Το αλφαβητάρι της οικονομίας για παιδιά μέχρι 12 ετών

του Νικολάου Φίλιππα, Εικονογράφηση Αλεξίας Λουγιάκη

Έκδοση Κέντρου Πολιτισμού, Έρευνας και Τεκμηρίωσης Τράπεζας της Ελλάδος, Αθήνα 2022, σελίδες 88

Τι είναι για σας ο φόρος; Ποια η λογική του δανεισμού; Τι σημαίνει ότι μια οικονομία βρίσκεται σε κατάσταση ύφεσης; Πώς λειτουργεί ο τόκος – στην κατάθεσή σας, ή αντιθέτως στα δάνειά σας; Τι είναι ο πληθωρισμός; Και τι σημαίνει για σας; Γιατί κάποιος επενδύει; Σε τι χρησιμεύει ένας προϋπολογισμός (του οποιουδήποτε, όχι μόνο του κράτους); Αλήθεια, τι είναι η ευημερία;

Για όλα αυτά τα ερωτήματα –και για καθένα χωριστά, άλλωστε– ο καθένας έχει την απάντησή του, ακόμη κι αν αυτή είναι αποσπασματική· απλουστευτική· τυποποιημένη· ενδεχομένως και αυτοκαθησυχαστική ή παραπλανητική. Όμως… ό,τι και να κάνει κανείς, στην οικονομική πραγματικότητα θα ζήσει και οι οικονομικές έννοιες θα τον (ή θα την) κυνηγούν από τη μια ή την άλλη κατεύθυνση. Ο οικονομικός αλφαβητισμός, ειδικά στην όλο και πιο πολύπλοκη ζωή μας, τείνει να αποτελέσει βασική κοινωνική ανάγκη – αυτό το έχουν συνειδητοποιήσει ανά τον κόσμο· πάντως θεσμοί όπως ο ΟΟΣΑ, η Παγκόσμια Τράπεζα (αλλά και η UNICEF) έχουν θέσει ως προτεραιότητα την εξοικείωση με βασικές έννοιες ήδη από τα χρόνια του Δημοτικού, δηλαδή από τότε που μορφοποιούνται οι αντιλήψεις.

Δεν θα το πουν ποτέ επισήμως όλοι οι επίσημοι φορείς, αλλά αυτοματισμοί του τύπου «γιατί η κυβέρνηση αφήνει τις τιμές να ανεβαίνουν;» ή πάλι «να διαγραφούν οι οφειλές των υπερδανεισμένων, ώστε να κινηθεί η οικονομία» μόνο μέσα από μια συνειδητοποίηση βάθους μπορούν να αντιμετωπισθούν.

Την ελληνική προσέλευση σε αυτή τη λογική υπηρετεί το Αλφαβητάρι της οικονομίας του Ν. Φίλιππα –που, κατά την εισαγωγική αφιέρωση, προορίζεται για τη νέα γενιά «για την οποία αξίζει να ενδιαφερθούμε όλοι περισσότερο»– με τον προλογίζοντα Διοικητή ΤτΕ Γιάννη Στουρνάρα να κάνει λόγο για «διάχυση της χρηματοοικονομικής γνώσης», την οποία μάλιστα από τους μαθητές επεκτείνει ως σκοπιμότητα και στους φοιτητές…

ΑΔΠ