Στουρνάρας επανερχόμενος

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Μπορεί να ήταν η κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας για το προσωπικό της Τράπεζας της Ελλάδος η αφορμή, όμως εντελώς άλλη ήταν η αιτία που έκανε τον Γιάννη Στουρνάρα, ως Διοικητή της ΤτΕ αλλά και μέλος της πυραμίδας του Ευρωσυστήματος, να προσέλθει – την ώρα που η προεκλογική εκστρατεία για τις εκλογές στην Ελλάδα βρίσκεται σε φάση απογείωσης και που η επιδοματική προσέγγιση εντείνεται με σαφή διάθεση μόνιμης εγκατάστασης – με βαρύτερες του συνήθους τοποθετήσεις στην δημόσια συζήτηση για τις επιλογές πολιτικής. Να προσέλθει, ή μάλλον να επανέλθει.

Προσπαθώντας βέβαια να τηρήσει την κεντρικοτραπεζική επιφυλακτικότητα στις διατυπώσεις, ενσωμάτωσε στην τοποθέτησή του την παρατήρηση («ενθαρρυντικό και ελπιδοφόρο») ότι για την ώρα «δεν παρατηρείται σπιράλ μισθών-τιμών» στο μέτωπο του πληθωρισμού. Όμως η ουσία της παρέμβασής του ήταν έκκληση για «υπεύθυνη διαπραγματευτική συμπεριφορά των κοινωνικών εταίρων» προκειμένου να μην υπάρξει επαναφορά σε μοτίβο «στασιμοπληθωρισμού δεκαετίας του ΄70 και των αρχών του ‘80». Στην Ελλάδα, η αποδυνάμωση του συνδικαλιστικού κινήματος μεταφράζει την έκκληση Στουρνάρα περισσότερο ως προειδοποίηση προς την Κυβέρνηση – ορθότερα: προς ΤΙΣ Κυβερνήσεις του συνόλου του 2023 – για μισθολογική/ συνταξιοδοτική αυτοσυγκράτηση.

Πολύ αμεσότερη, βέβαια η έκκληση για «ορθή δημοσιονομική [και ενεργειακή] πολιτική» με έμφαση στον (α) στοχευμένο και (β) μη-μόνιμο/προσωρινό χαρακτήρα των όποιων δημοσιονομικών μέτρων. Επειδή από τον Διοικητή της ΤτΕ μέχρι τον υπουργό Οικονομικών – ή τον Πρωθυπουργό και τους αρχηγούς των Κομμάτων της Αντιπολίτευσης – δεν λείπει η δυνατότητα παρακολούθησης των πραγμάτων, η αληθινή λοιπόν αιτία των τοποθετήσεων αυτών είναι το κλείσιμο του 2022 με την καταγραφή του πληθωρισμού σε υποχώρηση μεν τον Δεκέμβριο (7,2% έναντι 8,5% του προηγούμενου μηνός – όμως 5,1% του Δεκεμβρίου 2021, πολύ πριν την εισβολή στην Ουκρανία και την ενεργειακή εκτίναξη τιμών…), αλλά πάντως με το σύνολο έτους στο 9,6%. Πλην όμως ο τιμάριθμος της νοικοκυράς, εκεί όπου κρίνεται η αντίληψη του πληθωρισμού, στα είδη διατροφής, «γράφει» αυξήσεις από 12% μέχρι και 25% – ανεξαρτήτως «καλαθιού του νοικοκυριού» και δηλώσεων Αδώνιδος Γεωργιάδη. Οι (ζητούμενες) αυξήσεις στα ενοίκια έχουν ξεφύγει – το 20% δεν είναι σπάνιο – όσο εκτονώνεται το πάγωμα των εκ των Μνημονίων και κορωνοϊού. Μόνον οι τιμές της ενέργειας είναι σε αισθητή κάμψη – ο φθινοπωρινός ή ανοιξιάτικος χειμώνας βοηθάει, τα αλλεπάλληλα σχήματα επιδότησης ακόμη περισσότερο.

Το πόσο επικίνδυνα μπορεί να λειτουργήσει αυτή η συναστρία, ο Γ. Στουρνάρας δείχνει όχι απλώς να το αντιλαμβάνεται αλλά και να έχει ένα άγχος να το εκφράσει/να το μεταδώσει. Πώς αυτό; Επανερχόμενος στην επισήμανσή του (στην εντελώς πρόσφατη Έκθεση Νομισματικής Πολιτικής) ότι θα χρειαστεί/θα χρειαζόταν «σύμπλευση και συνεννόηση των πολιτικών δυνάμεων» προκειμένου να μην ξεφύγουν οι «βασικές δεσμεύσεις της οικονομικής πολιτικής».

Και ναι μεν δεν παρέλειψε να περιλάβει στην τοποθέτησή του – δίκην ζαχαρωτού, ημέρες που είναι ακόμη – την αναφορά στον (εθνικό στόχο κλπ.) της ανάκτησης της επενδυτικής βαθμίδας «κατά το τρέχον έτος», όμως το γεγονός ότι υπό το κλίμα των ημερών ξανάπιασε στο στόμα του τις απαγορευμένες λέξεις «σύμπλευση» και «συνεννόηση» (απέφυγε πάντως την ακόμη πιο επίφοβη «συναίνεση»…) δείχνει ότι βλέπει στον ορίζοντα την προοπτική να ξεφύγει η κατάσταση.

Και το λέει, το εκφωνεί.