Ειδικού χειρισμού οι αισιόδοξες ενδείξεις στο μέτωπο της πανδημίας

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Από την μια μεριά, επιτάχυνση/μαζικοποίηση των εμβολιασμών, με τρεις ομάδες πληθυσμού να προσέρχονται άμεσα, πάντως μέσα στον Απρίλιο: 55-59 ετών, 50-54 ετών, άνθρωποι με υποκείμενα νοσήματα στις ηλικίες 18-59 ετών. Αυτά, συν τα ραντεβού για εκπαιδευτικούς, συν η διεύρυνση της δυνατότητας εμβολιασμού των 60-64 ετών πέρα από το Astra Zeneca στο οποίο είχαν στριμωχτεί, συν η υποδοχή του μονοδοσικού της Johnson&Johnson (έστω και με τον συμβολικό αριθμό των 33.600 δόσεων), υπόσχονται ότι πριν προχωρήσει ο Μάιος η τωρινή αρχική εμβολιαστική κάλυψη του 14% του πληθυσμού (δυο δόσεις, δηλαδή πλήρη εμβολιασμό, έχουν βέβαια λάβει λίγο περισσότεροι από 7%) θα έχει υπερδιαπλασιαστεί.

Παράλληλα μ’ αυτό, το άνοιγμα Λυκείων με την προϋπόθεση – για μαθητές αλλά και καθηγητές – της προσκόμισης αρνητικού self-test, ξεκίνησε με μια ευχάριστη έκπληξη: από τα 250.000 τεστ που είχαν γίνει, μόνον λίγο περισσότερα από 600 έδειξαν θετικά (δηλαδή απεκάλυψαν ασυμπωματικούς με Covid-19), 350 μαθητών/250 καθηγητών. αυτή είναι θετικότητα πολύ πιο κάτω από εκείνην που έχουμε μάθει να αναμένουμε με τις καθημερινές ανακοινώσεις των rapid και PCR tests.

Αυτήν την ανάσα αισιοδοξίας την χρειάζονταν – όλοι. Την χρειάζονταν την στιγμή που και οι εισαγωγές στα νοσοκομεία μένουν ψηλά, και οι διασωληνωμένοι πλησιάζουν τους 800 (κατά 20% εκτός ΜΕΘ) και οι θάνατοι δεν υποχωρούν. πλην όμως η πίεση της κοινής γνώμης υποχρεώνει σε σταδιακό άνοιγμα. Δηλαδή σε συνειδητή διακινδύνευση.

Εδώ ακριβώς, διαφαίνεται μια ωρίμανση στον τρόπο διαχείρισης της δημοσιότητας γύρω από τις εξελίξεις όπως αυτές προωθούνται. Για παράδειγμα, ο ΓΓ Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας Μάριος Θεμιστοκλέους – ενδεχομένως με τον ρεαλισμό Κύπριου – δεν παύει να συνοδεύει τις θετικές ανακοινώσεις για την αύξηση των εμβολιασμών με την επωδό «στο μέτρο που συνεχίζεται η προσφορά εμβολίων». Επίσης, η αρχική τάση να μπαίνει κάτω από το χαλί η προβληματικότητα του εμβολίου Astra Zeneca λόγω θρομβώσεων και να επιχειρείται η υποχρεωτική «επιλογή» του για ομάδες πληθυσμού εγκαταλείφθηκε: λέγονται πλέον αλήθειες, δημιουργείται χώρος για επιλογή.

Αντίστοιχα, στο μέτωπο των self-tests για τα σχολεία (όπου η προσέλευση κινήθηκε μεν ψηλά, αλλά δεν υπήρξε καθολική χωρίς ωστόσο να ακουσθούν απειλές για όσους γονείς δεν έστειλαν τα παιδιά τους…) η έμφαση ήταν στην συνεργασία γονέων και παιδιών για την διενέργεια και την δήλωση των αποτελεσμάτων στο self-testing.gov.gr, όχι στην επίσειση κυρώσεων. Η μετακίνηση αυτή είχε φανεί ήδη, με την αλλαγή ύφους του ίδιου του Κυριάκου Μητσοτάκη με την δίδυμη επιλογή που έκανε την περασμένη εβδομάδα – στην συνέντευξή του στην Μάρα Ζαχαρέα, στο Star – όταν από την μια μεν αρνήθηκε να δεσμευθεί ή και να λάβει θέση για τις μετακινήσεις προς τα χωριά για το Πάσχα («Θα ήταν ανεύθυνο εκ μέρους μου να υποκαταστήσω τον ρόλο των ειδικών. Αυτοί θα μας το πουν αυτό») και διετύπωσε συντηρητική πρόβλεψη για την εστίαση («θα διακινδυνεύσω μια πρόβλεψη ότι αυτό θα συμβεί μετά το Πάσχα»), αφετέρου όταν ζήτησε  με διαφορετικό ύφος από τους ηλικιωμένους να προσέλθουν στον εμβολιασμό («καλώ και παρακαλώ τους ηλικιωμένους συμπολίτες μας να εμβολιασθούν»).

Συνεχίστηκε η μεταβολή ύφους, με μετακίνηση από την μομφή για την (πλημμελή) ατομική ευθύνη – που επίσης ο Πρωθυπουργός την διορθώνει κάθε τόσο σε «ατομική υπευθυνότητα», δηλαδή μετακινεί προς την προσέλευση των πολιτών στην πειθαρχία και την κοινωνική αλληλεγγύη αντί για την αναζήτηση φταιχτών που χαρακτήριζε τις προηγούμενες φάσεις – στην περιγραφή συνειδητής προσπάθειας και της αυτοπειθαρχίας, που ήδη απαιτείται στην πράξη από τα self-tests.

Όλα αυτά, μαζί και με την προς στιγμήν αυτοσυγκράτηση των διαφόρων επισήμων – ακόμη και του επιρρεπούς Αδώνιδος Γεωργιάδη! – από ένα νέο κύμα διεκδίκησης της επιτυχίας και αυτοθαυμασμού, δείχνουν ότι ίσως συνειδητοποιείται το πόσο η διαχείριση των αισιόδοξων ενδείξεων είναι ζήτημα ειδικού χειρισμού. Να δούμε πώς θα το πάνε, τώρα, με τις προσδοκίες για έξοδο για τα χωριά το Πάσχα…