«Ο Κυριάκος πήρε τ’ όπλο του»

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Ξάφνιασε αρκετά ο τρόπος – περισσότερο κι από το περιεχόμενο/την ουσία – με τον οποίο ο Πρωθυπουργός ανακοίνωσε τα μέτρα στήριξης για το κόστος της ενέργειας και δη του ηλεκτρικού ρεύματος για νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Πέρα από την αυτονόητη αναφορά στην παγκόσμια φύση του προβλήματος και στην ρωσική εισβολή και τον πόλεμο στην Ουκρανία (που «διεξάγεται όχι μόνον με πυραύλους και βόμβες, αλλά και με όπλο την ενέργεια και την τιμή του φυσικού αερίου»), πέρα και από την κατάθεση για μιαν ακόμη φορά της άποψης/πεποίθησης ότι «το πρόβλημα [αυτό] αντιμετωπίζεται μόνο με ενιαία Ευρωπαϊκή απάντηση», υπήρξε και ένα στοιχείο εκνευρισμού με την ως άνω Ευρωπαϊκή απάντηση που δεν προχωράει.

«Η Ευρώπη εμφανίζεται – μέχρι σήμερα τουλάχιστον – κατώτερη των περιστάσεων. Και, δυστυχώς, η λύση της αργεί». Ακολούθησε η περιγραφή ενός συνόλου μέτρων – «ανεξάρτητα από τις Ευρωπαϊκές αποφάσεις», επαναλαμβάνεται – που περιγράφηκε ως ουσιαστική αναστολή της [διαβόητης, πλέον] ρήτρας αναπροσαρμογής, με την πρόσθετη διατύπωση «κόβονται μαχαίρι τα υπερέσοδα των εταιρειών ενέργειας» (έχει ενδιαφέρον να παρακολουθεί κανείς τους μεταφραστικούς επιχρωματισμούς των windfall profits). Αυτά, με πρόσθετες γενικές αναφορές στις πηγές χρηματοδότησης του εν λόγω πακέτου και με πολύ προσεκτική διατύπωση (που κρύβει σχετική ανησυχία) σχετικά με την συμβατότητα των αποφάσεων με το Ενωσιακό Δίκαιο. Σε άλλη, πάλι, τοποθέτησή του ο Κυριάκος Μητσοτάκης αξιοποίησε την μεταφορική σύγκριση της Ευρώπης με μεγάλο καράβι που στρίβει δύσκολα και αργά.

Ασφαλώς, η πρακτική του να αναδεικνύεται κάποιος εξωτερικός «υπεύθυνος» των προβλημάτων /βασάνων του λαού αποτελεί πλανητική σταθερά – θυμηθείτε τον Πρόεδρο Τραμπ να κατακεραυνώνει τον “Chinese virus» όταν οι ΗΠΑ βρέθηκαν παραζαλισμένες με την επέλαση του κορωνοϊού. Και πάλι, όμως, αυτή η ενθουσιώδης αναδίπλωση από την Ευρωπαϊκή προσδοκία (η οποία απέδωσε στην προμήθεια των εμβολίων για την πανδημία – λέμε τώρα!… – και πολύ πιο σοβαρά απέδωσε με την θέσπιση του Ταμείου Ανάκαμψης/NGEU-RRF) σε κατ’ ανάγκην προσγείωση σε εθνικά μέτρα, έχει το ενδιαφέρον της. Βέβαια, και πάλι, μέρος της εργαλειοθήκης που θα ξεδιπλωθεί αρχίζει να δρα από τον Ιούλιο – συνεπώς «αφήνεται» στην ΕΕ περιθώριο να ξε-απογοητεύσει: τα μηνύματα από τις Βρυξέλλες (και δη από τον κύκλο της Προέδρου Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, η οποία θεωρεί ότι οδηγεί την «Ευρώπη» σε νέα ωρίμανση) μιλούν για επίσπευση αποφάσεων μετά την Κορυφή του τέλους Μαΐου.

Πάντως, η ανακοίνωση αυτών των μέτρων ανακούφισης από την δημοσκοπικά ήδη ορατή επίπτωση της βιωμένης ακρίβειας, έτσι όπως έγινε με την λογική «ο Κυριάκος πήρε τ’ όπλο του» – και μάλιστα ακριβώς την παραμονή του Συνεδρίου της Ν.Δ. –  το οποίο άλλωστε και … ανέβαλε την ανάρτηση των νέων εκκαθαριστικών του ΕΝΦΙΑ, όπως προσφυώς παρατηρούσε σύνεδρος – δεν ήταν πιθανό να μην προκαλέσει την συνηθισμένη αντιπολιτευτική αντίδραση.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης – που οδηγεί στις εσωκομματικές κάλπες για την ονομασία του κόμματος (ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ ή ΚΙΝΑΛ;) – κατήγγειλε για «μη-συνολική απάντηση στο πρόβλημα» και για πολλαπλή εξάρτηση από το φυσικό αέριο , ενώ δήλωσε ότι «περιμένει να δει τι ποσό θα φορολογήσει ως υπερκέρδη η Κυβέρνηση», θέτοντας τον πήχυ στα 3 δις ευρώ (με παραπομπή σε στοιχεία Παγκόσμιου Οργανισμού Ενέργειας).

Ο Αλέξης Τσίπρας σάρκασε τον Πρωθυπουργό ως «πολύ θυμωμένο με τις αδικίες που ο ίδιος δημιούργησε», σημειώνοντας επιπλέον ότι τα μέτρα που λαμβάνονται ανατρέχουν στον Δεκέμβριο, οπότε οι αναφορές στον πόλεμο στην Ουκρανία (που ξεκίνησε μέσα Φεβρουαρίου…) δεν είναι πειστικές. Επιπλέον μίλησε για παράνομο χαρακτήρα της ρήτρας αναπροσαρμογής – η οποία μερικώς, τώρα, αντισταθμίζεται με τα κυβερνητικά μέτρα ελάφρυνσης – δίνοντας έτσι την ευκαιρία στον Ν. Ανδρουλάκη να υπενθυμίσει ότι η εν λόγω ρήτρα αναπροσαρμογής νομοθετήθηκε, εισήχθη και εφαρμόσθηκε επί ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ..

Με άλλα λόγια, και αυτήν την φορά, συνδυάστηκε κυβερνητική επιλογή να υπερκερασθούν προτάσεις της Αντιπολίτευσης (όπως και στην περίπτωση των διαδοχικών πακέτων στήριξης επί πανδημίας), αμηχανία με στοιχεία πλειοδοσίας από την πλευρά της Αντιπολίτευσης και χτίσιμο οξύτητας την ώρα που η βιωμένη ακρίβεια κάνει την διαβρωτική δουλειά της.

Όσο για την αμφισβήτηση του πόσο τα μέτρα ελάφρυνσης θα αποδώσουν – και μάλιστα οι αναδρομικές επιστροφές: η εξασφάλιση επιστροφών στους πολίτες είναι κι αυτή δοκιμασμένη στις ΗΠΑ πρακτική. εκεί μάλιστα δεν γίνεται επιστροφή σε τραπεζικούς λογαριασμούς αλλά στέλνεται επιταγή με υπογραφή του Προέδρου….. – η αλήθεια είναι μια: τα 4 εκατομμύρια καταναλωτές θα δουν και θα κρίνουν, οι ίδιοι/οι ίδιες, τι περιεχόμενο θα έχουν γι αυτούς/γι αυτές τα μέτρα. Όλα τα άλλα, μηντιακή μόνον αξία έχουν.