Το στίγμα και η ματιά του Γιάννη Βαρβιτσιώτη

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 17/05/2018 0 Σχόλια Economia Blog,

Τρεις δημοσιογράφοι – Παπαχελάς, Πρετεντέρης, Κουβαράς – και ο Νίκος Αλιβιζάτος προσήλθαν ως παρουσιαστές του βιβλίου  «Όπως τα έζησα» του βετεράνου της πολιτικής Γιάννη Βαρβιτσιώτη. Πρόκειται περί του δεύτερου τόμου της προσπάθειάς του να αποτυπώσει όχι τόσο την προσωπική του διαδρομή ή να ιστορήσει γεγονότα, όσο να δώσει το κλίμα και τις κινητήριες δυνάμεις μιας εποχής όπου ο Βαρβιτσιώτης υπήρξε – συνάμα – συντελεστής της πολιτικής σ’ έναν χώρο (τον συντηρητικό πόλο της Ν.Δ.), διαμορφωτής ισορροπιών και παρατηρητής. Καλός παρατηρητής.

 

Με παρουσία Προκόπη Παυλόπουλου και Κάρολου Παπούλια, Κώστα Καραμανλή, Βαγγέλη Μεϊμαράκη και Πέτρου Μολυβιάτη, αλλά και Βαρδή Βαρδινογιάννη και Μιχάλη Σάλλα (ο Κυριάκος Μητσοτάκης, εξηγήθηκε, βρισκόταν στην Σόφια για ΕΛΚ) ακούστηκαν περισσότερα για τον Γιάννη Βαρβιτσιώτη, για το στίγμα της παρουσίας του και  για την διαδρομή του, παρά για το βιβλίο. Το οποίο, πάντως ,καλύπτοντας τα χρόνια 1981-93 δηλαδή την πρώτη 8ετία ΠΑΣΟΚ (και «έκλειψης» της ΝΔ) και την πολυτάραχη Κυβέρνηση Μητσοτάκη, ακριβώς επειδή δεν επιδιώκει να ξεδιπλώσει γεγονότα αλλά να δώσει αίσθηση της δυναμικής που αναπτύχθηκε και των ρευμάτων που κινούνταν στην πολιτική σκηνή – μαζί και με ανεκδοτολογικό υλικό, βέβαια: η ματιά του Βαρβιτσιώτη ήταν διεισδυτική, όχι δε μόνο για τους κοντινούς του, του Νεοδημοκρατικού χώρου… – αποτελεί καλό υλικό για όποιον θέλει να έχει μια εποπτεία μιας εποχής που σιγά-σιγά ξεχνιέται. Ενώ μάλλον αποτελεί μήτρα του σημερινού διπολισμού, αλλά και τού ύφους της πολιτικής αντιπαράθεσης.

 

Όπως παρατηρήθηκε, φιγούρα με καθαρόαιμη δεξιά προέλευση, με στενή σχέση στο ξεκίνημά του με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή (η θητεία του ως υφυπουργού Εσωτερικών και οργανωτή των πρώτων εκλογών της Μεταπολίτευσης – που ανήκει βέβαια στον πρώτο τόμο του «Όπως τα έζησα» - δείχνει κάτι για την σχέση αυτή), ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης στο διάστημα που καλύπτει αυτή η κατάθεσή του έπαιξε έναν δίδυμο ρόλο: εκεί όπου η αντιπολιτευτικότητα απογειώθηκε και το πολιτικό κλίμα αγρίεψε – πολύ – ο Βαρβιτσιώτης έπαιξε μεν στην πρώτη γραμμή, αλλά πάντοτε διέκρινε απόλυτα μεταξύ «αντιπάλου» και «εχθρού». Με σκληρές θέσεις, αλλά και με διατηρούμενες ανοιχτές γραμμές επικοινωνίας. 

 

Αυτό ίσχυσε και στην εντελώς τρικυμισμένη περίοδο του 1989-90 : δεν ήταν τυχαία η αντίθεσή του με την παραπομπή του Αντρέα. Και, στην συνέχεια στα χρόνια της Κυβέρνησης Μητσοτάκη, αν και από μετερίζι κάπως πιο απόμακρο ή τεχνικό όπως το Αμύνης, συνέχισε να παίζει ρόλους εσωκομματικούς αλλά και ευρύτερους στην πολιτική σκηνή. Όπως παρατήρησε ο Νίκος Αλιβιζάτος, εκείνο που σηματοδότησε στην Ν.Δ. ο Βαρβιτσιώτης ήταν η συνύπαρξη δυο ρευμάτων – «χωρούσε» και τον ίδιο, αλλά και π.χ. τον Στέφανο Μάνο.

 

Αυτή πάντως η παρουσία του, έδωσε στον Βαρβιτσιώτη την δυνατότητα να «ξαναδιαβάσει»  την όλη πορεία της Μεταπολίτευσης. Και λειτούργησε σαν βάση για την μεθεπόμενη φάση, όταν πήρε την πρωτοβουλία  και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο να φέρει την υποψηφιότητα του Κώστα Καραμανλή για την ηγεσία στο προσκήνιο, μετά τις εκλογές του 1996.

 

Αφήστε ένα σχόλιο