικού συστήματος όπως λειτουργεί (ή: δεν λειτουργεί). Θα σπάσουν ή όχι οι μεγάλες εκλογικές περιφέρειες, που καθιστούν την εκλογική διαδικασία κλειστή λειτουργία; θα αρθεί ή όχι η βίαιη διακοπή του εκλογικού κύκλου όταν δεν κατορθώνεται να συγκεντρωθούν οι (Καραμανλικής λογικής) υπερενισχυμένες πλειοψηφίες για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας; θα «επιτραπεί», σε περίπτωση αδιεξόδου σ’ αυτήν την εκλογή να έχει τον τελικό λόγος ο λαός; και αν ναι, τι εξουσίες θα πρέπει να έχει εντέλει ο ΠτΔ;

Να δούμε πώς θα πορευθεί και πού θα καταλήξει αυτή η διαδικασία, όπου η Ν.Δ. συνάντησε στον δρόμο της την διαβούλευση!