Αυτή την φορά, μην υπάρξει καθυστέρηση ή/και διστακτικότητα

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Κάποιες μέρες μεσολάβησαν μεταξύ της παραγγελίας του Εισαγγελέα Αρείου Πάγου Βασίλη Πλιώτα, και της παραγγελίας της προϊσταμένης της Εισαγγελίας Εφετών Αθηνών Μαρίας Γκανά, να διενεργηθεί έρευνα για την ενδεχόμενη διάπραξη του κακουργήματος «εγκληματικής οργάνωσης» μετά από επεισόδια στο Νέο Ηράκλειο Αττικής από ακροδεξιά στοιχεία. Κάποιες μέρες είχαν περάσει, ήδη, μεταξύ των αρχικών επεισοδίων σε Σταυρούπολη (1ο και 2ο ΕΠΑΛ) και Εύοσμο Θεσσαλονίκης και την παραγγελία Πλιώτα. Αυτό το «κάποιες μέρες», που με τους ρυθμούς της Ελληνικής Δικαιοσύνης και των διωκτικών αρχών (οι οποίες, θυμίζουμε, κινούνται υπό την εποπτεία της) μπορεί να θεωρηθεί… αστραπιαία αντίδραση. (Γιατί; επειδή την εποχή της Χρυσής Αυγής μήνες και μήνες και μήνες είχαν περάσει έως ότου φθάσουμε στον συσχετισμό υποθέσεων μετά την δολοφονία Φύσσα κατόπιν  εντολής Νίκου Δένδια/υπουργού Δημόσιας Τάξεως και με διερεύνηση Χαρίλαου Βουρλιώτη/αντιεισαγγελέα Αρείου Πάγου) .

Το ίδιο αυτό «κάποιες μέρες», στην πραγματική ζωή διήρκεσε επικίνδυνα πολύ – αν μη τι άλλο επειδή στο διάστημα που μεσολάβησε επαναδιεκδικήθηκε ο δρόμος, σε λογική (ή με πρόσχημα) δυναμικής άμυνας, από τα χέρια των δυνάμεων κρούσης τύπου «Μετώπου Νεολαίας»/Χρυσής Αυγής, συνηγορίας “Propatria” και «Σάρισας» που περνούσαν το δικό τους, με τους Συλλόγους Γονέων και Κηδεμόνων να εγκαλούν την διεύθυνση των σχολείων για «ανενόχλητη είσοδο και έξοδο στο σχολείο» παρόμοιων στοιχείων καθώς και την Αστυνομία για αποφυγή έγκαιρης ενασχόλησης.  Επαναδιεκδικήθηκε ο δρόμος με διαδηλώσεις διαμαρτυρίας με σημαντική παρουσία τοπικών παραγόντων, αλλά και με δυναμική κινητοποίηση ΚΚΕ/ΚΝΕ καθώς και καταγγελίες ΣΦΕΑ/Συλλόγου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων 1967-74.

Αυτά τα τελευταία «αξιοποιήθηκαν» στον δηλητηριώδη κήπο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, αλλά και κεντρικότερα πολιτικά, από ανθρώπους πρόθυμους να ξαναχτίσουν την θεωρία των δύο άκρων – πειρασμός που δεν έλλειψε κάποια στιγμή και από τον κεντρικό κυβερνητικό λόγο.

Ήταν λοιπον ευτύχημα που, σχετικά νωρίς, η υπουργός Παιδείας Νίκη Κεραμέως – ανεπίληπτα συντηρητικού προφίλ και επ’ ουδενί «ύποπτη» ριζοσπαστικών τάσεων! – τοποθετήθηκε με «κάθετο» τρόπο (όπως θα λεγόταν παλιότερα) με επίσημη αναφορά του Υπουργείου στην Δικαιοσύνη, κυρίως όμως με την δήλωσή της «Νοιώθω φρίκη όταν βλέπω παιδιά να χαιρετούν ναζιστικά», δεσμευόμενη μάλιστα ότι «θα πατάξουμε τους θύλακες φασισμού στα σχολεία». Αλλά και η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου μετά τα γεγονότα σε Σταυρούπολη και Εύοσμο (για τα τελευταία υπήρξαν καταδίκες) επέλεξε να ακολουθήσει με δική της ξεκάθαρη τοποθέτηση: «οι νέοι πρέπει να απομονώνουν ακραία φασιστικά φαινόμενα». Στην Αττική – Νέο Ηράκλειο – το φαινόμενο της ακροδεξιάς επιθετικότητας «κατέβηκε» λίγο αργότερα, με επιθέσεις κατά μελών της Κίνησης Ενωμένοι Ενάντια στον Ρατσισμό και την Φασιστική απειλή/ΚΕΕΡΦΑ, όπου πάντως υπήρξε ταχύτερη κινητοποίηση των αρχών με συλλήψεις και άσκηση διώξεων και ήδη μια καταδίκη (36 μηνών με αναστολή) ενός τουλάχιστον ατόμου με ομολογία επ’ ακροατηρίου: «Ήμουν φασίστας. Ήμουν στην Χρυσή Αυγή. […]. Δεν τα ενστερνίζομαι πλέον όλα αυτά!»

Ισως όμως την πλέον  διεισδυτική παρατήρηση να έκανε – σε τηλεοπτική εκπομπή, του Action 24 – ο Βαγγέλης Βενιζέλος, κι αυτός εγνωσμένης αντίθεσης προς πρακτικές βίας, μιλώντας για την αναπτυσσόμενη δυναμική των ημερών. Εκδήλωσε ανησυχία, καταθέτοντας την άποψη ότι «θα πρέπει να είναι περισσότερο ενεργητική και προληπτική η αντίδραση των Εισαγγελικών αρχών. Θα ήθελα μεγαλύτερο εύρος και μεγαλύτερη ταχύτητα σε φαινόμενα όπως της Σταυρούπολης». Θεώρησε δηλαδή ότι δεν  επιδεικνυόταν προληπτική κινητοποίηση στην επανεμφάνιση φασιστικών φαινομένων, κινητοποίηση έγκαιρη και σύμμετρη προς την απειλή.

Το ζητούμενο, για να εξηγο;yμαστε, έγκειται (α) στο να οδηγούνται οι αστυνομικές αρχές  σε ταχύτερη παρέμβαση, χωρίς παρωπίδες και πολιτικό αστιγματισμό (β) να μην διερευνάται μόνον η τέλεση αδικημάτων ήσσονος βαρύτητας όπως οπλοχρηστία ή σωματικές βλάβες, αλλά και η κατεύθυνση προς κακουργηματικές δράσεις «εγκληματικής οργάνωσης».

Αυτή την φορά, μην υπάρξει καθυστέρηση ή/και διστακτικότητα.