Ο μικρός εφιάλτης της διαχείρισης του ΥΠΕΞ

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 18/10/2018 0 Σχόλια Economia Blog,

Δεν θα κατακαθίσει εύκολα ο αχός από την χθεσινή διπλή εμπλοκή που προέκυψε – ας το δούμε λίγο αποστασιοποιημένα το πράγμα – με την παραίτηση Κοτζιά ως ΥΠΕΞ/χειριστή του Μακεδονικού από την δική μας πλευρά, με την αποχώρηση της Αντιπολίτευσης VMRO/DPMNE από την συζήτηση για την Συμφωνία των Πρεσπών στην Βουλή της πΓΔΜ από την δική τους. Όμως, όπως φάνηκε κι από τις δηλώσεις Τσίπρα όταν – καθυστερώντας την μετάβασή του στην Κορυφή της ΕΕ για το Brexit – ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο των Εξωτερικών ο ίδιος, αλλά και π.χ. από το ευχαριστήριο μήνυμα του Στέητ Ντηπάρντμεντ προς Κοτζιά με έμφαση στην συνέχιση της διαδικασίας, όλοι/όλα πιέζουν να συνεχισθεί η προσπάθεια. Στην δε γείτονα, οι πιέσεις του διεθνούς παράγοντα είναι πολύ πιο άμεσες – στα όρια του επικίνδυνου για το εκεί πολιτικό σύστημα.

 

Την ίδια στιγμή, δεν είναι χωρίς το δικό της βάρος η σπουδή με την οποία πάλιν η Ουάσιγκτων – ευθύς ως έγινε γνωστή η Τουρκική NAVTEX για έρευνες υδρογονανθράκων μεταξύ Καστελόριζου και Κύπρου (εκεί όπου θα συναντούνται ή δεν θα συναντούνται η ΑΟΖ της Ελλάδας μ’ εκείνες Αιγύπτου και Κύπρου στο great game της Ανατολικής Μεσογείου) – πήρε την θέση «αποθαρρύνουμε κάθε ενέργεια ή ρητορική που αυξάνει τις εντάσεις στην περιοχή». Κι ας επρόκειτο για σεισμικές έρευνες Barbaros, προς στιγμήν, και όχι για διενέργεια γεώτρησης απο Fatih! Ενώ είχε προηγηθεί η παραδοσιακή δήλωση ότι στηρίζεται το δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας για εκμετάλλευση των γεωφυσικών της πόρων, πλην επ’ ωφελεία και των δυο Κοινοτήτων του νησιού.

 

Ακόμη και χωρίς να προσθέσει κανείς στην δύσκολη εξίσωση που βρίσκεται μπροστά μας το Προσφυγικό, που πάλιν είναι σε κίνηση (δείτε την εικόνα στον Εβρο…), γίνεται φανερό ότι το μέτωπο των εξωτερικών θα οδηγήσει τώρα τα πράγματα. Ήδη όμως η αποχώρηση Κοτζιά, ο οποίος είχε χειρισθεί με εξαιρετικά προσωπικό τρόπο τα ζητήματα, και η ανάληψη του ΥΠΕΞ από τον Αλέξη Τσίπρα ο οποίος δεν παύει να είναι Πρωθυπουργός πλήρους απασχόλησης, δημιουργεί μια σειρά από τεχνικά ζητήματα, καθημερινής διαχείρισης αλλά και προετοιμασίας των μεγάλων στιγμών. Ασφαλώς και το Μαξίμου ήταν απολύτως «πάνω στα πράγματα», το διπλωματικό γραφείο Τσίπρα είχε μείζονα ρόλο στην ανάληψη δεσμεύσεων/undertakings – αυτά δηλαδή που οδηγούν τα πράγματα πολύ περισσότερο από τις τυπικές συμφωνίες. Και πάλιν όμως, η διαχείριση του ΥΠΕΞ με πέραν του Μακεδονικού και των Ελληνοτουρκικών το αυριανό Κυπριακό, τις τριμερείς με Ισραήλ και Αίγυπτο, την Αλβανία (με ΑΟΖ, ιδίως) θα είναι ένας μικρός εφιάλτης. Ας αναμένονται και σ’ αυτό το μέτωπο εξελίξεις. Πολλώ δε μάλλον που η διαχείριση Κοτζιά υπήρξε – από παντού λέγεται αυτό – εξόχως προσωπική. Και σε ύφος, και σε περιεχόμενο.

 

Αφήστε ένα σχόλιο