Ανάγκη για θερμοστάτη (και βαλβίδα εκτόνωσης) στο καμίνι της δημόσιας αντιπαράθεσης

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Τελικά, θα μπορούσε να είναι και χειρότερη – πολύ χειρότερη και σαφώς πιο επικίνδυνη! – η συζήτηση στην Βουλή σε επίπεδο αρχηγών «για την ποιότητα του δημοσίου διαλόγου», που ξεκινώντας από την πολύκροτη και εν εξελίξει υπόθεση Λιγνάδη – η ίδια, δυνητικός εκφυλισμός του κινήματος #metoo – επιχείρησε να αγκαλιάσει όλη την εγκατεστημένη στον δημόσιο λόγο βία. Και να την ξορκίσει.

Κυριάκος Μητσοτάκης και Αλέξης Τσίπρας αντήλλαξαν τις αναμενόμενες, σε υψηλότατους τόνους, αλληλοκαταγγελίες. Όμως η εντύπωση που έμεινε ήταν ότι συγκράτησαν τον εαυτό τους, έχοντας την βεβαιότητα ότι έπεισαν τους οπαδούς τους – ο καθένας τους δικούς του – και ψυχανεμιζόμενοι ότι δεν θα πείσουν «τους απέναντι». Τουλάχιστον ο Κυριάκος Μητσοτάκης ζήτησε από τον Μακάριο Λαζαρίδη να ανακαλέσει το τυμβωρυχικό περί «κιναίδου» στην αναφορά του για τον Άρη Βελουχιώτη. Ο δε Αλέξης Τσίπρας είπε το «δεν υιοθετούμε την ασυδοσία, την καταδικάζουμε» για τις διαδικτυακές αναρτήσεις τύπου #Ν.Δ. παιδεραστές. Η Φώφη Γεννηματά, σε ακόμη υψηλότερους τόνους αλλά σε συνειδητά βραχύλογη παρέμβαση θεώρησε ότι «δεν ήταν συζήτηση αυτή». Ίσως το κλίμα να έπιασε πιο σωστά ο Δημήτρης Κουτσούμπας, με το «Έλεος!» για την «αηδία και αποστροφή» για τον χαρακτήρα της αντιπαράθεσης. Και με το κλείσιμο: «Χαίρετε!».

Αξίζει να πάει κανείς και να (ξανα)διαβάσει το άρθρο του Αλέξη Παπαχελά στην χθεσινή Καθημερινή – με την οποία η εφημερίδα κατά κάποιον τρόπο «προϋπάντησε» την συζήτηση στην Βουλή προτού αυτή ξεκινήσει. Μιλούσε για «παραλογισμό που οδηγεί σε βαθύ διχασμό», βλέποντας την χώρα να εγκαθιστά «τόσο μίσος στον δημόσιο διάλογο» ώστε να μην μπορεί να πάει και μακριά . Κατά ενδιαφέρουσα – για την υπογραφή και το μέσο – τρόπο, ο Παπαχελάς ξεφυλλίζει «τις αντιμνημονιακές ιστορίες, και της ΝΔ» – εν συνεχεία «τις βαριές κουβέντες για γερμανοτσολιάδες την εποχή της αχαλίνωτης αντιπολίτευσης ΣΥΡΙΖΑ» και της εργαλειοποίησης του διχασμού του 2015. Για να καταλήξει στις «ακρότητες όταν φούσκωνε το αντι-ΣΥΡΙΖΑ κίνημα και ακουγόταν η καταραμένη λέξη «προδότες»».

Το ξεχείλισμα του παραλογισμού πήγε να έρθει, χθες, με το να θεωρείται λογικό το παρανοϊκό ερώτημα «αν είσαι με τον Λιγνάδη ή με τον Κουφοντίνα». Αυτό, μέχρις ενός σημείου, απεφεύχθη χθες στην Βουλή. Και – όντως – είναι ανάγκη να μπει θερμοστάτης (και βαλβίδα εκτόνωσης!) στο καμίνι της δημόσιας αντιπαράθεσης