Το «Διάζωμα» εν δράσει

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 25/09/2018 0 Σχόλια Economia Blog,

Η κεντρική φιλοσοφία του «Διαζώματος» του Σταύρου Μπένου (με την βετεράνων συμπαράσταση αρχαιολόγων όπως ο Π. Θέμελης ή ο Β. Λαμπρινουδάκης), που ξεκίνησε πριν 10 χρόνια ως ευαισθητοποίηση γύρω από τα αρχαία θέατρα τα οποία βρίσκονται σε όλη την Ελλάδα και τα οποία προσπάθησε (και πέτυχε) να ενσωματώσει στις ευαισθησίες των τοπικών κοινωνιών και να αντιστηρίξει με την συμβολή της επιχειρηματικότητας, είναι να προτείνει σταδιακά/ανά την Ελλάδα ολοκληρωμένες πολιτιστικές διαδρομές. Οι οποίες θα φέρνουν τον κόσμο πιο κοντά και πιο συνειδητοποιημένα σε σύνολα πολιτιστικών χώρων, σε μια διαδικασία «ανακάλυψης» και ανάδειξής τους.

 

Αυτόν τον καιρό ωριμάζει η Πολιτιστική Διαδρομή στα Αρχαία Θέατρα της Ηπείρου, που είχε ξεκινήσει με πυρήνα το θέατρο της Δωδώνης, όμως ήδη ενσωματώνει και Νικόπολη, Κασσώπη, Αμβρακία και Γίτανα. Με την πλήρη συμμετοχή της Περιφέρειας Ηπείρου, την χορηγία της «Νέας Οδού» και του Ιδρύματος Παύλου και Αλεξάνδρας Κανελλοπούλου η Πολιτιστική Διαδρομή επιχειρεί να βελτιώσει την προσβασιμότητα, να κάνει ευκρινή σήμανση των βασικών αρχαιολογικών χώρων-κόμβων που προτείνει στον επισκέπτη και να προωθήσει εκείνο που λέει «βιωματική εξερεύνηση» των ίδιων των μνημείων αλλά της ευρύτερης περιοχής που τα περιβάλλει. (Η εναρκτήρια παρουσίαση αυτής της πρωτοβουλίας είναι προγραμματισμένη για τις 3 Νοεμβρίου).

 

Αν η «ανακάλυψη» της Ηπείρου έχει ένα στοιχείο εξερεύνησης, η πρωτοβουλία του Διαζώματος να κάνει φέτος την Γενική Συνέλευσή του στο Λαύριο – στο Τεχνολογικό Πολιτιστικό Πάρκο Λαυρίου – δείχνει μιαν άλλη επιλογή. Να προτείνει αντίστοιχη διαδικασία «ανακάλυψης» της Αθήνας/της Αττικής. Εδώ κανείς νομιμοποιείται να αισθανθεί έκπληξη: μα, δεν είναι η Αθήνα, με την Ακρόπολη, την Αγορά, τον Κεραμεικό, το Μουσείο της Ακρόπολης, τον Ναό του Ολυμπίου Διός μια από τις πιο γνώριμες πολιτιστικές ταυτότητες της υφηλίου; Εκείνο που επιχειρεί ο Σταύρος Μπένος – και ήδη έχει ξεκινήσει -  είναι να αναδείξει μια γνώριμη μεν ιστορική/αρχαιολογική αλήθεια, η οποία όμως έχει κατά κάποιον τρόπο παραπέσει. Αν τα μνημεία που προαναφέραμε είναι το κέντρο της πολιτικής, δημόσιας και πολιτιστικής ζωής των αρχαίων Αθηνών, η θρησκευτική καρδιά βρισκόταν στην Ελευσίνα και την μυστική λατρεία της: στην Ελευσίνα που επί δεκαετίες είχε παραμεληθεί, όμως τώρα αναδεικνύεται ως αρχαιολογικό «παρών» – αλλά και ως ιδιότυπος χώρος βιομηχανικής αρχαιολογίας της Ελλάδας. Η τρίτη διάσταση της ζωής των Αθηνών ήταν, όμως, τα μεταλλεία του Λαυρίου: εκεί βρέθηκε και αξιοποιήθηκε ο πλούτος του αργύρου, που έκανε την Αθήνα της κλασσικής εποχής εφικτή, που έκανε την δραχμή βασικό ανταλλακτικό μέσο και την θαλάσσια κυριαρχία πραγματικότητα. Και εδώ, η παρουσία των μεταλλείων του Λαυρίου συνεχίζεται μέχρι και τους πρόσφατους χρόνους (όθεν και το ΤΠΠΔ).

 

Το νέο λοιπόν ταξίδι που προτείνει το «Διάζωμα» - αυτή την φορά με ακόμη ευρύτερη στήριξη, με πυρήνα την Aegean και τον ΣΕΤΕ, είναι μια διαφορετική τοποθέτηση της Αθήνας και της Αττικής στον παγκόσμιο χάρτη. Φιλόδοξο – όμως, αν πετύχει, καθοριστικό για το μέλλον.

 

Αφήστε ένα σχόλιο