Ξαναδιαβάζοντας τις αποφάσεις της ΕΚΤ – και για την Ελλάδα

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, ήταν μία λεπτομέρεια. Ακόμα και στην Ελλάδα, όμως, δεν ήταν βέβαιο ότι δεν έγινε απόλυτα αντιληπτή η σημασία του.

Στα πλαίσια της απόφασης, στο κλείσιμο της περασμένης βδομάδας, της ΕΚΤ, για τη νομισματική πολιτική με την οποία, μετά την αμερικανική FED, θα επιχειρηθεί ο τετραγωνισμός του κύκλου – δηλαδή η απόσυρση των μέτρων στήριξης που έσωσαν με το πρόγραμμα PEPP τις οικονομίες από τις αρνητικές επιπτώσεις την πανδημίας, χωρίς όμως να καταγραφεί σοκ από το Ευρωtapering – μια ιδιαίτερη ρύθμιση αφορούσε την ελληνική οικονομία. Ακριβέστερα, την μετά την λήξη ισχύος του PEPP συνέχιση της παροχής στήριξης σε μιαν οικονομία η οποία απέχει αρκετά από το να έχει αποκοτήσει, αυτή και τα κρατικά της ομόλογα, το γνωστό και ως investment grade.

Επειδή στην Ελλάδα πάντοτε προσωποποιούμε, αν θέλει κανείς μπορεί να μιλήσει για ειδική μεταχείριση που μας επιφύλαξε η Christine Lagarde. Δικαιότερο θα ήταν να αποδοθούν τα εύσημα στην, επί μήνες και μήνες, προσπάθεια του Γιάννη Στουρνάρα.  Η συζήτηση σε τεχνικό επίπεδο έχει το ενδιαφέρον της, πώς δηλαδή μετά και τη λήξη του PEPP τον Μάρτιο του 2022 θα συνεχιστεί η ανανέωση των Ελληνικών ομολόγων που έχουν αγοραστεί και λήγουν με βάση της δυνατότητες του κανονικού προγράμματος της ΕΚΤ, του APP/ποσοτικής χαλάρωσης, με αποδοχή Ελληνικών ομολόγων και πέρα από την συμφωνημένη κλείδα κατανομής. Με βάση τα διαθέσιμα από μη ανανεούμενες λήξεις άλλων κρατών-μελών.

Εκείνο όμως που έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον είναι ότι (α) η ΕΚΤ οριστικά (;) εγκαταλείπει την τυπολατρική εφαρμογή περιοριστικών διατάξεων – η Ελλάδα δεν πιάνει τις προδιαγραφές συμμετοχής το APP, αλλά λύση βρέθηκε, (β) η διακινδύνευση για προσβολή αυτής της προσέγγισης π.χ. με προσφυγή ενώπιων του Γερμανικού συνταγματικού δεν κρίθηκε επαρκώς αποθαρρυντική και (γ) όχι απλώς συνειδητοποιείται αλλά και δείχνεται ευθέως η αναγνώριση ότι το πειραματόζωο-Ελλάς ανταποκρίθηκε στις απαιτήσεις, λογικά προσαρμοσμένες, των πιστωτών του οπότε και «δικαιούται» να μην βρεθεί εκτός παιδιάς.

Όταν κάποτε θα έχει κατακαθίσει η σκόνη, αυτά καλό θα ήταν να συνεκτιμηθούν. Με το ελάχιστο δυνατό υπόστρωμα πολιτικής αντιδικίας.