Οικονομική Επιθεώρηση, Οκτώβριος 2021, τ.1011

ΣΥΝΈΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΜΉΝΑ • Mathias Cormann, Γενικός Γραμματέας του ΟΟΣΑ, συνέντευξη στον Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

 

Πρόσφατα εκλεγμένος στη θέση του Γενικού Γραμματέα του ΟΟΣΑ, διάδοχος του Μεξικανού Άνχελ Γκουρία, που είχε γίνει αρκετά γνωστός στην Ελλάδα στα χρόνια των Μνημονίων (όταν ο ΟΟΣΑ έπαιξε έναν λόγο μετρίασης των πιέσεων της Τρόικας, ως «εγγυητής» σταδιακών μεταρρυθμίσεων), ο Αυστραλός Ματίας Κόρμαν βρέθηκε προ μηνών στην Αθήνα λίγο μετά την ανάληψη των καθηκόντων του. Στη θέση του Γενικού Γραμματέα του Οργανισμού ο Κόρμαν βρέθηκε αφού επικράτησε –στο
πλαίσιο ανοιχτής διαδικασίας– της Άννας Διαμαντοπούλου, η οποία είχε συμμετάσχει με ισχυρές (όπως καταδείχθηκε) πιθανότητες επιτυχίας.

Καθώς την εποχή αυτή ο ΟΟΣΑ βρίσκεται στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος, με την ταχύτατη ωρίμανση των αποφάσεων περί ουσιαστικής αναβάθμισης της διεθνούς συνεργασίας (τομέα όπου
παραδοσιακά ο Οργανισμός δραστηριοποιείται) για τη φορολόγηση ιδίως των πολυεθνικών, αλλά και επειδή η συμβολή του ΟΟΣΑ στην εξειδίκευση και προώθηση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων στη
σημερινή Ελλάδα συνεχίζεται, επιδιώξαμε να έχουμε τοποθετήσεις του σε μιαν αντίστοιχα ευρεία γκάμα θεμάτων.

 

Ο τρόπος με τον οποίο η παγκόσμια δημόσια συζήτηση αλλά και οι διεθνείς πολιτικές αποφάσεις εξελίσσονται τον τελευταίο καιρό γύρω από τη διεθνή φορολόγηση –ιδίως με την πρόοδο προς καθορισμό κατώτατου φορολογικού συντελεστή για τα εταιρικά κέρδη σε παγκόσμια κλίμακα–ξαναφέρνει στο προσκήνιο την τεχνογνωσία του ΟΟΣΑ σ’ αυτό το ζήτημα (BEPS, φορολόγηση ψηφιακών συναλλαγών). Είναι σήμερα ο Οργανισμός «πρόθυμος και ικανός» να προσφέρει στο διεθνές σύστημα αυτήν την τεχνογνωσία του;

Σήμερα, οι ανά την υφήλιο κυβερνήσεις χρειάζεται να έχουν τη δυνατότητα να αντλούν τα έσοδα που είναι αναγκαία για να χρηματοδοτούνται οι ουσιώδεις δημόσιες υπηρεσίες, καθώς και η στήριξη που παρέχουν στους λαούς τους – πράγματα που οι λαοί αυτοί προσδοκούν να τους παρέχονται. Αυτή δε η άντληση πόρων πρέπει να γίνεται με τρόπο αποτελεσματικό, που να μην εισάγει στρεβλώσεις στις οικονομίες τους, αλλά και να είναι δίκαιος και ισορροπημένος.

Ως εκ τούτου είναι εξαιρετικά σημαντικό να εξασφαλίζουμε ότι οι μεγάλες πολυεθνικές των ψηφιακών υπηρεσιών, αλλά και όλες οι μεγάλες επιχειρήσεις, θα πληρώνουν το δίκαιο μερίδιο φόρου που τους αναλογεί, στις αγορές εκείνες όπου δραστηριοποιούνται, δηλαδή εκείκαι όπου γεννώνται τα κέρδη τους.

Η ταυτόχρονη επίπτωση της παγκοσμιοποίησης και της ψηφιοποίησης των οικονομιών μας έχει δημιουργήσει στρεβλώσεις και αδικίες σε επίπεδο της ικανότητας των κυβερνήσεών μας να αντλούν φορολογικά έσοδα. Οι ξεπερασμένοι κανόνες που ισχύουν σήμερα επιτρέπουν στις μεγάλες πολυεθνικές να πραγματοποιούν υψηλά κέρδη σε αγορές και χώρες ανά την υφήλιο, χωρίς να έχουν την υποχρέωση να πληρώνουν φόρους εκεί – ή να πληρώνουν πολύ περιορισμένους φόρους. Οι εγχώριοι όμως ανταγωνιστές τους παραμένουν πάντα υπόχρεοι στην καταβολή φόρων.

Αυτές οι στρεβλώσεις και αδικίες οφείλουν να αντιμετωπισθούν – και το ιδεώδες είναι κάτι τέτοιο να συμβεί με αμοιβαία συμφωνημένο τρόπο. Πράγματι, στο μέτρο που δεν υπάρχουν συμφωνημένες λύσεις σε πολυμερές επίπεδο, εκείνο που είδαμε να προκύπτει ήταν ένα δάσος από μονομερώς θεσπιζόμενα φορολογικά μέτρα, τα οποία δημιουργούν κινήσεις αντιποίνων και προξενούν πρόσθετες πιέσεις στο σύστημα του διεθνούς εμπορίου που έχουμε.

Η συμφωνία που τώρα έχει επιτευχθεί [στο επίπεδο των G7] αποτελεί μείζον πολυμερές απόκτημα· είναι η πιο σημαντική κίνηση εκσυγχρονισμού των διεθνών φορολογικών κανόνων εδώ και καιρό. Η νέα λύση που προκρίθηκε έχει δύο πυλώνες, που εξασφαλίζουν ότι τα δικαιώματα φορολόγησης των κερδών των μεγαλύτερων πολυεθνικών θα κατανέμονται δικαιότερα ανά τις διάφορες αγορές και χώρες. Ταυτόχρονα, εξασφαλίζεται ότι θα ισχύουν αμοιβαία αποδεκτά κατώτατα όρια στον εταιρικό φόρο εισοδήματος, με μέτρα που θα κάνουν τις πολυεθνικές να καταβάλλουν φόρο με βάση έναν παγκόσμια συμφωνημένο κατώτατο συντελεστή εταιρικής φορολόγησης.

Η μεταρρύθμιση αυτή θα καταστήσει το διεθνές σύστημα φορολογικών διαρρυθμίσεων πιο ασφαλές, πιο σταθερό, πιο δίκαιο. Επίσης, θα προσπορίσει περισσότερα έσοδα στις κυβερνήσεις (της Ελλάδας και άλλων χωρών ανά τον κόσμο), καθώς οι πολυεθνικές θα καταβάλλουν δίκαιο μερίδιο φόρων στις χώρες εκείνες όπου δραστηριοποιούνται και όπου προκύπτουν τα αντίστοιχα κέρδη τους.

Η μεταρρύθμιση αυτή στηρίζεται από 134 χώρες και νομικά συστήματα, που καλύπτουν πάνω από 90% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Θα πρέπει όμως, τώρα, να μεταφρασθεί σε αντίστοιχη εσωτερική φορολογική νομοθεσία των χωρών ανά την υφήλιο, προκειμένου να τεθεί σε εφαρμογή στην πράξη. Αυτό άλλωστε ισχύει πάντοτε με τις διεθνείς συμφωνίες.

Στη συνάντηση των υπουργών Οικονομικών των G7, συναντήθηκαν στις αρχές του καλοκαιριού στο Λονδίνο και συμφώνησαν πολυεθνικές εταιρείες και τεχνολογικοί γίγαντες να φορολογούνται στις χώρες όπου κάνουν το μεγαλύτερο τζίρο

 

Πόσος χρόνος φαντάζεστε ότι θα χρειαστεί προκειμένου να ολοκληρωθεί αυτή η διεθνής διαπραγμάτευση για τον κατώτατο φορολογικό συντελεστή;

Έχει ήδη επέλθει ευρεία συμφωνία ως προς το πλαίσιο της μεταρρύθμισης.Έχει αποκτήσει το θέμα αυτό συνεκτική στήριξη, παγκοσμίως. Όντως, όμως, υπάρχει σημαντική δουλειά που απομένει να γίνει για κάποιες λεπτομέρειες.

Η πρόθεση τώρα είναι να ολοκληρωθεί η συμφωνία στην Κορυφή των G20 στη Ρώμη, στα τέλη Οκτωβρίου του 2021. Σχέδια εφαρμογής για την προώθηση πρότυπης νομοθέτησης, κατευθυντήριων οδηγιών και πολυμερούς συνθήκης το 2022 – με έναρξη εφαρμογής από το 2023. Είμαι συγκρατημένα αισιόδοξος ότι τελικά θα το κατορθώσουμε.

 

Ποιοι είναι οι λόγοι που εξηγούν το γιατί αυτή η συζήτηση άργησε να ωριμάσει; Στο κάτω-κάτω της γραφής, η μετακίνηση κερδών των πολυεθνικών και ο ρόλος των φορολογικών παραδείσων ήταν θέματα που απασχολούσαν εδώ και δεκαετίες…

Ο ΟΟΣΑ υπήρξε ιδιαίτερα επιτυχημένος την περασμένη δεκαετία στο να βοηθήσει να υπάρξει μια πολυμερώς συμφωνημένη και γενικώς δίκαιη και συνεκτική προσέγγιση στο θέμα της διάβρωσης της φορολογικής βάσης και της μετακίνησης κερδών (BEPS).Αυτή, τώρα, είναι η επόμενη φάση που ως κινητήρια δύναμη έχει την ταυτόχρονη επίπτωση της παγκοσμιοποίησης και της ψηφιακής μετάβασης των οικονομιών μας.

Η πολυμερής συνεργασία είναι ορισμένες φορές δύσκολη υπόθεση, καθώς οιδιάφορες χώρες ευλόγως προσέρχονται στο διαπραγματευτικό τραπέζι με τις διαφορές προοπτικής που έχουν, με τα διαφορετικά τους συμφέροντα και σημεία εκκίνησης. Μπορεί να είναι δύσκολη υπόθεση η επίτευξη συναίνεσης μεταξύ πάνω άνω των 100 διαφορετικών χωρών, όπου όλοι θα χρειαστεί να συμβιβασθούν, αλλά και όλοι εντέλει να αναγνωρίσουν την ύπαρξη ευρύτερου κοινού συμφέροντος.

Όμως, ναι, μετά από χρόνια εντατικών διαπραγματεύσεων υπάρχουν πλέον 134 χώρες ανά τον κόσμο, μεταξύ των οποίων όλες οι χώρες του G20, που προσέρχονται στην επόμενη ουσιαστική φάση της διεθνούς φορολογικής μεταρρύθμισης.

 

Θα το ονομάζατε αυτό το ζήτημα προεχόντως πολιτικό; Ή ήταν πλέον το φορτίο οικονομικής αναποτελεσματικότητας από τη φοροαποφυγή εκείνο που έβαλε μπροστά τις τωρινές προσπάθειες «να γίνει κάτι»; Τις μέχρι τώρα επιδόσεις του ΟΟΣΑ πώς θα τις βαθμολογούσατε;

Ο ΟΟΣΑ είχε καλές επιδόσεις στο θέμα της υποβοήθησης να αποφεύγεται η φοροαποφυγή των πολυεθνικών. Πρώτα με το Σχέδιο του 2015 περί BEPS, τώρα με τους δύο πυλώνες της μεταρρύθμισης του διεθνούς φορολογικού πλαισίου, ώστε οι πολυεθνικές να καταβάλλουν το δίκαιο μερίδιο φόρου τους στις αγορές όπου δραστηριοποιούνται και γεννώνται τα κέρδη τους. Όμως, όντως υπήρχε ακόμη πολλή δουλειά να γίνει – και όσο προχωρούσαμε, τόσο πιο δύσκολες προέκυπταν οι εναπομένουσες μεταρρυθμίσεις.

 

Αλήθεια, τι είναι για σας ο ΟΟΣΑ σήμερα; Ένας κόμβος διαπραγματεύσεων; Ένας τεχνοκρατικός οργανισμός; Ένα ερευνητικό κέντρο; Ένας συμπαραστάτης που προσφέρει καλές υπηρεσίες στα εθνικά κράτη;

Ο ΟΟΣΑ είναι ένας διεθνής οργανισμός που συγκεντρώνει γύρω από ένα τραπέζι 38 χώρες με παρόμοιες νοοτροπίες, που συμμερίζονται τη δέσμευση στη δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα, το κράτος δικαίου, τις αρχές της οικονομίας της αγοράς και της λειτουργίας του διεθνούς εμπορικού συστήματος με βάση κανόνες.

Παρέχει μια εξαιρετική πλατφόρμα για διεθνή συνεργασία και για ανεύρεση των βέλτιστων λύσεων για τα προβλήματα και τις προκλήσεις των καιρών μας. Θα προσέθετα ότι παρέχει στα κράτη-μέλη του αλλά και στους άλλους μια πλατφόρμα όπου μπορούν να μαθαίνουν από τις επιτυχίες και τις αποτυχίες των άλλων, να προβαίνουν σε συγκριτική ανάλυση των εφαρμοζόμενων μέτρων πολιτικής, να αναζητούν συμβουλές σχετικά με τις βέλτιστες πρακτικές, καθώς και να βοηθούνται στην ανάπτυξη και θεσμοθέτηση διεθνώς συμφωνημένων κανόνων σε σημαντικά ζητήματα.

 

Η επιλογή σας ως Γενικού Γραμματέα του ΟΟΣΑ, ενός πολίτη μιας χώρας «του πρώτου κόσμου» και μάλιστα από την περιοχή του Ειρηνικού, σηματοδοτεί κάποια αλλαγή πορείας του Οργανισμού; Υπό την έννοια ότι ανταποκρίνεται σε νέους προσανατολισμούς όπως αυτή που μόλις συζητούσαμε;

Δεν το πιστεύω. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας επιλογής μου είχα την ευκαιρία να συζητήσω διεξοδικά με τις κυβερνήσεις όλων των χωρών-μελών του Οργανισμού, και οι στρατηγικές του προτεραιότητες αντανακλούν τις προτεραιότητες των μελών. Βέβαια, οι προτεραιότητες αυτές μεταβάλλονται διαχρονικά. Μεταβάλλονται καθώς εξελίσσονται τα προβλήματα, οι προκλήσεις και οι ευκαιρίες που κάθε φορά προκύπτουν.

Εντέλει, ως Γενικός Γραμματέας θεωρώ τον ρόλο μου ως κεντρικού διευκολυντικού παράγοντα προκειμένου οι συμμετέχουσες κυβερνήσεις να μπορούν να ανταποκριθούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε από κοινού.

Καθώς έχω υπηρετήσει ως υπουργός Οικονομικών μιας χώρας των G20 επί περισσότερα από 7 χρόνια, με ευρωπαϊκό φόντο αλλά και με εμπειρία από Ασία και Ειρηνικό, θεώρησα ότι αυτές μου οι εμπειρίες θα ήταν χρήσιμες για τα μέλη του ΟΟΣΑ. Ασφαλώς, είμαι ευτυχής που τα μέλη του Οργανισμού συμφώνησαν.

 

Τι συγκρατείτε από τον ανταγωνισμό σας με τη συμπατριώτισσά μας Άννα Διαμαντοπούλου για τη θέση του Γενικού Γραμματέα;

Η Άννα υπήρξε μια εξαιρετική υποψήφια, που τα πήγε πολύ καλά. Σε ένα πεδίο 10 υποψηφίων με πολύ υψηλά προσόντα, η Άννα τερμάτισε τρίτη – μια σαφώς πολύ αξιόλογη επίδοση. Είχα έκτοτε την ευκαιρία να συναντηθώ με την Άννα και είχαμε αρκετές πολύ σημαντικές συζητήσεις γύρω από τις ιδέες και τις προτάσεις της για τη δουλειά του ΟΟΣΑ. Όταν επισκέφθηκα την Αθήνα υπήρξε πολύ γενναιόδωρη στην υποδοχή που μου επεφύλαξε και την ευγνωμονώ γι’ αυτό.

 

Ο ΟΟΣΑ παραδοσιακά προσπαθεί να αποφεύγει την ιδεολογική συζήτηση: ωστόσο, πώς θα περιγράφατε τη σημερινή του τάση; Ζούμε μήπως μια συστημική μετακίνηση της οικονομικής σκέψης και πρακτικής, την οποία και ο Οργανισμός πλέον ακολουθεί;

Όσον αφορά τον ΟΟΣΑ, η κεντρική αποστολή που μας έχει ταχθεί από την ιδρυτική μας συνθήκη είναι η διατήρηση της ατομικής ελευθερίας και η βελτίωση της οικονομικής και κοινωνικής ευημερίας για τους λαούς των χωρών-μελών του Οργανισμού, αλλά και πέραν αυτών.

Οι αξίες που μοιραζόμαστε (δηλαδή η στήριξη της ατομικής ελευθερίας, της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, του κράτους δικαίου και οικονομικών αρχών που βασίζονται στην αγορά) έχουν αντέξει στη δοκιμασία του χρόνου. Αυτές οι φιλελεύθερες δημοκρατικές αξίες, όταν συνδυαστούν με πολιτικές που καθιερώνουν ένα κατάλληλο δίχτυ κοινωνικής ασφάλισης και προσπαθούν να εξασφαλίσουν ίσες ευκαιρίες, κοινωνική κινητικότητα, καθώς και σωστές εργασιακές συνθήκες, συμβάλλουν στο να εξασφαλίζονται ευκαιρίες για μια καλύτερη ποιότητα ζωής και υψηλότερο βιοτικό επίπεδο για όλους τους ανθρώπους.

Η αποστολή μας και στο μέλλον θα είναι η ίδια με εκείνη που υπήρξε και στο παρελθόν: να εξασφαλίζουμε ισχυρότερη, δικαιότερη και περιβαλλοντικά καθαρή οικονομική ανάπτυξη, καθώς και ένα πλαίσιο πολιτικής που θα συμβάλλει στη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου και της ποιότητας ζωής.

 

Ο πρώην γενικός γραμματέας του ΟΟΣΑ, Άνχελ Γκουρία, κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στο Μέγαρο Μαξίμου

Ο ΟΟΣΑ έχει γίνει σχετικά οικείος στους Έλληνες με τη βοήθεια που παρέσχε στη χώρα – ιδίως με την «εργαλειοθήκη» για διαρθρωτικές αλλαγές την εποχή των προγραμμάτων προσαρμογής ΕΕ/ΔΝΤ. Θεωρείτε ότι υπάρχει σήμερα η προσδοκία να χτίσετε κάτι περισσότερο σ’ αυτή τη βάση;

Σ’ όλη του την ιστορία ο ΟΟΣΑ διαδραμάτισε πάντοτε κομβικό ρόλο στην ανάλυση, την αξιολόγηση και την υποστήριξη διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων,οι οποίες βασίζονται στη συγκεντρωμένη του εμπειρία.

Η ελληνική κυβέρνηση έχει υιοθετήσει σημαντικές μεταρρυθμίσεις που έχουν αναφορά σε πολλούς τομείς προτεραιότητας. Εκσυγχρονισμός και ψηφιοποίηση της οικονομίας, μεταρρύθμιση του εκπαιδευτικού σας συστήματος, φορολογική μεταρρύθμιση, μεταρρύθμιση του δημόσιου τομέα: όλες αυτές οι πρωτοβουλίες είναι σημαντικές και είναι αναμφίβολο ότι θέτουν την Ελλάδα σε μια ισχυρότερη τροχιά για το μέλλον.

Η κρίση του Covid-19 έχει εξάλλου ωθήσει την Ελλάδα να ενισχύσει τις δυνατότητες όλων των τομέων του συστήματος υγείας της, το οποίο είχε περιορισμένες μόνο επενδύσεις την προηγούμενη δεκαετία. Το Σχέδιο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας της Ελλάδας, που βασίζεται σε ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, στοχεύειστην άρση περιορισμών για μια βιώσιμη ανάπτυξη. Τα μέτρα που προβλέπει το Σχέδιο για βελτίωση της αποτελεσματικότητας της Δημόσιας Διοίκησης θα βοηθήσουν ώστε να βελτιωθεί το επιχειρηματικό περιβάλλον. Ο ΟΟΣΑ θα συνεχίσει να συνεργάζεται με την Ελλάδα. Θα προσφέρουμε βοήθεια και στήριξη σε όποια ζητήματα μπορούμε.

 

 


O Ματίας Κόρμαν γεννήθηκε το 1970 στη γερμανόφωνη πλευρά του Βελγίου. Την περίοδο της γέννησής του, ο πατέρας του εργαζόταν ως τορναδόρος σε εργοστάσιο στη Γερμανία, ενώ στη συνέχεια αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα υγείας που δεν του επέτρεπαν να εργαστεί. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Ναμούρ, όπου απέκτησε πτυχίο νομικής. Το 1989, αυτός και μερικοί φίλοι του από το πανεπιστήμιο οδήγησαν μέχρι το Βερολίνο για να δουν την πτώση του Τείχους του Βερολίνου. Το 1996 μετανάστευσε στο Περθ της Αυστραλίας, αρχικά εργαζόμενος ως κηπουρός αλλά σύντομα ως υπάλληλος του γερουσιαστή των Φιλελεύθερων, ΚριςΈλισον (αργότερα ομοσπονδιακού υπουργού Δικαιοσύνης). Εντάχθηκε στο κόμμα και το 2003 εκλέχτηκε αντιπρόεδρος. Το 2007 επιλέχτηκε από το κόμμα να αντικαταστήσει τον γερουσιαστή ΊανΚάμπελ (παραιτήθηκε) και όταν το 2013 οι Φιλελεύθεροι βρέθηκαν στην κυβέρνηση, ο Κόρμαν έγινε υπουργός Οικονομικών, θέση που διατήρησε υπό τους πρωθυπουργούς Άμποτ, Τέρνμπουλ και Μόρισον. Τον Οκτώβριο του 2019 έγινε ο υπουργός Οικονομικών με τη μεγαλύτερη θητεία. Στις αρχές Οκτωβρίου 2020 προτάθηκε επισήμως για επόμενος γενικός γραμματέας του ΟΟΣΑ και κατάφερε να επικρατήσει στις σχετικές εκλογές τον Μάρτιο του 2021. Θεωρείται δημοσιονομικά και πολιτικά συντηρητικός. Δηλώνει υπέρμαχος της συνταγματικής μοναρχίας.

Πρόσφατα εκλεγμένος στη θέση του Γενικού Γραμματέα του ΟΟΣΑ, διάδοχος του Μεξικανού Άνχελ Γκουρία, που είχε γίνει αρκετά γνωστός στην Ελλάδα στα χρόνια των Μνημονίων (όταν ο ΟΟΣΑ έπαιξε έναν λόγο μετρίασης των πιέσεων της Τρόικας, ως «εγγυητής» σταδιακών μεταρρυθμίσεων), ο Αυστραλός Ματίας Κόρμαν βρέθηκε προ μηνών στην Αθήνα λίγο μετά την ανάληψη των καθηκόντων του. Στη θέση του Γενικού Γραμματέα του Οργανισμού ο Κόρμαν βρέθηκε αφού επικράτησε –στο πλαίσιο ανοιχτής διαδικασίας– της Άννας Διαμαντοπούλου, η οποία είχε συμμετάσχει με ισχυρές (όπως καταδείχθηκε) πιθανότητες επιτυχίας.

Καθώς την εποχή αυτή ο ΟΟΣΑ βρίσκεται στο επίκεντρο τουδιεθνούς ενδιαφέροντος,με την ταχύτατη ωρίμανση των αποφάσεων περί ουσιαστικής αναβάθμισης της διεθνούς συνεργασίας (τομέα όπου παραδοσιακά ο Οργανισμός δραστηριοποιείται) για τη φορολόγηση ιδίως των πολυεθνικών, αλλά και επειδή η συμβολή του ΟΟΣΑ στην εξειδίκευση και προώθηση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων στη σημερινή Ελλάδα συνεχίζεται, επιδιώξαμε να έχουμε τοποθετήσεις του σε μιαν αντίστοιχα ευρεία γκάμα θεμάτων.