Μια άλλη πρωτοβουλία Γερμανική αυτή την φορά, της ΠτΔ Κατερίνας Σακελλαροπούλου

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Για δεύτερη φορά μέσα σε λιγότερο από μια βδομάδα, μια πρωτοβουλία της Προέδρου της Δημοκρατίας Κατερίνας Σακελλαροπουλου θάπρεπε να έχει κρατήσει περισσότερο απ’ όσο συνέβη την προσοχή. Βέβαια, κάτι με την κηδεία του τέως Βασιλέως Κωνσταντίνου (με όλο τον μηντιακό εναγκαλισμό σε λογική The Crown), κάτι με την υψηλού προφίλ παρουσία Μητσοτάκη στο Νταβός (που έφθασε μέχρις αναφοράς σε προοπτική μετεκλογικών συνομιλιών με Τουρκία, αλλ’ εισέπραξε ωστόσο άμεση και χολερική άρνηση Ερντογάν), κάτι τέλος με την παρουσία Τάκη Θεοδωρικάκου με 25 πρέσβεις χωρών ΕΕ στον φράχτη του Έβρου (συν ο Βρετανός και ο Ελβετός), μαγνήτισαν πολύ περισσότερο την ματιά των Μέσων Ενημέρωσης – και, συνεπώς, την κοινή γνώμη. Ενώ, πάλι από πλευράς Μητσοτάκη, είχαμε την de facto έναρξη της προεκλογικής καμπάνιας με την συνέντευξη για την οικονομία, που μπορεί να μην ήταν συναρπαστική, σίγουρα όμως διεκδίκησε «χώρο».

Και πάντως, ήδη η πρωτοβουλία που είχε η ΠτΔ προ ημερών να συγκαλέσει σύσκεψη των κορυφαίων της Δικαιοσύνης προκειμένου να επιχειρηθεί μια «εκ των έσω» προσπάθεια αναστήλωσης του κύρους της Ελληνικής Δικαιοσύνης και αποκατάστασης της εμπιστοσύνης σε αυτήν, έδειξε την διαθεσιμότητα της ίδιας για τα δύσκολα και τα (δυνητικά) εκρηκτικά. Είχε προηγηθεί ένα διάστημα σχετικής απόσυρσής της από το προσκήνιο, αν και παρουσίες της σε παραμεθόριες περιοχές – από Χάλκη και Καστελλόριζο και Σαμοθράκη μέχρι τις Διαπόντιες Νήσους, κατά περίπτωση – είχαν δείξει την εκ μέρους της επίγνωση του συμβολικού. Η ΠτΔ δεν προσπάθησε γενικώς να αποφύγει και κινήσεις που προξενούν κραδασμούς: η φωτογράφησή της μπροστά στο φράχτη του Έβρου (Μάιος 2021) είχε ως αντίστιξη την απόπειρα παρασημοφόρησης του διασώστη προσφύγων/μεταναστών Ιάσονα Αποστολόπουλου (Ιούλιος 2021), απόπειρα που τελικά προσάραξε. Έτσι «κατόρθωσε» να προσελκύσει επικρίσεις και αντιδιαμετρικά αντίθετες πλευρές… Όπως επικρίσεις συγκέντρωσαν και σιωπές της, με πλέον πρόσφατη εκείνη στην υπόθεση των παρακολουθήσεων/υποκλοπών/ «επισυνδέσεων».

Όλα αυτά, εισαγωγικά στην πιο πρόσφατη πρωτοβουλία της Κατερίνας Σακελλαροπούλου. Στα πλαίσια επίσημης επίσκεψής της στην Γερμανία – τελευταία επίσκεψη Έλληνα Προέδρου εκείνη Προκόπη Παυλόπουλου το 2017 (ακυρώθηκε άλλη μια, το 2015, λόγω… δημοψηφίσματος). δυο επίσημες επισκέψεις του Γερμανού Προέδρου Φρανκ-Βάλτερ Σταινμάγιερ μέσα στο καμίνι της κρίσης, 2014 και 2018 – πέρα από τα αναμενόμενα περί «κοινού οράματος των δυο χωρών», πέρα από σύμπτωση τοποθετήσεων για το Ουκρανικό, πέρα και από τα περί Γερμανικής κατανόησης ως προς τις Ελληνικές θέσεις στα ΕλληνοΤουρκικά ως «εδραζόμενες στο διεθνές δίκαιο», υπήρξε και ρητή μνεία των συνήθως παραμεριζόμενων Γερμανικών πολεμικών επανορθώσεων. Τόσο στην συνάντηση Σακελλαροπούλου με τον ομόλογό της Φρανκ Βάλτερ Σταινμάγιερ, όσο και σε εκείνην με τον Καγκελάριο Σολτς.

Ας σημειωθεί ότι η Πολωνία, που επίσης δοκιμάστηκε από Ναζιστική κατοχή, που επίσης δοκιμάστηκε από Ναζιστική κατοχή, προ καιρού ήγειρε όχι απλώς πολιτικά αλλά και νομικά διεκδίκηση πολεμικών επανορθώσεων (ύψους 1,3 τρισεκατομμυρίων ευρώ…). Η Γερμανική απάντηση υπήρξε άμεση και αρνητική, προτού καν αρχίσουν συζητήσεις. η Βαρσοβία επιχειρεί να επιστρατεύσει τις ΗΠΑ, αλλά και τα Ηνωμένα Έθνη προκειμένου να ανοίξει επιτέλους το θέμα.

Με αυτό το φόντο, αληθινά ενδιαφέρουσα η τοποθέτηση Κ. Σακελλαροπουλου: «Τα βάρη του παρελθόντος είναι εκεί, δεν εξαφανίζονται μονομερώς». Εκτιμώντας ότι «τα νομικά θέματα έχουν τεθεί», δεν παράβλεψε την αναγνώριση (σε συνέντευξη στην Deutsche Welle) ότι το θέμα καταλήγει να είναι «καθαρά πολιτικό». Καλώντας πάντως σε διάλογο, μετά και την επισήμανση ότι η Ελλάδα έχει υποβάλει το δικό της αίτημα – και για τις πολεμικές επανορθώσεις και για το κατοχικό αναγκαστικό δάνειο (που νομικά έχει εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα και νομική μοναδικότητα) – η Πρόεδρος της Δημοκρατίας έκανε ένα βήμα που συνήθως δεν γίνεται ευκρινώς από την Ελληνική πλευρά.