Όταν «οι ξένοι» τοποθετούνται

 

Ενώ σιγά-σιγά κατακάθεται η σκόνη από την περιπετειώδη έξοδο της Ελλάδας στις αγορές, αρχές Φεβρουαρίου, για 3 δις σε «φρέσκο χρήμα» εν μέσω διεθνούς αναταραχής (που άφησε ψηλά τις αποδόσεις…) και ενώ ολοκληρώνονται σε τελευταίες πινελιές της τρίτης αξιολόγησης του τρέχοντος προγράμματος και «χωνεύεται» η αναβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας από την Fitch,  ο Επίτροπος Μοσκοβισί, τόνιζε ότι «η Ελλάδα πρέπει να αντιμετωπισθεί ως μια κανονική χώρα». Εκτιμούσε ότι δεν θα υπάρξει ανάγκη προληπτικής γραμμής στήριξης για την χώρα μας, και ξεκαθάρισε ότι «όταν η Ελλάδα βγει από το Πρόγραμμα διάσωσης, δεν πρέπει να βρεθεί με τίποτε που να μοιάζει με αναγκαστικό Πρόγραμμα».

Με τον Προϋπολογισμό να δίνει για τον Ιανουάριο πρωτογενές πλεόνασμα καθ’ υπέρβασιν άνω του 1 δις ευρώ, το αφήγημα της Κυβέρνησης για συνεχή πορεία προς «έξοδο από τα Μνημόνια», με την λήξη του τωρινού Προγράμματος Προσαρμογής τον Αύγουστο, δείχνει να ενισχύεται.

Ήδη, άλλωστε, και η Ανγκελα  Μέρκελ είχε αναφερθεί στην «σημαντική πρόοδο» που έχει καταγράψει η Ελληνική οικονομία, ενώ σημείωνε και ότι έχει ξεπεραστεί – για την Ευρώπη – η «εποχή των «Προγραμμάτων διάσωσης»». Και τούτο λίγες μέρες αφότου ο ορισμένος να αναλάβει το καίριο υπουργείο Οικονομικών (Σοσιαλδημοκράτης) Όλαφ Σόλτς είχε εξηγήσει (στο Spiegel) ότι «δεν θέλουμε (οι Γερμανοί) να υπαγορεύουμε στα άλλα Ευρωπαϊκά Κράτη πώς θα αναπτύξουν την οικονομία τους».

Προτού όμως επιπέσει υπερβολικός ενθουσιασμός, ας σημειωθεί ότι η μετα-Μνημονιακή (για μας θέση) της Μέρκελ ήρθε κάποιες ώρες μόλις προτού η Κριστίν Λαγκάρντ φροντίσει να θυμίσει κάπως αυστηρά ότι όσο κι αν η «Ελληνική Κυβέρνηση θέλει να γιορτάσει [το τέλος των Μνημονίων] , πάντως η χώρα θα παραμείνει υπό επιτήρηση».

Η σύγχρονη εκδοχή του «μια στο καρφί και μια στο πέταλο»…