Εν τω μεταξύ, στην Γαλλία…

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Μολονότι υποτίθεται ότι στην Ελλάδα και οι πολιτικοί και τα μήντια και η (ενημερωμένη) κοινή γνώμη παρακολουθεί από κοντά με ενδιαφέρον τις  εξελίξεις στην Γαλλική πολιτική σκηνή, αυτή την φορά το όσο ενδιαφέρον και η όποια παρακολούθηση περιορίστηκε στην προεδρική εκλογή και στην επικράτηση Μακρόν (με 58,5%) έναντι Λεπέν (με 41,5%). Ισως κάποιοι να «κράτησαν» και την απρόσμενα καλή επίδοση, στον πρώτο γύρο, του Μελανσόν της «Ανυπότακτης Γαλλίας»/LFI (θυμίζουμε 21,95%, έναντι 23,15%, Λεπέν/RN και 27,84% Μακρόν – ενώ 4,63% Πρασίνων/EELV, 2,28% ΚΚΓ/PCF, 1,75% Σοσιαλιστών/PS).

Ύστερα, πέραν της συνειδητοποίησης, σιγά-σιγά κι αυτό, ότι στις 12 και 19 Ιουνίου οι Γάλλοι έχουν βουλευτικές εκλογές, ότι η πλειοψηφία στην Εθνοσυνέλευση αν δεν είναι και πάλι του κομματικού σχηματισμού που στηρίζει τον Εμμ. Μακρόν (έως τώρα LRM, ήδη Renaissance/Αναγέννηση) η πολυχειροκροτημένη νίκη Μακρόν κινδυνεύει να αποβεί εν μέρει Πύρρεια: στην Γαλλία έχουν Προεδρικό σύστημα, αλλά μόνον εξωτερική πολιτική και άμυνα ανήκουν στο domaine réservé του Προέδρου: κατά τα άλλα η νομοθέτηση π.χ. του συνταξιοδοτικού, του εκπαιδευτικού συστήματος, ο Προϋπολογισμός, τα ενεργειακά χρειάζονται την ψήφο της Εθνοσυνέλευσης, έστω και με δυνατότητα τακτικισμών του Προέδρου.

Μπορεί, λοιπόν οι προβολείς του Ελληνικού ενδιαφέροντος «για τα Γαλλικά»  να έχουν σβήσει λιγάκι πρόωρα, ωστόσο ήδη στην Γαλλική πολιτική σκηνή η πολυδιασπασμένη Αριστερά έκανε το πρώτο βήμα τακτικής ενοποίησης γύρω από την Ανυπότακτη Γαλλία/LFI του Μελανσόν, ο οποίος σιγά-σιγά αφήνει πίσω του τον ριζοσπαστισμό/αντιΕυρωπαϊσμό. Και μπορεί να σοκάρει λέγοντας ότι στόχο έχει πλέον θέσει να αναδειχθεί Πρωθυπουργός ο ίδιος και να «συγκατοικήσει» με τον Μακρόν, (η cohabitation δεν είναι αστεία υπόθεση στην Γαλλία: ένας Σοσιαλιστής Φρανσουά Μιττεράν ως Πρόεδρος «συγκατοίκησε» με τον σκληρό Δεξιό Ζακ Σιράκ, ύστερα με Εντουάρ Μπαλλαντύρ. Αργότερα, ως Πρόεδρος ο Σιράκ «συγκατοίκησε» με τον Γ.Γ. των Σοσιαλιστών Λιονέλ Ζοσπέν), όμως θάπρεπε κανονικά να έχει στρέψει τους προβολείς προς την κυβερνησιμότητα της Γαλλίας μετά τις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου.

Εδώ, χρειάζεται να δει κανείς κάποια πρόσθετα στοιχεία. Λοιπόν: Σύμφωνα με δημοσκόπηση της 5ης Μαΐου (Ινστιτούτο Elabe), ο Εμμανουέλ Μακρόν πείθει μετεκλογικά μόλις 34% των Γάλλων για την «αποτελεσματική αντιμετώπιση των προβλημάτων της χώρας». Ένα σοκαριστικό 58% δεν του αναγνωρίζουν τέτοια ικανότητα (αύξηση κατά 3% των αρνητικών γνωμών στην τελευταία εβδομάδα, κατά 6% σε ορίζοντα διμήνου). Όταν ξεκινούσε την πρώτη του προεδρική θητεία, ο Μακρόν είχε 45% θετικών απαντήσεων ως προς την προσδοκία αποτελεσματικότητάς του.

Στις δημοφιλίες προσωπικοτήτων που θα μπορούσαν να εκφράσουν την αντιπολίτευση, υψηλότερα βρίσκεται ο Ζαν-Λυκ Μελανσόν (με 37%), έναντι της Μαρίν Λεπέν (με 33%). Ας σημειωθεί ωστόσο ότι σε όρους γενικότερης δημοφιλίας πολιτικών προσωπικοτήτων ψηλότερα από κάθε άλλο βρίσκει κανείς τον (πρώην Πρωθυπουργό του Mακρόν) Εντουάρ Φιλίπ με 45%…

Πάμε, τώρα, σε άλλα δημοσκοπικά ευρήματα, έξη εβδομάδες πριν τις βουλευτικές εκλογές και ενώ (α) έχει συγκροτηθεί Νέα Λαϊκή Ένωση στην Αριστερά (Nouvelle Union Populaire) με κέντρο της την «Ανυπότακτη Γαλλία»/LFI του Μελανσόν, ουσιαστική συμπόρευση των Πρασίνων/ EELV, συνεργασία υποψηφιοτήτων με PCF και με Σοσιαλιστές/PS, όπου όμως πολλοί οι κραδασμοί και αντιρρήσεις, (β) το κόμμα που είχε μορφοποιηθεί ως κοινοβουλευτική παρουσία Μακρόν (LREM/Η Γαλλία σε κίνηση) μετονομάσθηκε σε Renaissance/Αναγέννηση και επιχειρεί σύνθεση συνασπισμού.

Σύμφωνα με την Harris Polls Interactive, δημοσκόπηση σε δείγμα 2044 ψηφοφόρων στις 3 Μαϊου, έδινε – χωρίς να λαμβάνει υπόψη την ανακοινωθείσα συνεργασία LFI με EELV, PCF και PS – ένα σκηνικό με 24% στην LREM/Μακρόν, 23% RN/Λεπέν και 19% LFI/Μελανσόν. Αν όμως λάμβανε κανείς υπόψη τις υπό διαμόρφωση συσσωματώσεις της ενιαίας Αριστεράς (LFI, EELV, PCF, PS) απέναντι στην Κεντρώα/Δεξιά συσπείρωση LREM/MoDem/Horizon/LR (όπου υπάρχουν έντονες επιφυλάξεις των LR/Ρεπουμπλικανών οι οποίοι δείχνουν να επιλέγουν αυτόνομη κάθοδο) και στην αντίστοιχη ακροδεξιά (RN/Λεπέν συν Ζεμμούρ, με την πρώτη όμως να αρνείται κάθε τέτοια προσέγγιση…) μια τέτοια υποθετική αντιπαράθεση θα έδινε από 33% στην Ένωση της Αριστεράς και την (μη-επιβεβαιούμενη) συνεργασία LREM/LR, ενώ 30% στο σχήμα Ακροδεξιάς (επίσης μη επιβεβαιούμενο).

Μια τρίτη προσέγγιση, που θα λάμβανε ως δεδομένες τις συμφωνίες που έχουν για την ώρα επιτευχθεί (και υποθέτοντας (α) ότι θα τηρηθούν, (β) ότι θα παρασύρουν τα εκλογικά κοινά), δίνει την Ένωση Αριστεράς με 28%, τους LREM με 24%, το RN/Λεπέν με 23% και τους LR με 8%. Και…μην ξεχνούμε ότι όλα θα παίζονται στον δεύτερο γύρο, δηλαδή στην παραδοσιακή Δεξιά μεταφορά/report ψήφων σε κάθε εκλογική περιφέρεια. Οπότε όσοι θα περιμένουν με (πολιτική) αγωνία το μέλλον της Μακρονικής πρότασης, θα χρειαστούν ψυχραιμία για να δουν τι περισσότερο απεύχονται (τον ριζοσπαστισμό Μελανσόν; ή το ακροδεξιά κάλεσμα Λεπέν;), με δεδομένες όμως υποψηφιότητες σε τοπικό επίπεδο.

Αναγνωρίζουμε ότι κουράσαμε τον αναγνώστη με τα αρχικά των Γαλλικών πολιτικών σχηματισμών, τις μετονομασίες και τις ανασυνθέσεις τους. Αυτά είναι, όμως τα λύτρα της μη-υπεραπλούστευσης.

Προσοχή όμως! Η μετάφραση δημοφιλιών και ποσοστών κα προτιμήσεων σε έδρες δεν δίνει αποτέλεσμα συγκρίσιμο με την ανάγνωση των ποσοστών. Καθόλου συγκρίσιμο! Μια προβολή σε έδρες/σε τοπικό επίπεδο αυτήν την στιγμή έδινε 338-378 έδρες στο LREM (αν κρατήσει την συμμαχία με MoDem και Horizons), ενώ η Αριστερά θα δει 25-45 έδρες να καταλήγουν στην LFI, 20-40 στο PS και λοιπούς της Αριστεράς, 5-10 στο PCF, μόλις 1-5 σε EELV. Στα δεξιά, πάλι, οι LR και οι σύμμαχοι της παραδοσιακής δεξιάς «βλέπουν» 35-65 έδρες, ενώ το RN 65-95 («άνευ προηγουμένου επιτυχία», σημειώνουν οι αναλυτές για μια τέτοια δυσοίωνη κοινοβουλευτική παρουσία Λεπέν).

Μια τέτοια εικόνα επιτρέπει στην Προεδρία Μακρόν να ελπίζει ότι θα έχει πρακτικά λυμένα τα χέρια της (η πλειοψηφία στην Εθνοσυνέλευση είναι στους 287 βουλευτές) – ΑΝ κατορθώσει όμως να μην υπάρξουν στην τελική ευθεία προς τις κάλπες πρόσθετες διασπάσεις, αρνήσεις συνεργασιών. Και ΑΝ επιλέξει με ευαισθησία προς τις κοινωνικές εντάσεις οι οποίες έχουν αποκαλυφθεί στην Γαλλία τον (ή: την) κατάλληλο Πρωθυπουργό…