Δυο εκδοχές μαντίλας, μια  (υποσταλείσα) σημαία και μια (Γαλλική) επίσκεψη

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Περισσότερη περίσκεψη παρά ενθουσιασμό – σε οποιανδήποτε εμπλεκόμενη πλευρά – έχει φέρει η διακινούμενη είδηση για επίσκεψη στην Σάμο (στο ΚΥΤ Ζερβού) της ανθυποψήφιας του Εμμανουέλ Μακρόν στις Γαλλικές Προεδρικές εκλογές – απέχουν, πλέον, 100 ημέρες – Βαλερί Πεκρές. Η οποία, προσερχόμενη ως διάδοχος της καθαρόαιμης/Γκωλικής Δεξιάς, επιχειρεί να ενσωματώσει τα αντιμεταναστευτικά αντανακλαστικά που αναπτύσσονται εδώ και χρόνια στην Γαλλία, και που έως τώρα αιματοδοτούσαν τις ακροδεξιές κορώνες Λεπέν (και, ακόμη περισσότερο, Ζεμούρ). Όλοι μπορούμε να φαντασθούμε τι λογής διαχείριση θα κάνει η Γαλλίδα πολιτικός στο «κλειστό», πλην με Ευρωπαϊκή στήριξη Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης. πως θα ισορροπήσει η Ελληνική Κυβέρνηση (η ίδια που υποδέχθηκε τον Πάπα Φραγκίσκο στην Λέσβο) . πώς θα «παίξει» αυτό στην σχέση Μακρόν-Μητσοτάκη. πώς θα το χειριστεί η Γαλλική Πρεσβεία ( γι αυτό και οι προσπάθειες παγώματος/αναβολής δεν έλλειψαν). Θα μπορούσε βέβαια κανείς να φαντασθεί την Β. Πεκρές να θυμίζει στο εκλογικό κοινό της Γαλλικής Δεξιάς πώς ο Εμμανουέλ Μακρόν θήτευσε ως υπουργός στην (Σοσιαλιστική, όσο και να το κάνουμε…) Κυβέρνηση Ολλάντ και ποιες ήταν οι τότε απόψεις περί μετανάστευσης.

Τα ζητήματα ταυτότητας, στην προεκλογική Γαλλία, παίζουν καθοριστικό ρόλο: αν υπήρχε λόγος να «ανέβει» αυτό στην διεθνή επικαιρότητα, αρκούσε το τραγελαφικό επεισόδιο της (εν σπουδή!) υποστολής της Ευρωπαϊκής δωδεκάστερης σημαίας, που είχε αναρτηθεί στην Αψίδα του Θριάμβου στο Παρίσι – στην παραδοσιακή θέση της Γαλλικής σημαίας – με την αθώα/τεχνικής φύσεως ευκαιρία της ανάληψης της Προεδρίας της ΕΕ από την Γαλλία. Η εικόνα και μόνον του Ευρωπαϊκού φλάμπουρου στο ηρώο της Αψίδας του Θριάμβου έφερε αναστάτωση σ’ όλο το φάσμα της Γαλλικής Δεξιάς και – με προσωπική επιλογή Μακρόν – υποστολή. Με κραυγές δικαίωσης των διαφωνησάντων. Η ίδια η Βαλερί Πεκρές τουίταρε: «Ναι στην Προεδρία της Ευρώπης, όχι στο σβήσιμο της Γαλλικής ταυτότητας! Ζητώ επίσημα από τον Εμμ. Μακρόν να αποκαταστήσει την τρίχρωμη Γαλλική σημαία δίπλα στην Ευρωπαϊκή. Το οφείλουμε στους πεσόντες που έχυσαν το αίμα τους».

Δεν χρειαζόταν – για να μείνουμε σε Γαλλικό πεδίο – να θυμηθούμε τον Φρανσουά Μιττεράν για να εμπεδώσουμε το ότι «πολιτική είναι η διαχείριση των συμβόλων». Βέβαια… το ζήτημα είναι ΠΟΙΟΣ διαχειρίζεται ΠΟΙΑ σύμβολα και ΠΟΤΕ. Έτσι, η χρήση εικόνας μιας συμπαθέστατης γυναικείας φιγούρας με μαντίλα σε σποτ του – ανεπίληπτου συντηρητισμού! – υπουργείου Δικαιοσύνης (της Ελλάδας, ναι, είχε προηγηθεί αντίστοιχη Γαλλική καμπάνια βέβαια) για την καταπολέμηση του ρατσισμού, προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων στο διαδικτυακό κοινό της σημερινής Κυβέρνησης. Άλλωστε η μαντιλοφορούσα Σαχάρ, είχε την κακή ιδέα να σηκώσει γροθιά νίκης, που βρήκε στην Ελλάδα δεύτερη πατρίδα.

Τοθελε όμως η μοίρα, η τύχη, η σύμπτωση μια άλλη εικόνα γυναίκας με μαντίλα ξεσηκώσει αντίρροπη θύελλα – πού; Στην απέναντι Τουρκία! Εκεί μια πολύ πιο πεζή καμπάνια , εναντίον της κατάχρησης του κινητού, έδειχνε μια νεαρή γυναίκα (μαντιλοφορούσα) να σερβίρει σεβαστικά τσάι στον σύζυγο/αφέντη της, ενώ εκείνος έμενε αδιάφορος/απορροφημένος στο κινητό του. Το μήνυμα, εκεί ήταν «μην αδιαφορείς». Όμως η θύελλα για την εικόνα της γυναίκας που υπηρετεί δεν άργησε να εκδηλωθεί σε διαφορετικό, βέβαια, κοινό!

Πολιτική είναι όντως η διαχείριση των συμβόλων.