Οι περιπέτειες του Μπόρις Τζόνσον και του Ρίσι Σούνακ – και τι διδάσκουν

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Φίλος της στήλης μας παρατήρησε, μάλλον επικριτικά, ότι στο χτεσινό σημείωμα δώσαμε δυσανάλογη/ίση σημασία σε μείζονες ανατροπές στάσεων πολιτικής όπως σε εκείνη του καλοκαιριού του 2015 με την οποία απεφεύχθη το Grexit με την τωρινή προεκλογική αναδίπλωση Μακρόν στο συνταξιοδοτικό (για να αποφύγει την πλειοδοσία Λεπέν, στην προεκλογική τελική ευθεία των Γαλλικών Προεδρικών), κυρίως όμως στην επίσημη συγγνώμη του Μπόρις Τζόνσον και την καταβολή προστίμου 100 λιρών μετά την από μέρους της Scotland Yard  διαπίστωση ότι ο ίδιος – και ο υπουργός Οικονομικών του/Chancellor of the Exchequer Ρίσι Σούνακ – είχαν παραβεί τα lock-down λόγω κορωνοϊού τις τραγικές εκείνες ημέρες του 2020-21 (πρόκειται για το σκάνδαλο που επί μήνες «έτρεξε» στην Βρετανία ως «Partygate»).

Μάλιστα, μας δόθηκε ως μέτρο σύγκρισης, ότι η αυτοδιάψευση Τζόνσον (και Σούνακ), που είχαν διαβεβαιώσει κατ’ επανάληψιν στην Βουλή των Κοινοτήτων, μέσα σ’ όλο εκείνο το παλαιοκαιρινό και θορυβώδες τυπικό της κοινοβουλευτικής συζήτησης, ότι ουδένα κανόνα είχαν παραβεί, με την τωρινή κρίσιμη εποχή διαχείρισης του Ουκρανικού. Που τον μεν Μπόρις Τζόνσον έφερε στην «υψηλού προφίλ» επίσκεψή του στο Κίεβο και την πολυφωτογραφισμένη περιδιάβαση στους δρόμους του δίπλα στον Πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, αλλά και στον ρόλο πρωτοστάτη της στήριξης της Δύσης στις προσπάθειες απόκρουσης της Ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. τον δε Ρίσι Σούνακ στην εργώδη προσπάθεια αντιμετώπισης των επιπτώσεων της ενεργειακής κρίσης και του πληθωριστικού κύματος που σαρώνει (και) την βρετανική οικονομία και πλήττει τον μέσο Βρετανό.

Άλλωστε – συνεχίζει το επιχείρημα – γι αυτό αμφότεροι αρνήθηκαν και αρνούνται τις πιέσεις , διόλου υπαινικτικές!, να παραιτηθούν τώρα που απέτυχαν οριστικά οι απόπειρές τους να διαψεύσουν την αχαρακτήριστη συμπεριφορά τους (δηλαδή να παραβαίνουν, με συμμετοχή σε πολυάνθρωπα πάρτι στο Πρωθυπουργικό Γραφείο , στην Downing Street 10/ το εκεί Μέγαρο Μαξίμου να πούμε τους ίδιους τους κανόνες lock-down που είχαν νομοθετήσει στην Βουλή των Κοινοτήτων). και μάλιστα να διαψεύσουν επισήμως και ανερυθρίαστα ενώπιον της ίδιας της Βουλής των Κοινοτήτων. Και στην άρνησή τους αυτή, βρήκαν τώρα στήριξη από αρκετούς Συντηρητικούς βουλευτές – εν πολλοίς με την επίκληση της κρισιμότητας της τωρινής κατάστασης – εκ των οποίων κάποιοι νωρίτερα πίεζαν προς την κατεύθυνση της παραίτησης.

Αντιλαμβανόμαστε τον συλλογισμό. Μάλιστα, από μια χώρα όπως η Ελλάδα όπου γενικώς οι συμπεριφορές των κυβερνώντων/των αρχόντων εύκολα μεν καταγγέλλονται βιτριολικά και κατακεραυνώνονται, αλλά τελικώς δεν οδηγούν σε (πολιτική εννοείται) τιμωρία, δεν μπορεί παρά να τον αντιλαμβανόμαστε έναν συλλογισμό που βασίζεται στο ότι «όλα τα ζώα είναι ίσα, ορισμένα όμως είναι πιο ίσα από τα άλλα». Πλην όμως, επειδή στην Βρετανία δεν λείπει μεν η δημόσια υποκρισία – κάθε άλλο, μάλιστα! – αλλά τελικώς «οι πολλοί» δεν συμβιβάζονται με το να καταφρονούν οι άρχοντες τον κοινό άνθρωπο (και ψηφοφόρο…) με την συμπεριφορά τους, δεν είναι βέβαιο ότι οι Τζόνσον-Σούνακ δεν θα τραυματισθούν πολιτικά, μεσοπρόθεσμα. Η επίγνωση ότι οι Τζόνσον-Σούνακ το γλεντούσαν, όταν οι κοινοί θνητοί δεν μπορούσαν να βγουν από τα σπίτια τους ούτε για να επισκεφθούν συγγενείς τους που πέθαιναν ή να παραστούν σε κηδεία, δεν σβήνει εύκολα.

Μάλιστα, η θριαμβική πορεία Τζόνσον – Ζελένσκι (όπου ο πρώτος λες και να ζήλωσε δόξαν Ουϊνστον Τσώρτσιλ σε εποχές Δεκεμβριανών της Αθήνας) θα μπορούσε να γυρίσει και να τον εκδικηθεί σε επόμενη (π.χ. προεκλογική) στροφή. Σημειωτέον ότι ο Ρίσι Σούνακ αντιμετωπίζει ταυτόχρονα και άλλο «δικό του» σκάνδαλο : την ώρα που χειρίζεται δύσκολα οικονομικά μέτρα, η γυναίκα του – κόρη δισεκατομμυριούχου – αποκαλύπτεται ότι πλήρωνε ελάχιστους φόρους. Νομιμότατα! Πλην ελάχιστους…

Όπως παρατηρούν, βέβαια, παρατηρητές πλησιέστεροι προς τα βρετανικά πράγματα, εκείνο που σώζει τον ιδιόρρυθμο Μπόρις Τζόνσον είναι ότι κάθε φορά που εν ενεργεία Συντηρητικός Πρωθυπουργός θυσιάζεται – Μάργκαρετ Θάτσερ το 1990, Τερέζα Μέι το 2019 – «χρειάζεται» να υπάρξει εσωκομματικός δολοφόνος: την Θάτσερ εκτόπισε ο Μάικλ Χέζελτάιν (άσχετα αν την διαδέχθηκε τελικώς, συμβιβαστικά, ο Τζών Μέητζορ), την Μέϋ ο ίδιος ο Μπόρις Τζόνσον. Όμως αυτόν, ο μόνος που αληθινά θα μπορούσε , τώρα, να τον εκτοπίσει εσωκομματικά θα ήταν… ο Ρίσι Σούνακ. Ο οποίος, όπως είδαμε, έχει τα δικά του προβλήματα! This is how the game is played.