JOBS AND GROWTH: SUPPORTING THE RECOVERY

DELPHI ECONOMIC FORUM

Πέμπτη 13 Μαΐου στις 9.55 πμ

Χριστόφορος Πισσαρίδης-Αντώνης Παπαγιαννίδης

Στην συζήτηση που οργάνωσε, στα πλαίσια του Delphi Economic Forum, ο Όμιλος Economia για το μέλλον της εργασίας στην μετά-τον-κορωνοϊό εποχή, ο Καθηγητής του LSE (και βραβείο Νόμπελ Οικονομικών του 2010) Χριστόφορος Πισσαρίδης τοποθετήθηκε σχετικά με το ισοζύγιο προβλημάτων και ευκαιριών που δημιούργησε αυτή η κρίση. Σε μια πραγματικότητα όπου πολλοί ήρθαν σε επαφή με την τηλεργασία, ή πάλι με τις υπηρεσίες μέσω πλατφορμών/gig-economy, προσέγγισε πρώτα-πρώτα το φαινόμενο της επιτάχυνσης της ενσωμάτωσης της τεχνολογίας στον κόσμο της εργασίας, με αποτέλεσμα την αλλαγή των εργασιακών δομών.

Επεσήμανε πως ήδη οι περιπτώσεις όπως της Ισπανίας, όπου νομοθετήθηκε ότι όσοι παρέχουν υπηρεσίες μέσω πλατφορμών έχουν το καθεστώς (και την προστασία) μισθωτών, ή πάλι όπως μέσα απο την Βρετανική νομολογία απέκτησαν προστασία δικαιωμάτων οι οδηγοί της Uber, η προσαρμογή του πλαισίου των εργασιακών σχέσεων προχωρεί. Παράλληλα όμως, η βελτίωση της αποτελεσματικότητας που φέρνουν στην παραγωγή οι αυτοματισμοί ή η ψηφιοποίηση είναι μια διάσταση που δεν μπορεί να αγνοηθεί: στην έξοδο απο την πανδημία, όταν οι οικονομίες θα χρειαστεί να ανακτήσουν το χαμένο έδαφος, η διάσταση αυτή θα παίξει καθοριστικό ρόλο. Υπάρχει λοιπόν μια δίδυμη απαίτηση: αφενός πρόσκτηση δεξιοτήτων κατάλληλων για την νέα εποχή, αφετέρου δημιουργία κατάλληλου θεσμικού πλαισίου για να συνοδευθεί η μεταβολή.

Σε ερώτημα, πώς η έννοια των μεταρρυθμίσεων – οι οποίες στο εργασιακό ζήτημα, με την τεχνολογική και ψηφιακή μετάβαση θα παίξουν κομβικό ρόλο – θα γίνει συμβατή με τις προσδοκίες της κοινής γνώμης, που πάντως στην Ελλάδα έχει προσλάβει την έννοια της μεταρρύθμισης αρνητικά, ως οικονομική πίεση αν μη ως απειλή, ο Χρ.Πισσαρίδης παρατήρησε ότι στην πρακτική ζωή των ανθρώπων η ίδια η λογική της μεταρρύθμισης έχει γίνει αποδεκτή: γι αυτόν, αποτελεί στοιχείο Ελληνικής ιδιαιτερότητας ο αρνητικός χρωματισμός, που χρειάζεται πλέον να ξεπεραστεί.

Όταν τέθηκε σε συζήτηση η τάση να ιδεολογικοπείται η υπόθεση των εργασιακών και της κοινωνικής πλαισίωσης της εργασιας, ο Χρ. Πισσαρίδης παρατήρησε ότι – αν κανείς δεν πάει πίσω σε εποχές Θάτσερ, κι αν παραβλέψει την περίοδο Τραμπ που ούτως ή άλλως υπήρξε εξαίρεση – θα διαπιστώσει ότι η γενική τάση της εποχής είναι για συγκερασμό των προτεραιοτήτων αποτελεσματικότητας και προστασίας της εργασίας. Άλλωστε, αυτό ειναι και προς το συμφέρον των ίδιων των επιχειρήσεων, καθώς οι εργαζόμενοί τους μόνον άμα συναισθανθούν ότι μετέχουν σε ένα εγχείρημα που τους παρέχει ασφάλεια, θα υποδεχθούν θετικά και την κατάρτιση/επανεκαπίδευση που είναι απαραίτητη για την προσαρμογή στις νέες τεχνολογικές απαιτήσεις αλλά και θα συμβάλουν στην αποτελεσματική λειτουργία. Αυτό ήταν που κατορθώθηκε στις Σκανδιναβικές χώρες, άλλωστε.

Με αυτήν την λογική, θεωρεί, διαμορφώθηκαν και οι βασικές προτάσεις της Έκθεσης Πισσαρίδη, που ακριβώς με τον προτεινόμενο συνδυασμό επενδύσεων και μεταρρυθμίσεων επιχειρούν να χαράξουν οδικό χάρτη επανεκκίνησης της οικονομίας μετά την εποχή του κορωνοϊού.