Πώς ένας σκόπελος στους Δημοκρατικούς των ΗΠΑ κινδυνεύει να ανακόψει τον βηματισμό της Ευρωπαϊκής Κεντροαριστεράς

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Εκ πρώτης όψεως μας αφορά ελάχιστα, πάντως περιορισμένα: το βασικό αναπτυξιακό πρόγραμμα της Προεδρίας Μπάιντεν – το Bild Back Better Plan των 2 δις δολαρίων – με το οποίο επιδιωκόταν μια σαφώς κοινωνική στροφή των ΗΠΑ, με επανακαθορισμό προτεραιοτήτων προς τον μέσο (και χαμηλότερα…)  Αμερικανό, με προσιτή γενικευμένη κάλυψη υγείας, με καλύτερη μέριμνα για τους ηλικιωμένους και με πληρέστερη χρηματοδότηση της εκπαίδευσης ξεκινώντας από το Νηπιαγωγείο, η κοινωνική αυτή στροφή δείχνει να εκτροχιάζεται.  Μαζί και οι πρωτοβουλίες για την κλιματική αλλαγή, εν πολλοίς.

Η μοναχική διαφωνία του Δημοκρατικού μεν, συντηρητικού δε Γερουσιαστή Τζο Μάντσιν (από την Δυτική Βιρτζίνια, άρα όχι και τόσο αναπάντεχη η συντηρητική στάση…), παρά την εσωτερική διαπραγμάτευση πολλών εβδομάδων που ήδη υποχρέωσε την Διοίκηση Μπάϊντεν να κάνει αρκετά βήματα πίσω στο πρόγραμμα δαπανών όπως το είχε καταρτίσει (ανταποκρινόμενη στις δεσμεύσεις της προεκλογικής καμπάνιας Τζο Μπάϊντεν-Κάμαλα Χάρρις) προκειμένου να μείνει όρθιο το BBBP, κινδυνεύει να παραμείνει γράμμα κενό.

Βέβαια, συμβιβασμοί του δώδεκα ΚΑΙ πέντε δεν είναι άγνωστοι στην αμερικανική πρακτική. Όμως το γεγονός ότι ο Μάντσιν πήγε στο – υπερσυντηρητικό, παλαιότερα ευθέως Τραμπικό – κανάλι FOX News για να δηλώσει «δεν μπορώ να ψηφίσω θετικά, ώστε να προχωρήσει αυτό το νομοθέτημα. Απλώς και μόνο,  δεν μπορώ!» δεν αφήνει πολλά περιθώρια. Ενώ οι αναφορές του στην υπερεπιβάρυνση του χρέους δίνουν ευρύτερα σάλπισμα υποχώρησης. Μαζί με τα κυρίως κοινωνικά, τραυματίζονται και οι περιβαλλοντικές φιλοδοξίες του BBBP, χειρότερα δε κάποιες δεσμεύσεις που ο Τζο Μπάϊντεν θεώρησε ασφαλές να αναλάβουν οι ΗΠΑ στην Κορυφή της Γκασκώβης.

Να θυμηθούμε ότι λίγες εβδομάδες νωρίτερα το αντίστοιχο πρόγραμμα για την δημιουργία και την ανακαίνιση των υποδομών (Infrastructrure, Investment and Jobs Act) ύψους 1,2 δις δολαρίων, πέρασε από την Βουλή των Αντιπροσώπων με ψήφους 228 υπέρ έναντι 206 κατά. Δηλαδή 13 Ρεπουμπλικανικοί συμπαρατάχθηκαν με την πλειοψηφία Δημοκρατικών. Αυτό είχε δημιουργήσει ελπίδες για αντίστοιχη δικομματική στήριξη του BBBP, η οποία όμως δεν πρόκειται να προκύψει αν χαθεί στην Γερουσία η ισοψηφία – που «σπάει» με την ψήφο της Αντιπροέδρου, – λόγω της άρνησης Μάντσιν να ψηφίσει θετικά.

Στα Αμερικανικά μήντια που την έχουν εύκολη την υπερβολή τόσο στην άνοδο όσο και στην πτώση, η προς στιγμήν διαφανείσα επιτυχία στην υλοποίηση των Προγραμμάτων Μπάϊντεν – την οποία «κουβάλησε» στην ράχη της η πανδημία του κορωνοϊού με την αδιαμφισβήτητη ανάγκη στήριξης της οικονομίας – είχε οδηγήσει σε παραλληλισμούς με την ιστορική προεδρία Ρούσβελτ ή πάλι με την μεγάλη κοινωνική στροφή επί Τζόνσον. Τώρα, άμα ο σκόπελος Μάντσιν δεν ξεπερασθεί και έτσι που στις ΗΠΑ (ξανά) ξεφεύγει η πανδημία, πολλοί «θυμούνται» την καταστροφική διαχείριση Μπάϊντεν στην υπόθεση της αποχώρησης από το Αφγανιστάν και – βλέποντας τις ενδιάμεσες εκλογές και το Κογκρέσο του 2022 να πλησιάζει – κάνουν ήδη λόγο για πρόωρη αποτυχία Μπάϊντεν.

Αυτά όμως είναι αμερικανικά: για τον υπόλοιπο κόσμο, για την Ευρώπη – και για μας στην Νοτιοανατολική άκρια μιας Ευρώπης που ψάχνει τον βηματισμό της, μια τέτοια πρόωρη ανάσχεση της κοινωνικής ιδίως στροφής των ΗΠΑ επί Μπάϊντεν θα κινδυνεύει να έχει άμεσες επιπτώσεις στην προς στιγμήν ελπισθείσα αναγέννηση της Κεντροαριστεράς. Θα ήταν κρίμα αλλά έτσι είναι η ζωή.