Πώς η Βαλερί Πεκρές θα μπορούσε να νικήσει τον Εμανουέλ Μακρόν

 

Θα μπορούσαν αυτή τη φορά οι Γάλλοι να εκλέξουν για πρώτη φορά γυναίκα Πρόεδρο της Δημοκρατίας στις κάλπες του ερχόμενου Απριλίου; Το 2007 η Σεγκολέν Ρουαγιάλ προσέγγισε αυτόν τον στόχο, ως υποψήφια των Σοσιαλιστών, αλλά έχασε από τον Νικολά Σαρκοζί. Δέκα χρόνια αργότερα η λαϊκίστρια/εθνικίστρια Μαρίν Λε Πεν ηττήθηκε κατά κράτος από τον Εμανουέλ Μακρόν. Τώρα, καταφθάνει στη σκηνή το Κόμμα των Γκωλικών: στις 4 Δεκεμβρίου Les Républicains επέλεξαν τη Βαλερί Πεκρές (περιφερειάρχη της Ιλ-ντε-Φρανς, που περιβάλλει το Παρίσι) ως υποψήφιά τους για τις προεδρικές εκλογές.

Σε προκριματικές μεταξύ των μελών του κόμματος, η Β. Πεκρές κατατρόπωσε τον Ερίκ Σιοτί, βουλευτή Νίκαιας και σκληροπυρηνικό της δεξιάς πτέρυγας στο μεταναστευτικό, με 61% έναντι 39%. Λίγες μέρες αργότερα η δημοσκοπική Elabe κατέγραψε άλμα της Β. Πεκρές από την τέταρτη στη δεύτερη θέση των προεδρικών υποψηφίων, με πιθανολόγηση ότι η ίδια θα μπορούσε να νικήσει τον Εμ. Μακρόν στον δεύτερο γύρο. Βέβαια, οι αυξήσεις δημοτικότητας μετά τις προκριματικές είναι συνηθισμένη υπόθεση, ενώ άλλες εταιρείες κατέγραψαν πιο περιορισμένη άνοδο. Όμως η πρώην υπουργός Προϋπολογισμού –και απόφοιτος, όπως και ο Μακρόν, της ΕΝΑ/Σχολής της γαλλικής ελίτ– δείχνει ξαφνικά να μπορεί να τον ανταγωνισθεί.

Πριν από την καμπάνια των προκριματικών, η Βαλερί Πεκρές εθεωρείτο από κάποιους ότι είχε τον ρόλο του αουτσάιντερ. Οι δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι, αν επιλεγόταν εκείνη από τους Républicains, θα τα πήγαινε χειρότερα από τον Ξαβιέ Μπερτράν, επικεφαλής διπλανής Περιφέρειας. Όπως κι εκείνος, είχε παλιότερα εγκαταλείψει το κόμμα – η ίδια, λόγω της αμηχανίας που το χαρακτήριζε. Όμως σε τέσσερα διαδοχικά ντιμπέιτ η Β. Πεκρές τα πήγε πολύ καλά, δίνοντας μιαν εικόνα σοβαρότητας, καλής προετοιμασίας και ανθρώπου αιχμηρών θέσεων […]. Τελικά, οι ψηφοφόροι του κόμματος την προτίμησαν και από τον Ξ. Μπερτράν και από τον Μισέλ Μπαρνιέ, πρώην διαπραγματευτή της ΕΕ για το Brexit, με μικρό προβάδισμα στον πρώτο γύρο.

Δύσκολα θα χαρακτήριζε κανείς τη Β. Πεκρές κεντρώα. Έχει αποφοιτήσει από ιδιωτικό καθολικό σχολείο και χαρακτηρίζεται από πολιτισμικό όσο και δημοσιονομικό συντηρητισμό. Το 2013 είχε ψηφίσει «κατά» για τον γάμο των ομοφυλοφίλων (αν και αργότερα τον αποδέχθηκε), ενώ υιοθετεί αυστηρή στάση στη μεταναστευτική πολιτική, συμπεριλαμβανομένης άρνησης του δικαιώματος αυτόματης απόδοσης ιθαγένειας σε όσους γεννιούνται στη Γαλλία.

Μπορεί στις προκριματικές η Β. Πεκρές να θριάμβευσε, ωστόσο τώρα χρειάζεται να κρατήσει το κόμμα της ενωμένο. Εν τω μεταξύ, ο αντιδραστικός και οξύς Ερίκ Ζεμούρ έχει ανακοινώσει κι αυτός τη δική του υποψηφιότητα. Αυτό οδήγησε τις συζητήσεις σε τοξικά πεδία. Το 2017 ο Ερίκ Σιοτί είχε αρνηθεί να ψηφίσει υπέρ του Εμ. Μακρόν, όταν ήταν να κρατηθεί εκτός εξουσίας η Μ. Λε Πεν· τώρα λέει ότι θα προτιμούσε τον Ε. Ζεμούρ, αν το 2020 η επιλογή ήταν μεταξύ αυτού και του Μακρόν. Ήδη διαμαρτύρεται ότι, μετά την επιλογή της ως υποψήφιας, η Β. Πεκρές δεν περιλαμβάνει αρκετές από τις θέσεις του: χρειάστηκε να οργανωθεί εκεχειρία των δύο, σε εστιατόριο της Νίκαιας.

Πάντως, αν πορευθεί επιδέξια, η Βαλερί Πεκρές μπορεί να αποτελέσει σημαντικό αντίπαλο για τον Εμανουέλ Μακρόν – ο οποίος παραμένει ο ευνοούμενος των περισσότερων δημοσκοπήσεων για τις προεδρικές του 2022. Στα Κεντροδεξιά, θα μπορούσε να κερδίσει κάποιους οπαδούς του Εμ. Μακρόν που ανησυχούν για το υψηλό επίπεδο του δημόσιου χρέους. Από τη σκληρή Δεξιά, μπορεί να προσελκύσει ψηφοφόρους που είχαν σκεφθεί την υποψηφιότητα Ζεμούρ: η δική του υποψηφιότητα θα σπάσει την ψήφο της σκληρής Δεξιάς και θα χαμηλώσει τον πήχυ για είσοδο στον δεύτερο γύρο. Με την Αριστερά αδύναμη, αυτό σημαίνει δεύτερο γύρο Μακρόν και υποψηφίου της Κεντροδεξιάς.