Μπορεί το βήμα σημειωτόν να έχει σασπένς; Στην Ευρώπη, ναι

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Το αληθινό σασπένς είναι βέβαια με τις αναμενόμενες θερινές προβλέψεις της Ευρ. Επιτροπής για την συνέχεα των πληγμάτων στην ανάπτυξη της Ευρωπαϊκής οικονομίας και για τον πληθωρισμό. Όμως ήδη στο Eurogroup των δυο τελευταίων ημερών δόθηκαν σημάδια γενικού συμμαζέματος, με τις δημοσιονομικές πολιτικές από υποστηρικτικές το 2022 να πηγαίνουν σε ουδέτερες το 2023.

Όχι πως δεν αναμενόταν, αλλά το Eurogroup – που έζησε την πτώση του ευρώ σε ισοτιμία 1:1 με το δολάριο – επιβεβαίωσε ότι όχι μόνον οι δημοσιονομικές πολιτικές θα πρέπει «να διαφοροποιούνται ανάλογα με την οικονομική και δημοσιονομική κατάσταση των Κρατών μελών» (με άλλα λόγια, να μην χάνεται από τα μάτια ο στόχος της επανόδου σε ισορροπία για το 2023, η κάθε χώρα από εκεί που βρίσκεται!…) αλλά και ότι παρέκκλιση μπορεί μεν να υπάρξει από τον κανόνα, πλην όμως αναλόγως «της έκθεσης [των χωρών] στην κρίση και της εισροής εκτοπισθέντων από την Ουκρανία». (Με άλλα λόγια, μπορεί η Γερμανία ή και οι χώρες Βίζεγκραντ που είναι εκτεθειμένες στην «διαχείριση Πούτιν» ως προς το φυσικό αέριο μέσω αγωγών να επιλέξουν χαλαρότερη διαχείριση, ή πάλιν η Πολωνία που δέχθηκε πλήθος πρόσφυγες, όχι όμως και οι άλλοι…)

Στο σημείο αυτό, ίσως θα άξιζε να το ξανασκεφτούν οι δικοί μας αρμόδιοι πολιτικής, όταν διαλαλούν urbi et orbi ότι η Ελλάδα δεν έχει κανένα πρόβλημα τροφοδοσίας και ενεργειακής επάρκειας, μήπως πριονίζουν το κλαδί όπου κάθονται… Αντιστοίχως, δε, διαβάζοντας την έμφαση του Eurogroup στην ανάγκη εστίασης «στις πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, στοχεύοντας παράλληλα στην βιωσιμότητα του χρέους», μήπως συγκρατούνταν δηλώσεις αντίστοιχες εκείνων του Κ. Σκρέκα, που υπερηφανεύεται για την παρεχόμενη στήριξη «πρώτη στην Ευρώπη σε δαπάνη για τα νοικοκυριά η Ελλάδα» και «χωρίς εισοδηματικά κριτήρια και χωρίς όριο στην κατανάλωση» η επιδότηση των οικιακών χρηστών τον Ιούλιο;

Πάντως, εν αναμονή των θερινών της προβλέψεων ας θυμηθούμε ότι στις ανοιξιάτικες προβλέψεις της, η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε φέρει πίσω τον ρυθμό ανάπτυξης Ευρωζώνης για το 2022 στο 2,7% (έναντι 4% των χειμερινών προβλέψεων, προ Ουκρανικής /ενεργειακής κρίσης), ενώ δεχόταν ότι ο πληθωρισμός θα έφθανε το 6,1% (έναντι προηγούμενης πρόβλεψης 3,5%). Νέα αναθεώρηση επί το δυσμενέστερον βρισκόταν ήδη στο τραπέζι του τωρινού  Eurogroup που θάθελε να δειχθεί ψύχραιμο, παρά την προειδοποίηση π.χ. του Πάολο Τζεντιλόνι ότι «πλέουμε σε ταραγμένα νερά»…

Δεν έχει βλέπετε, μόνο η Ελλάδα εκλογές μπροστά της, έχει και η Ιταλία κραδασμούς να αποσβέσει εν όψει εκλογών σε 9 μήνες το αργότερο, έχει και η Ισπανία την νωπή υποχώρηση των κυβερνητικών στην Ανδαλουσία, αλλά και η Γαλλία βρίσκεται σε σοβαρή αναταραχή – πάντως η Επιτροπή γνωρίζει ότι οι ευχές να περάσει η τωρινή κρίση ξώφαλτσα δεν αρκούν πλέον. [Θυμίζουμε ότι για μας η πρόβλεψη ΙΟΒΕ είναι στα 3,5%-4% για τον ρυθμό ανάπτυξης, με 9%-9,5% για τον πληθωρισμό].

Συνολικά, παρά τις προσδοκίες που είχαν δημιουργηθεί για ενιαίο Ευρωπαϊκό μέτωπο αντιμετώπισης της (τωρινής) κρίσης, εκείνο που βλέπουμε είναι ένα επιμελημένο βήμα σημειωτόν. Πράγμα που κάνει το leitmotiv της Ελληνικής άποψης γι’ αυτήν την κρίση – το «απαιτούνται Ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες για την ενεργειακή (εξ)ασφάλιση για την αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης, αλλά και Ευρωπαϊκός συντονισμός για την αντιμετώπιση των οικονομικών επιπτώσεων της ενεργειακής κρίσης», όπως το επανέλαβε ο ΥΠΟΙΚ Χρήστος Σταϊκούρας – να ακούγεται κάπως σαν θρήνος μπροστά στο Ευρωπαϊκό βήμα σημειωτόν.

Τώρα… μπορεί το βήμα σημειωτόν να έχει σασπένς; Στην Ευρώπη του 2022 φαίνεται ότι είναι!