Πρώτη επίσκεψη στην κινητοποίηση Ευρωπαϊκών πόρων στο μέτωπο του κορωνοϊού

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 23/03/2020 0 Σχόλια Economia Blog,

Έτσι όπως, όταν δεν έχουμε τα μάτια προσηλωμένα μόνο στα εντεινόμενα μέτρα προστασίας από την πανδημία του κορωνοϊού, αρχίζουμε να συνειδητοποιούμε πόσο δύσκολο θα είναι να κρατηθεί κάπως η οικονομία, έτσι όπως μπορεί μεν να χαλάρωσαν οι δημοσιονομικοί περιορισμοί (του Συμφώνου Σταθερότητας και του «δικού μας» παρανοϊκού 3,5% του ΑΕΠ πρωτογενούς πλεονάσματος) αλλά η Ελλάδα του 2020 δεν είναι διόλου σαφές από πού θα βρει πόρους για μέτρα στήριξης, έτσι ιδιαίτερη σημασία τείνουν να αποκτήσουν οι πόροι που θα μπορούσαν να αντληθούν από τις διαρθρωτικές παρεμβάσεις ΕΕ και από τα ad hoc μέσα που θα κινητοποιηθούν.

 

Για μας, καθώς το 2019 έκλεισε και το 2020 «προ Covid-19» άνοιξε με δημοσιονομική κάμψη αλλά και με επενδύσεις σε μέτριους ήδη ρυθμούς, η «επιστράτευση» του ΕΣΠΑ, έχει πολλαπλά ενδιαφέρον. Με αυτήν επιδιώκεται ήδη η έγκαιρη εξάντληση των πόρων που είναι διαθέσιμοι και για διάφορους λόγους σέρνονταν (με την πάγια Ελληνική συνήθεια των καθυστερήσεων, πάνω στην οποία επικάθησε μια νευρική προεκλογική περίοδος, μια μετεκλογική παραδοσιακή φάση επανεξέτασης και ύστερα η προσγείωση στην… πραγματικότητα), αλλά και η στήριξη κλάδων που βρέθηκαν υπό ακραία πίεση με την πανδημία. Πρώτα-πρώτα, φεύγει από την μέση το φόβητρο απώλειας πόρων που δεν απορροφήθηκαν. Ύστερα πρόκειται για πόρους ήδη διαθέσιμους/προγραμματισμένους, αλλά κυρίως για πόρους που έρχονται απέξω: κάτι μεταξύ 1% και 1,5% του ΑΕΠ, δηλαδή 2 έως 3 δις διαθέσιμα και για στήριξη των κλάδων που βρίσκονται/θα βρεθούν υπό πίεση ιδίως με την μορφή κεφαλαίου κίνησης καθώς και για ενίσχυση της διατήρησης των θέσεων εργασίας. Πέραν τούτων  υπάρχει η δυνατότητα εκτροπής πόρων απευθείας προς το σύστημα συνολικής αντιμετώπισης της υγειονομικής κρίσης.

 

Όλα αυτά, βέβαια, προϋποθέτουν ταχύτατη κινητοποίηση και συνειδητή προσαρμογή-έως-και-στρέβλωση των κανόνων των Διαρθρωτικών Ταμείων. Αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο στο μέτρο που αξιοποιηθεί ως ενδιάμεσος (για το κεφάλαιο κίνησης) το Ταμείο Εγγυοδοσίας δανείων μικρομεσαίων – εκεί που είναι πιο άμεση η ανάγκη διατήρησης θέσεων εργασίας – με πόρους και με ευθύνη της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ακριβέστερα: του Ευρωπαϊκού Ταμείου Επενδύσεων). Εδώ, πεδίον δόξης λαμπρόν για ουσιαστική διαπραγμάτευση «επί του πεδίου» με τους μηχανισμούς των Βρυξελλών, με τους οποίους ούτως ή άλλως θα ανοίξει η μεγάλη διαπραγμάτευση για το επόμενο χρηματοδοτικό πλαίσιο. Που θα έχει τις δικές του δυσκολίες και απαιτήσεις: όμως τώρα-τώρα, δίνεται η ευκαιρία της αναζήτησης αμέσου αποτελέσματος. Αντιλαμβανόμαστε ότι η ηγεσία του ΥΠΑΝ (με τον Άδωνι Γεωργιάδη να βρίσκεται σε ταχύτατη προσγείωση από τις υψηλές πτήσεις των εξαγγελιών/προσδοκιών τύπου Ελληνικού, τον δε Γιάννη Τσακίρη να έχει άμεση εμπειρία από Ευρωπαϊκό Ταμείο και Equifund/JEREMIE στην Ελλάδα) επιχειρεί να πλαισιωθεί με κατάλληλο ανθρώπινο δυναμικό. Να το δούμε να συμβαίνει.

 

Πάντως, όση σημασία έχει η ανακοίνωση ή και ο σχεδιασμός μέτρων, άλλη τόση και η εξασφάλιση της δυνατότητας υλοποίησης. Παράδειγμα, ήδη, η επικοινωνία που επεδίωξε ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης με την αρμόδια για τα θέματα Συνοχής Επίτροπο Ελίζα Φερέιρα προκειμένου να ζητήσει η Ελλάδα πρόσθετη ευελιξία στις διαδικασίες εκταμίευσης κονδυλίων ΕΣΠΑ. [Πορτογαλίδα Ευρωβουλευτής και, παλιότερα, υπουργός Περιβάλλοντος στην χώρα της, η Φερέιρα έχει την φήμη ρεαλίστριας – όμως ακόμη δεν κυριαρχεί στις υπηρεσίες της]. Βλέπετε, αρκετές δράσεις επιχειρήσεων είχαν ολοκληρωθεί και ανέμεναν τον τελικό έλεγχο ώστε να εισπράξουν τα εγκεκριμένα. Μετά την επέλευση του Covid-19, δεν είναι μόνον οι έλεγχοι που καθυστερούν «κατ’ ανάγκην», είναι και η ίδια η λειτουργία των ενδιαφερομένων επιχειρήσεων που είτε έχει διακοπεί, είτε έχει αποδυναμωθεί. Χρειάζεται λοιπόν ουσιαστική παρέκκλιση από τις διαδικαστικές προϋποθέσεις.

 

Αφήστε ένα σχόλιο