Όπου αποδεικνύεται ότι η ΕΕ διαθέτει θεσμικά αντανακλαστικά

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Μπορεί η Ευρωπαϊκή Ένωση να μην βρίσκεται στα καλύτερά της, ας πούμε από πλευράς ωρίμανσης των διαδικασιών λήψεως αποφάσεών της (το είδαμε, το βλέπουμε με το μετέωρο βήμα της στο ενεργειακό) ή πάλιν από πλευράς γεωπολιτικής παρέμβασης (στην υπόθεση της Ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία σύρθηκε πίσω από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ επεδίωξε μάλιστα να ΔΕΙΞΕΙ ότι ακολουθεί ιδίως στην οικοδόμηση του πλέγματος των κυρώσεων), πλην όμως τελευταίως αποδεικνύει ότι έχει αποκτήσει θεσμικά αντανακλαστικά. Το βλέπουμε αυτό τις τελευταίες εβδομάδες – και μάλιστα με αφορμή δυο ζητήματα που μας αφορούν: το ένα πιο άμεσο και δυσάρεστο, το δεύτερο πιο ξώφαλτσο αλλ’ αρκετά διδακτικό.

Το πρώτο ζήτημα είναι οι διαβόητες «επισυνδέσεις» της ΕΥΠ, με επίκληση της έννοιας-πασπαρτού της εθνικής ασφάλειας, δηλαδή τις παρακολουθήσεις που το Ελληνικό πολιτικό σύστημα έκρινε – μετά από μια Εξεταστική Επιτροπή, άνευ ουσιαστικής συζητήσεως στην Ολομέλεια της Βουλής αφού ο άμεσα (και κατ’ επιλογήν του) εμπλεκόμενος Πρωθυπουργός φρόντισε να βρίσκεται σε εργασίες Κορυφής. μετά από διάφορα περάσματα από την Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας (ονοματισμένη μεν έτσι, αλλ’ υποχωρούσα μπροστά στην επίκληση του απορρήτου…) – ότι αποτελούν αποδεκτή πρακτική, αν μη κανονικότητα. Τόσο όταν αφορούν πολιτικούς – και μάλιστα τον άβολο υποψήφιο για την ηγεσία του τρίτου εν τη Βουλή κόμματος, άβολο γιατί δεν φαινόταν να υπόσχεται ότι θα ήταν αρκετά πειθήνιος στους μελλοντικούς κυβερνητικούς σχεδιασμούς – αλλά και δημοσιογράφους που ψαχούλευαν δυσάρεστες οικονομικές καταστάσεις.

Ενώ λοιπόν «εμείς» τα βρήκαμε και τα καθαρίσαμε, «εκεί στην Ευρώπη»/στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τόσο η Επιτροπή LIBE (ασχολείται με κάτι περίεργα, Ευρωπαϊκά, ξέρετε! ελευθερίες και θεμελιώδη δικαιώματα…) όσο και η άλλη, η PEGA (αυτής το ενδιαφέρον είναι αιχμηρότερο για τα «κακόβουλα λογισμικά», δηλαδή την χρήση προωθημένης τεχνολογίας για παρακολουθήσεις, λογισμικά τα οποία έχουν ανθίσει τελευταίως) έχουν δαγκώσει την Ελληνική υπόθεση. Και δεν λένε να την αφήσουν στην ησυχία της, παρά τις προσπάθειες παρασκηνίου. έσπασε βλέπετε ο διάολος το ποδάρι του, και ήταν Ευρωβουλευτής ο ήδη αρχηγός Ελληνικού κόμματος, οπότε είναι λίγο δύσκολο να παραβλέψουν οι Ευρωβουλευτές ότι ένας απ’ αυτούς είχε θεωρηθεί ύποπτος για την εθνική ασφάλεια και δεν επιτρέπεται να γίνει γνωστό γιατί, παρακολουθήθηκε για τι ζήτημα, αλλά και τι απέδωσε η εν λόγω παρακολούθηση. Απόρρητο! Απόρρητο!

Δείτε όμως και την συνέχεια: δεν αρκεί αυτή η Ευρωκοινοβουλευτική περιέργεια για τις Ελληνικές «επισυνάψεις», αλλά έρχεται και η Europol – είναι «ο οργανισμός επιβολής του νόμου στα πλαίσια της ΕΕ […] συμβάλλοντας στην ενίσχυση της ασφάλειας στην Ευρώπη» – και, συντονιζόμενη με την έρευνα της PEGA, ανακινεί το κατά πόσον διερευνάται επαρκώς η υπόθεση των παρακολουθήσεων/υποκλοπών, κατά το ποινικό της σκέλος, από τις Ελληνικές αρχές. Όχι, όχι, δεν είμαστε μόνοι μας! Αστέρια της δημοκρατικότητας και του κράτους δικαίου όπως η Ουγγαρία, η Πολωνία, η Βουλγαρία – συν η Ισπανία, όπου παρακολουθούνταν Καταλανοί αυτονομιστές, αλλά κάποια στιγμή και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός! – βρίσκονται υπό Ευρωδιερεύνηση.

[Σε λίγες ημέρες, η PEGA θα βρίσκεται για επαφές στην Ελλάδα. Ίσως… αποτολμήσει να ζητήσει να καταθέσουν ενώπιόν της οι ουσιαστικά εμπλεκόμενοι στην υπόθεση – αρχής γενομένης από Κοντολέοντος και Δημητριάδη και μέχρι Πρωθυπουργού. Μάλλον θα της υποδειχθεί να προτιμήσει μιαν επίσκεψη στο Μουσείο της Ακρόπολης, ίσως και στην Έκθεση των Κυκλαδίτικων ειδωλίων της Συλλογής Στερν στο Μουσείο Γουλανδρή Κυκλαδικής Τέχνης].

Η δεύτερη περίπτωση, που βρίσκεται υπό εξέλιξη σ’ ένα διαφορετικό περιβάλλον αλλά κατόρθωσε κι αυτή να προσελκύσει το ενδιαφέρον/την δυσοίωνη περιέργεια άλλου Ευρωπαϊκού θεσμικού μοχλού διερευνήσεως ευαίσθητων ζητημάτων – της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας – είναι η ήδη πολύκροτη, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες κατάπνιξης/σίγασης, υπόθεση της άγαρμπης ανάμειξης της Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αυτοπροσώπως, στην υπόθεση της Ευρωπαϊκής προμήθειας των εμβολίων για την Covid-19 από την Αμερικανική Pfizer (με τεχνολογία της Γερμανικής BioNTech, βέβαια). Εκεί, παρασκηνιακές και «εκτός διαδικασίας» επαφές της Ούρσουλας φον ντερ Λάιεν, που είχε εκτοπίσει την αρμόδια Κύπρια Επίτροπο Στέλλα Κυριακίδου και τις προβλεπόμενες επιτροπές διαπραγμάτευσης, με τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της Pfizer και ήδη διεθνή αστέρα Άλμπερτ Μπουρλά, έχουν τεθεί εδώ και μήνες στο μικροσκόπιο.

Η Πρόεδρος vdL (έτσι είναι γνωστή στις Βρυξέλλες) δεν κατορθώνει… να βρει τα sms τα οποία αντήλλασε την κρίσιμη περίοδο με τον Άλμπερτ Μπουρλά. ο τελευταίος  δε αρνήθηκε  ευθέως να προσέλθει να καταθέσει σε  έρευνα Ειδικής Επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου  (όπου, αντιθέτως, προσήλθε η ηγεσία και της Moderna και της  Astra Zeneca και της Sanofi). Το θέμα έχει και οικονομική διάσταση – η προμήθεια 1,8 δις εμβολίων από την Pfizer, αν είχε λάβει πλήρη ανάπτυξη μπορεί να έφθανε σε αξία τα 35 δις δολάρια – αλλά και επιλογή του mRNA εμβολίου που τότε «έτρεχε» να λάβει τις εγκρίσεις. Ήδη το Ελεγκτικό Συνέδριο – άλλο θεσμικό όργανο της ΕΕ, αυτό αλλά και η Ευρωπαία Διαμεσολαβήτρια, κι αυτή με θεσμικό ρόλο –  είχαν ζητήσει να τους δοθούν τα sms φόν ντερ Λάϊεν – Μπουρλά, αλλά «έφαγαν πόρτα». Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία είναι εξαιρετικά φειδωλή ως προς το τι ακριβώς ερευνά, πάντως κατά την κοινή διατύπωση έχει βαρύτερο χέρι εφόσον προχωρήσει…

Εδώ, μια σχετικά ογκώδης λεπτομέρεια: ενώπιον (και) της Αμερικανικής Δικαιοσύνης η Pfizer εγκαλείται από την Moderna για καταπάτηση πνευματικής ιδιοκτησίας κατά την παραγωγή του mRNA εμβολίου. Πρόκειται για μια δικαστική διεκδίκηση δισεκατομμυρίων, αλλά και για μείζον μέτωπο στην επιστημονική/τεχνολογική αντιπαράθεση της νέας εποχής. Δύσκολα θα θαφτεί Ευρωπαϊκά.

Θα διερωτηθεί ενδεχομένως ο αναγνώστης «και τι μας ενδιαφέρει εμάς, στην Ελλάδα, ειδικά αυτή η υπόθεση;», αφού εμείς μόνον χρήστες των εμβολίων κατά της Covid-19 υπήρξαμε. Το ενδιαφέρον είναι έμμεσο, καθώς και με την Πρόεδρο vdL η σημερινή Ελλάδα σεμνύνεται ότι διατηρεί στενές επαφές σε επίπεδο κορυφής, αλλά και τον Άλμπερτ Μπουρλά περίπου διεκδικούμε ως πνευματικό τέκνο της Ελληνικής παράδοσης – βλέπε και τον πρόλογο στο βιβλίο του «Moonshot: η απίστευτη κούρσα της Pfizer για την δημιουργία του εμβολίου».

Είπαμε παραπάνω ότι από τέτοιες κινήσεις προκύπτει μια ωρίμανση των θεσμικών αντανακλαστικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ήταν, βλέπετε, το 1999 που η τότε Επιτροπή Σαντέρ κατέρρευσε (μετά από έκθεση ad hoc «επιτροπής σοφών» για απάτες, ευνοιοκρατία και κακοδιαχείριση. Τότε δεν υπήρχε ούτε Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, ούτε αιχμηρό Ελεγκτικό Συνέδριο, ούτε μαχητικές Επιτροπές στο ΕυρωΚοινοβούλιο. Οπότε όταν τέθηκε ζήτημα επίμεμπτων πρακτικών της Επιτρόπου Εντίτ Κρεσσόν (πρώην Πρωθυπουργού της Γαλλίας, όχι τυχαίας περίπτωσης!) ή της Γερμανίδας Επιτρόπου Βουλφ-Ματίες, χρειάστηκε επίπονη δημοσιογραφική δουλειά προκειμένου να φέρει την συλλογική παραίτηση.

Α, ναι: ένα από τα τότε καταγγελλόμενα μέτωπα ήταν εκείνο της λειτουργίας των Υπηρεσιών Ασφαλείας ως «κράτος εν κράτει». Πριν 23 χρόνια, αυτά…