Δεν χτύπησε καμπανάκι, αλλά μεγάλη καμπάνα ο Γιάννης Στουρνάρας

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Έχοντας περάσει διά πυρός και σιδήρου, πολιτικά, ο Γιάννης Στουρνάρας έχει συνειδητοποιήσει την χρησιμότητα της μνήμης. Και την σημασία της πολιτικής διάστασης στην λειτουργία του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος. Λειτουργία σαφώς όχι παρέμβασης, αλλά διαφανοποίησης των διακυβευμάτων, κάθε φορά.

Έτσι αποδεικνύεται ότι θυμάται πολύ καλά πόσο ο άμεσος προκάτοχός του Γιώργος Προβόπουλος, ενώ είχε επισημάνει το 2008-9 στην αρχή της θητείας του την κατρακύλα της Ελληνικής οικονομίας (με τα δίδυμα ελλείμματα, την ψύχρανση των αγορών απέναντι τα ελληνικά ομόλογα, τα αμφιλεγόμενα στοιχεία που έδινε η χώρα και που δέχονταν άκριτα οι Βρυξέλλες) και ενώ είχε ενημερώσει σχετικά και τον τότε Πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή και τον διαφαινόμενο επόμενο Γιώργο Παπανδρέου επεξηγώντας τους κινδύνους, είχε συγκρατήσει τον δημόσιο λόγο του. Με μια λογική αποφυγής εντυπώσεων. Ex post υπήρξαν και δημοσιευμένα τα σχετικά ίχνη σε εκδόσεις της TτΕ, όπως το «Χρονικό της Μεγάλης Κρίσης» όπου συναντά κανείς την λατρεμένη διατύπωση: «Η οικονομική πολιτική πριν τις εκλογές της 4ης  Οκτωβρίου 2009, αλλά και τους πρώτους μήνες μετά, ήταν άτολμη και τα μέτρα που αποφασίστηκαν ανεπαρκή για να ανακόψουν την πορεία προς την επιδείνωση». Και ακόμη: «Η εμμονή σε σχετικά αισιόδοξες προβλέψεις [για το έλλειμμα] ενώ τα στοιχεία δείχνουν προς την αντίθετη κατεύθυνση […] συνέβαλαν στην συνολική αμφισβήτηση της αξιοπιστίας της χώρας». Η συνέχεια γνωστή τοις πάσι!

Για αυτόν το λόγο/για τέτοιους λόγους, ο νυν Διοικητής της ΤτΕ, δεν επέλεξε μόνο να εκφραστεί με σαφήνεια στην Ενδιάμεση Έκθεση της ΤτΕ για την Νομισματική Πολιτική, ΜΗΝ καμουφλάροντας πίσω από τα σχετικά καλά στοιχεία των πρώτων 3μηνων του έτους τα προβλήματα που ανεβαίνουν στην επιφάνεια όπως την προσγείωση των αναπτυξιακών ρυθμών το 2023, ΑΛΛΑ και να σταθεί με έμφαση στις εφεξής προκλήσεις: υψηλός πληθωρισμός/απόνερα από την αυστηροποίηση της νομισματικής πολιτικής/περιοριστική κατεύθυνση της δημοσιονομικής πολιτικής «κρίνεται η πλέον ενδεδειγμένη»/ενδεχόμενη επιδείνωση της ανταγωνιστικότητας της Ελληνικής οικονομίας/προβλήματα στην ανθεκτικότητα του ενεργειακού συστήματος – συν, βέβαια, τα πάγια διαρθρωτικά προβλήματα (από την γήρανση του πληθυσμού μέχρι την βραδεία απονομή της Δικαιοσύνης).

Επίσης επέλεξε να κοντραριστεί – ευγενικά βέβαια – με την πρόσφατη λογική των οριζόντιων μέτρων ενίσχυσης π.χ. με το FoodPass Κυριάκου Μητσοτάκη ( «δεν μπορεί να θεωρείται επιδοματική μια πολιτική που αφορά το 85% των οικογενειών») ή την ενίσχυση των λογαριασμών ρεύματος Κώστα Σκρέκα ( «θα επιδοτούμε όλους τους λογαριασμούς, όλες τις μηνιαίες καταναλώσεις σε όλα τα σπίτια είτε είναι γιατί δεν είναι κύρια κατοικία» με την διατύπωση «οι εισοδηματικές ενισχύσεις για τον μετριασμό των πληθωριστικών επιπτώσεων θα πρέπει να είναι στοχευμένες και προσωρινού χαρακτήρα, χωρίς να μεταβάλλεται η περιοριστική κατεύθυνση της δημοσιονομικής πολιτικής».

Πέρα από αυτά, για τα οποία ο Ξενοφών Ζολώτας δίδασκε – για τις Εκθέσεις Διοικητή – ότι «όλοι τα μαζεύουν, κανείς δεν τα διαβάζει – ούτε όσοι τα σχολιάζετε», ο Γ. Στουρνάρας έκανε μια βουτιά στην ευρύτερη δημοσιότητα με διατυπώσεις που αληθινά ταρακουνάνε: «Μην τα χαλάσουμε (δημοσιονομικά) ενόψει εκλογών»/ «Χρειάζεται προσοχή, καθώς βγήκαμε πρόσφατα από την εντατική»/ «Τα επιδόματα πρέπει να ανταποκρίνονται στην αρχή των 3Τ – temporary, targeted, tailored – διαφορετικά θα μπούμε πάλι σε προβλήματα».

Όλα αυτά κι άλλα τέτοια στην εμβληματική ραδιοφωνική εκπομπή του Άρη Πορτοσάλτε στον ΣΚΑΙ: δύσκολα θα αμφισβητούσε την ευμενή προκατάληψη αυτού του μετεριζιού προς τις κυβερνητικές επιλογές – άρα ακόμα ευκρινέστερη η απεύθυνση Στουρνάρα.

Ενώ, αληθινή κορύφωση στην πολιτικότητα του μηνύματος, ο Διοικητής ΤτΕ αναφέρθηκε κατά τα ειωθότα στην απόκτηση της επενδυτικής βαθμίδας ως «αδιαπραγμάτευτο εθνικό στόχο», πλην όμως άφησε στο τραπέζι και παραίνεση προς όλες τις πολιτικές δυνάμεις να στηρίξουν τον στόχο αυτό [αν είναι να μη μείνει απλός στόχος].

Δεν χτύπησε καμπανάκι, αλλά μεγάλη καμπάνα ο Γιάννης Στουρνάρας. Βέβαια, έχοντας περάσει δια πυρός και σιδήρου πολιτικά, γνωρίζει πόσο παρόμοια μηνύματα δυσκολεύονται να «περάσουν» όταν καίει το καμίνι της προεκλογικής ανάγκης. Και όταν επικρατεί – ακόμη – η μηντιακή επανάπαυση στην ευκολία των τυποποιημένων ευχάριστων προβολών.