Ψυχραιμία και υγεία: έννοιες ασύμβατες;

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Η ταυτόχρονη άνοδος των κρουσμάτων κορωνοϊού, γρίπης και RSV (του αναπνευστικού συγκυτικού ιού, κατά την επίσημη ονομασία του, που δημιουργεί νέο επικίνδυνο περιβάλλον για βρέφη/παιδιά και ηλικιωμένους: στην τελική ευθεία βρίσκεται στοχευμένο εμβόλιο) δημιούργησε ήδη ένα νέο πεδίο ανησυχίας.

Η κατάσταση ελλείψεων που έχει – παράλληλα – διαμορφωθεί στην αγορά φαρμάκου, όσο κι αν επικεντρώνεται σε ορισμένα μόνο σκευάσματα και δραστικές ουσίες (παρακεταμόλη, εισπνεόμενα, αντιβηχικά) έχει εγκαταστήσει ενισχυμένη ανησυχία στην καθημερινότητα πολλών: σκεφτείτε την οικογένεια με μικρά παιδιά που περιφέρεται ανά τα φαρμακεία να βρει το αναγκαίο φάρμακο. Τα παιδιατρικά τμήματα και νοσοκομεία αρχίζουν και «φορτώνουν».

Έρχεται και η είδηση ότι η Κίνα, έχοντας περάσει από την πρακτική zero-Covid στο πλήρες άνοιγμα, γνωρίζει καταστάσεις που παραπέμπουν στην Ευρώπη/Β. Αμερική του 2020, με νοσηλείες στους διαδρόμους ή στις αυλές των νοσοκομείων και με αποτεφρώσεις νεκρών από Covid στις πλατείες (το αντίστοιχο των στρατιωτικών φορτηγών με σορούς του Μπέργκαμο ή τους ομαδικούς τάφους στο Hart Island της Νέας Υόρκης) και δεν είναι να παραξενεύεται κανείς που η ένταση ανεβαίνει.

Καθώς όμως υπήρχε η αίσθηση «τώρα πια, βγήκαμε από την απειλή του κορωνοϊού», τα διεθνή αντανακλαστικά είναι αμφίθυμα: με δισταγμούς συνεκλήθη ο Μηχανισμός Αντιμετώπισης Κρίσεων της ΕΕ (και αφού πρώτα χώρες όπως η Ιταλία ή η Ισπανία είχαν ακολουθήσει τις ΗΠΑ σε επιβολή μονομερών μέτρων στην είσοδο ταξιδιωτών από την Κίνα) και κατέληξε σε «ισχυρή σύσταση» για PCR τεστ 48 ωρών στους προερχόμενους από Κίνα, με χρήση μάσκας στις πτήσεις και με «ενθάρρυνση για συμπληρωματικά μέτρα» – ίσον: τυχαίους ελέγχους/spot checks στην άφιξη.

΄Όλα αυτά αποτελούν απλώς μια καταγραφή. Που, παρά το φουρφούρισμα και την παρέλαση στα πρωϊνάδικα και τα τηλεπαράθυρα των ειδήσεων των συνήθων υπόπτων που θυμόμαστε από την εποχή της πανδημίας, δεν έχουν ακόμη δημιουργήσει αληθινή ταραχή – «βοηθούν» σ’ αυτό και οι συνεχώς διαθέσιμες ακραίες υποθέσεις του αστυνομικού δελτίου, λειτουργεί και ο σκυλοκαυγάς των πολιτικών ενόψει των εκλογών. Βέβαια, τα αναπόδραστο πολιτικό αντανακλαστικό – αναζήτηση ευθυνών και «Τις πταίει;» από την Αντιπολίτευση και τον μηντιακό κόσμο. «εισαγόμενο το πρόβλημα» και καθησυχαστικά ταξίματα από την Κυβέρνηση – συμβάλλει στο να ανεβαίνει σταδιακά η ένταση. Από δίπλα, όσο περνούν οι μέρες, λειτουργεί και ο πειρασμός της αντιμετώπισης «δια νομοθετήσεως»: αύξηση τιμών στα φθηνά φάρμακα προκειμένου να αποφεύγονται οι εξαγωγές (φυσικά με την υπόσχεση να απορροφηθεί δημοσιονομικά το αυξημένο κόστος: είπαμε, έχουμε εκλογές!), συζήτηση περί απαγορεύσεως των εξαγωγών φαρμάκων, πρόταση για γενίκευση της συνταγογράφησης ΟΛΩN πλέον των φαρμάκων, ακόμη και εισήγηση για διάθεση των φαρμάκων «σε εξατομικευμένο φακελάκι» και όχι σε πλήρη συσκευασία («όπως στις ΗΠΑ»).

Καθώς είναι βέβαιο ότι η κατάσταση θα βαρύνει τις εβδομάδες που έρχονται – πάντως σ’ εμάς, αλλά και στην Βόρεια Ευρώπη, σε κλιματικές συνθήκες υπήρξαν έως τώρα ανέλπιστα υποβοηθητικές: το χειμωνιάτικο κλείσιμο καθυστέρησε – αναζητείται επειγόντως ψυχραιμία. Κυρίως στους υπεύθυνους για την χάραξη (και την εφαρμογή, εν συνεχεία) πολιτικής όσο τα κρούσματα θα πυκνώνουν.

Γιατί έχουμε τον φόβο ότι η αγωνία του τερματοφύλακα μπροστά στην κάλπη, κινδυνεύει να φέρει στο προσκήνιο τα γνώριμα επιθετικά αμυντικά αντανακλαστικά: το εννοούμε, το ζήσαμε και στην πανδημία, προκειμένου να αποσεισθεί η ευθύνη προκρίνονται υπεραντιδράσεις και συμπεριφορές μιας λογικής Χαρδαλιά/Nick Hard. Στην διαχείριση (και) αυτής της διαφαινόμενης κρίσης, θα χρειαστεί περισσότερη ψυχραιμία και μέτρο (καθώς και γνήσια, μη-υποκριτική στήριξη του συστήματος υγείας το οποίο περιέρχεται και πάλι υπό πίεση) καθώς και πειθούς για να προσέξει ο κόσμος τον εαυτό του. Λιγότερες κινήσεις εντυπωσιασμού και «να πειθαρχήσει η κοινωνία».