Ανασχηματισμός; Α, ναι, κάτι ακούστηκε σχετικώς…

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Τουλάχιστον αυτή την φορά, ο (δεύτερος) ανασχηματισμός της Κυβέρνησης Μητσοτάκη δεν χρονοτρίβησε πολύ – πάντως όχι τόσο ώστε να ξεθυμάνει. Από κει και πέρα, ο καθείς θεωρεί ότι διαφορετικά είναι εκείνα που επέπλευσαν α’ αυτήν την διαδικασία. Η χρήση του ανασχηματισμού ως εργαλείου επιβεβαίωσης της ηγετικής θέσης του Πρωθυπουργού μάλλον (αυτό)διαψεύσθηκε. Η αξιοποίησή του για αλλαγές που θα χρωμάτιζαν σημαντικούς τομείς – εξωτερική πολιτική, οικονομική, ισορρόπηση/Ταμείο Ανάκαμψης – επίσης αφέθηκε κατά μέρος

Καθώς δεν είναι σωστό να θεωρηθεί ένας ακόμη ανασχηματισμός απλή τυπική διαδικασία, ιδού μερικές σκέψεις:

«Σκληροπυρηνικοποίηση» της πολιτικής της Κυβέρνησης στο Προσφυγικό/Μεταναστευτικό, όχι μόνο/όχι τόσο λόγω της διατήρησης Νότη Μηταράκη – της άμεσης επιρροής Αντώνη Σαμαρά – όσο λόγω απομάκρυνσης του Γιώργου Κουμουτσάκου, ο οποίος είχε σηκώσει το δύσκολο έργο να συμβιβάζει την (υπό προϊούσα σκλήρυνση) Ελληνική μεταναστευτική πολιτική με τα όρια που θέτουν οι Ευρωπαϊκοόι και διεθνείς κανόνες. Αμα, δε, καταγράψει κανείς και την προσέλευση στο σχήμα της Σοφίας Βουλτεψη, η εικόνα της σκλήρυνσης ενισχύεται με πικρή ειρωνεία την ανάθεση αρμοδιότητας για τα θέματα…. ένταξης των μεταναστών. Αυτό, την στιγμή που η Σ. Βούλτεψη μάλλον στην πλευρά της απώθησης του προσφυγικού/μεταναστευτικού ρεύματος στοιχίζεται

Οι δυο ουσιαστικές αλλαγές σε χαρτοφυλάκια με άμεσο και πρακτικό περιεχόμενο απετέλεσαν ομολογία αποτυχίας/εκτροχιασμού. Η πιο σημαντική είναι εκείνη που έφερε τον Κωστή Χατζηδάκη στο πηδάλιο της όλο και βαρύτερης εμπλοκής του Ασφαλιστικού, εμπλοκής που με επικοινωνιακή μαεστρία, κυριαρχία στα πρωϊνάδικα και ένταση πολιτικού λόγου δεν κατόρθωσε ωστόσο να αποσείσει ο Γιάννης Βρούτσης. Και ο μεν Κ. Χατζηδάκης θα έχει τουλάχιστον την στήριξη του υφυπουργού του Πάνο Τσακλόγλου – για την ανηφορική προσπάθεια να στρέψει το Ασφαλιστικό προς κάτι πιο βιώσιμο. (Ο Π. Τσακλόγλου προς στιγμήν «έπαιξε» και για υπουργός), ο δε Γ. Βρούτσης θα έχει ανετότερο χρόνο για τηλεοπτικές εμφανίσεις, συν για μαχητική παρουσία στα έδρανα της Βουλής ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος.

Η πιο – ας την πούμε – προεκλογική, πάντως πολιτική, αλλαγή είναι ασφαλώς εκείνη στο Εσωτερικών. Όπου ο καθείς μπορεί να αναζητά τις αιτίες απομάκρυνσης του Τάκη Θεοδωρικάκου, ο οποίος πάντως θα έχει την ευκαιρία – τώρα – να εγκύψει στις προβολές της δημοσκοπικής κυριαρχίας της Κυβέρνησης σε πολιτικό/μεθαυριανό εκλογικό αποτέλεσμα. Πάντως το δίδυμο Μαυρουδή Βορίδη – ο οποίος εργάσθηκε φιλότιμα και αδιαμαρτύρητα στο χαμηλών πτήσεων Αγροτικής Ανάπτυξης – και Στέλιου Πέτσα – ο οποίος τελικά κούρασε και κουράστηκε ως Κυβερνητικός Εκπρόσωπος  – έχει μπροστά του σοβαρή ύλη και λόγω Τοπικής Αυτοδιοίκησης και λόγω εκλογικού χάρτη.

Από κει και πέρα, η «σκάντζα» Πέτσα-Ταραντίλη αξίζει να σημειωθεί, καθώς το στοίχημα ενός προσγειωμένου, μεσαίου ανθρώπου με δημοσιοϋπαλληλική ρίζα όπως ο Στ. Πέτσας δεν κράτησε πολύ. τώρα, ένας πανεπιστημιακός, τεχνολόγος/διοικητικός, με αλγόριθμους βελτιστοποίησης Α.Ι. δίπλα σε πρώϊμα κομματικά οφφίτσια καλείται να λειτουργήσει σ’ ένα περιβάλλον υπερβολικής χρήσης του μοχλού της επικοινωνίας. Θα δείξει κι αυτό.