Τουρκική οικονομία: χύτρα ταχύτητας με στομωμένη βαλβίδα

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 30/05/2018 0 Σχόλια Economia Blog,

Το βλέπαμε τους τελευταίους μήνες και στην Ελλάδα (εν μέρει ως αντίθεση/αντίδραση τους χαμηλούς ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης έστω και μετά από 8 χρόνια κρίσης…), όμως υπήρχε διάχυτος και στα διεθνή media κάτι σαν θαυμασμός για τις οικονομικές επιδόσεις της Τουρκίας – κι ας ήταν όλοι επιφυλακτικοί ή και αλαφιασμένοι όλοι από το καταπιεστικό και απρόβλεπτο καθεστώς Ερντογάν. Με 7,4% αύξηση του Τουρκικού ΑΕΠ έκλεισε το 2017 (έναντι κυβερνητικών προβλέψεων για 5,5%), μετά από μια 5ετία μεταξύ 5% και 8,5% (μόνη εξαίρεση 3,2% το 2016): ακόμη και τώρα, που ένα φρενάρισμα γίνεται αισθητό, κανείς δεν δίνει κάτω από 4%. Ενώ γιγαντιαία projects όπως του νέου Αεροδρομίου της Πόλης πάνε για εγκαίνια, αλλά όπως του Καναλιού παράκαμψης του Βοσπόρου (που θεωρούνταν χίμαιρες) βρίσκονται πολύ κοντά στην πραγματικότητα. Α, ναι, και η ομαλοποίηση των σχέσεων με την Ρωσία συν η ανάσχεση της τρομοκρατικής απειλής – μαζί και η πτώση της ισοτιμίας της λίρας – έκανε το τουριστικό 2018 να φαντάζει ονειρικό.

 

Και όμως: οι επιφυλάξεις που ήδη από το φθινόπωρο του 2017 διατυπώνονταν για επίφοβη υπερθέρμανση της οικονομίας, και για απειλή από το μέτωπο του εξωτερικού δανεισμού (η Τουρκία δεν έχει πρόβλημα δημόσιου χρέους, όμως «αντισταθμιστικά» έχει υπερέκθεση σε ιδιωτικό – ιδίως επιχειρηματικό – δανεισμό σε ξένο νόμισμα) φάνηκε ότι βαραίνουν φέτος. Ιδίως από την στιγμή που το πολιτικό σύστημα, παρά την κυριαρχία Ερντογάν, έδειξε να λειτουργεί σαν χύτρα ταχύτητας με στομωμένη την βαλβίδα. Η κατολίσθηση της τουρκικής λίρας κατά 17% τους πρώτους μήνες της χρονιάς, με επιτάχυνση τον Μάιο που έκανε τον «εχθρό των επιτοκίων» (κατά δήλωσιν του ίδιου) Πρόεδρο Ερντογάν να δεχθεί αύξηση των επιτοκίων από την Κεντρική Τράπεζα κατά 3 μονάδες (από το 13,5% στο 16,5%, σε στιγμές πληθωρισμού της τάξεως του 10% - με στόχο… 5%) οδήγησε σε εκτεταμένη εκροή κεφαλαίων.

 

Δεν είναι τόσο οι ξένες επιχειρήσεις που λειτουργούν στην χώρα, όσο και οι Τουρκικές που διακρατούν κεφάλαια «για ασφάλεια» στο εξωτερικό, αλλά και οι καθημερινοί άνθρωποι – η διαβόητη μέση τάξη που ανδρώθηκε επί Ερντογάν και δυσανασχετεί με το λιώσιμο των εισοδημάτων της αλλά και της αποταμίευσης/των στοιχείων ενεργητικού της –  και περνάει όσο μπορεί/όσο προλαβαίνει σε δολάριο ή ευρώ. Οι προτροπές-εκκλήσεις Ερντογάν, όλοι να μετατρέψουν τα όσα διακρατούν σε δολάρια, ευρώ ή χρυσό σε Τουρκικές λίρες ως πατριωτικό καθήκον, μάλλον νευρικότητα υποδηλώνουν – πράγμα που λειτουργεί σαν λάδι στην φωτιά σε παρόμοιες περιστάσεις.

 

Εν τω μεταξύ, πληθαίνουν οι διαρροές και καταγγελίες για αναλυτές που πιέζονταν τους τελευταίους μήνες να μην δημοσιοποιούν «δυσάρεστες» απόψεις ή και στοιχεία, πράγμα που (με δεδομένη την μοίρα πανεπιστημιακών ή και δημοσιογράφων) λειτουργεί πρόσθετα αποθαρρυντικά. η προειδοποίηση Moody’s για υποβάθμιση της αξιολόγησης του αξιόχρεου της Τουρκίας μέχρις δυο μόλις κλικ πάνω από το junk…

 

Και όλα αυτά – μην το παραβλέπουμε! – την ώρα που, με βάση την Ιταλική κρίση, οι αγορές αντιδρούν σε ό,τι δείχνει κίνδυνο. Άντε, τώρα, να ανακυκλώσεις χρέος στις αγορές κεφαλαίου.

 

Αφήστε ένα σχόλιο