Το ξεκίνημα (;) των διερευνητικών επαφών/συνομιλιών

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Για μιαν ακόμη φορά, από ενημέρωση που ξεκίνησε από την τουρκική πλευρά – μέσω του Πρακτορείου Anadolu, ούτε καν με τις συνήθεις διαρροές – οι διερευνητικές συνομιλίες (ελαφρά αναβάθμιση διατύπωσης έναντι των διερευνητικών επαφών…) Ελλάδας-Τουρκίας μαθαίνουμε ότι αποκτούν ημερομηνία έναρξης, στην 61η μετεμψύχωσή τους. Αυτό, μετά την συνάντηση Δένδια-Τσαβούσογλου στα πλαίσια του GSF/Παγκόσμιου Φόρουμ Ασφαλείας, που πραγματοποιήθηκε με αμφότερους παρόντες στην Μπρατισλάβα της Σλοβακίας. (Δεν είναι χωρίς σημασία ότι το GSM 2020 ήδη επικεντρώθηκε στο πού θα μπορούσαν να προκύψουν τα νέα μέτωπα σύγκρουσης: στις προκλήσεις νέας εποχής αν μη τέλους του 19ου, από τις κυβερνοεπιθέσεις μέχρι την επόμενη πλανητική πανδημία. Την στιγμή που οι εντάσεις στο Αιγαίο ή/και την Ανατολική Μεσόγειο μας παραπέμπουν σε λογικές πρώτου ήμισεος του 20ου  αιώνα, είναι δύσκολο να παραδεχθούμε – ως χώρα, ως κοινή γνώμη – πόσο οι δικές μας μέριμνες και ανησυχίες «ακούγονται» δύσκολα στην κεντρική διεθνή συζήτηση).

Ενώ υπήρξαν σε διεθνή Μέσα πληροφορίες για κάτι περισσότερο από θετικό κλίμα στην συνάντηση των δυο ΥΠΕΞ (jovial , πρόσχαρες) , ο δε Τούρκος ΥΠΕΞ, ως μέλλων να φιλοξενήσει στην Πόλη τις διερευνητικές, προανακοίνωσε ότι θα προτείνει συγκεκριμένες ημερομηνίες, συνέχισαν να δημιουργούν απορία οι τοποθετήσεις Τσαβούσογλου περί «μαξιμαλιστικών ισχυρισμών» της Ελλάδας και η επαναφορά χαρτών για το Καστελλόριζο και τις ΑΟΖ στην Ανατ. Μεσόγειο. Άλλωστε και από πλευράς Ερντογάν είχαμε την διαβεβαίωση, με τα μάτια στο εσωτερικό της χώρας του αλλά και διεθνώς, ότι «η Τουρκία σε Αιγαίο και Μεσόγειο δεν θα υποχωρήσει με τίποτε» […] «Όσοι είδαν την αποφασιστικότητά μας στην Ανατολική Μεσόγειο κατάλαβαν ότι δεν θα υποχωρήσουμε και κάθονται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων». Χρειάζεται να δοθεί σημασία στο πώς – στον λόγο της Άγκυρας – σταθερά χωρίζεται Αιγαίο από Μεσόγειο αλλά και πώς οι «επαφές/συνομιλίες» επιχειρείται να διολισθήσουν προς «διαπραγματεύσεις».

Όμως, όλα αυτά τείνουν να γίνουν προσχηματικά όταν – επί του εδάφους, κυριολεκτικά! – βρίσκεται εν εξελίξει το άνοιγμα της περίκλειστης πόλης της Αμμοχώστου της παραλίας των Βαρωσίων στην Κύπρο: οι μπουλντόζες με ευθύνη των κατοχικών δυνάμεων κινήθηκαν. Το θέμα ανεκίνησε – αυτή είναι η απ’ εδώ πληροφορία, αυτονόητα – ο Νίκος Δένδιας με έντονο τρόπο στην Μπρατισλάβα. ενώ σε συνάντησή του με τον Σλοβάκο ομόλογό του αναφέρθηκε στην Τουρκία ως «παράγοντα διατάραξης στην περιοχή», παράλληλα με «ελπίδα [η Τουρκία] να αλλάξει πορεία». Σε απλά Ελληνικά με δεδομένη την πρόκληση στα Βαρώσια, ποιες διερευνητικές και πώς; Όσο κι αν η Κύπρος κείται μακράν.

Όπως  εξελίσσονται τα πράγματα, γίνεται φανερό ότι και οι δυο πλευρές – Αθήνα και Άγκυρα – ήδη προετοιμάζονται για (ή: προετοιμάζουν) το blame game για τον εκτροχιασμό των διερευνητικών. Πριν καν αυτές αρχίσουν.

Ναι μεν το Συμβούλιο Εξωτερικών υποθέσεων της «ΕΕ» της Δευτέρας 12/10 προνοεί ημερήσια διάταξη μόνο για Λευκορωσία, Ναγκόρνο-Καραμπά, Ουκρανία και Βενεζουέλα, όμως δύσκολα η ΕΕ «27» θα αναμείνει την Κορυφή του Δεκεμβτίου για να ξαναδεί τις σχέσεις με Τουρκία.