Συζήτηση για «Κοινωνία των Πολιτών και Φιλανθρωπία στην Ελλάδα»: ένα γενικό πλαίσιο

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 22/05/2018 0 Σχόλια Economia Blog,

Σε συνεργασία με την διαΝΕΟσις, το Ίδρυμα Μποδοσάκη οργανώνει – γύρω από έρευνα που ανέλαβε η πρώτη με λειτουργικό βραχίονα το ΠΑΜΑΚ – συζήτηση με αντικείμενο «Κοινωνία των Πολιτών και Φιλανθρωπία στην Ελλάδα». Και για τις έρευνες της διαΝΕΟσις , λίγο-πολύ όλοι πλέον έχουν μιαν αίσθηση. Όμως το Ίδρυμα Μποδοσάκη χρήσιμο είναι να γνωρίζει κανείς ότι: τα τελευταία χρόνια έχει στηρίξει 300 οργανώσεις Κοινωνίας Πολιτών. στα πλαίσια του Προγράμματος «Είμαστε όλοι Πολίτες», με δαπάνη 7,5 εκατ. ευρώ από κονδύλια ΕΟΧ, στήριξε 75 δράσεις την τελευταία 4ετία (που είχαν 205.000 δικαιούχους ανά την Ελλάδα). σε συνεργασία με Solidarity Now θα δαπανηθούν άλλα 12 εκατ. ευρώ μέχρι το 2024.

 

Η συζήτηση επιδιώκεται να ανοίξει δημόσια με εναρκτήριο λάκτισμα την Πέμπτη (στις 18.30) στο Αμφιθέατρο του Γαλλικού Ινστιτούτο στην Σίνα. Όμως αξίζει μια ματιά, ήδη , στα ευρήματα της έρευνας.

 

Ένα πρώτο βήμα: στο (δυσοίωνο εξαρχής…) ερώτημα σε ποιους θεσμούς (του σήμερα) έχει εμπιστοσύνη ο Έλληνας (του σήμερα, επίσης) προκύπτει ασφαλώς/αναμενόμενα η ακραία δυσπιστία προς τα πολιτικά κόμματα, με λίγο καλύτερη την Κυβέρνηση: αθροίζοντας τους απειροελάχιστους που έχουν «πολλή» εμπιστοσύνη με όσους δηλώνουν ότι έχουν «αρκετή», δεν φτάνει καν το 8% στα κόμματα, μόλις προσπερνά το 15% στην Κυβέρνηση. (Όποιος απορήσει, εδώ, ας θυμηθεί ότι η – εκάστοτε – Κυβέρνηση συσχετίζεται με δράση, με το «μπορεί»). Από κει και πέρα, η Εκκλησία καταφέρνει να περάσει με «πολύ» και «αρκετά» στην ψαλίδα 45-50%, οι ΜΚΟ (με παραδείγματα την Action Aid ή τους Γιατρούς του Κόσμου) ξεπερνούν και το 53,5%, ενώ τα Κοινωφελή Ιδρύματα (με παράδειγμα το ISN /Σταύρος Νιάρχος) αγγίζουν το 70%.

 

Το δεύτερο βήμα έγκειται στο να δοκιμασθούν βασικές έννοιες και πώς αυτές προσλαμβάνονται: εδώ βρίσκει κανείς πολύ ψηλά – στα «πολύ θετικά» - την φιλανθρωπία ή τον εθελοντισμό (στα περίχωρα του 50%), ενώ η ακόμη ευρύτερη έννοια της αλληλεγγύης πιάνει 57,5%. Άμα κανείς προσθέσει και το απλό «θετικά», πιάνει κανείς επίπεδα άνω του 90%. Στον αντίποδα, βρίσκεται ο συνδικαλισμός που δεν κατορθώνει ούτε το 40% να πιάσει με θετικά/πολύ θετικά. Άλλο ενδιαφέρον: η επιχειρηματικότητα: ναι μεν το «πολύ θετικά» είναι λίγο πάνω από το 27%, αλλά μαζί με το «θετικά» ξεπερνάει το 80%.

 

Αν τώρα, κατηφορίσει κανείς πιο προς το συγκεκριμένο, και αναζητήσει σε ποιες δράσεις  θεωρείται ότι προέχουν τα κοινωφελή ιδρύματα, σε ποιες οι ΜΚΟ, σε ποιες οι επιχειρήσεις και σε ποιες το Κράτος, τα κοινωφελή Ιδρύματα καταγράφονται σε κορυφαία θέση στην καταπολέμηση της φτώχειας και την παροχή υποτροφιών για σπουδές. (Το Κράτος μαζί και με τις ΜΚΟ, αμφότερα μόλις που πλησιάζουν εν προκειμένω την εμβέλεια των Ιδρυμάτων). Οι ΜΚΟ θεωρούνται ότι κυρίως λειτουργούν σε θέματα όπως η προστασία του περιβάλλοντος ή η προστασία των ανθρώπινων δικαιωμάτων, ενώ το Κράτος θεωρείται ότι προηγείται σε υπηρεσίες υγείας και κοινωνικής πρόνοιας, οι δε επιχειρήσεις στις δράσεις καταπολέμησης της ανεργίας (με το Κράτος να τις ακολουθεί από κοντά).

 

Άμα, τώρα, περάσει κανείς στον πυρήνα της έρευνας – δηλαδή πού επικεντρώνουν τα κοινωφελή Ιδρύματα την δράση τους/την αποτελεσματικότητά τους σύμφωνα με τους πολίτες - οι πιο θετικές απαντήσεις («πολύ» και «αρκετά») αφορούν τις πολιτιστικές εκδηλώσεις, ή πάλι τις δράσεις για τους πρόσφυγες. Σε κάποια απόσταση βρίσκονται οι δωρεές εξοπλισμού σε νοσοκομεία, ή «τα νέα κτίρια και υποδομές, χώρους πολιτισμού και αναψυχής» (εδώ μαντεύει κανείς το αποτύπωμα ΙSN/Νιάρχου και SGT/Ωνάση), με την καταπολέμηση της φτώχειας να έπεται, ενώ η προσφορά «για την δημοκρατία και τους θεσμούς» πατώνει.

 

Θα συνεχίσουμε όμως και αύριο την ξενάγηση, πηγαίνοντας κι άλλο προς το συγκεκριμένο.

 

Αφήστε ένα σχόλιο