Ξανακοιτάξτε προς τα έξω – χωρίς έτοιμες απόψεις (Α)

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 01/11/2018 0 Σχόλια Economia Blog,

Ισχύει πάντα, όμως τώρα για μιαν ακόμη φορά καθώς πυκνώνουν οι εξελίξεις γίνεται ακόμη πιο επιτακτικό: εγκατεστημένοι στην περιορισμένη μας γωνιά του κόσμου, χρειάζεται/είμαστε υποχρεωμένοι να βλέπουμε «πού πάει το πράγμα» εκεί έξω. Στον μεγάλο, πολύ μεγαλύτερο από την άμεση γειτονιά μας (ας πούμε Βαλκάνια/Ανατολική Μεσόγειο), σαφώς μεγαλύτερο κι από την ελπιζόμενη περιοχή ένταξής μας (αν είναι αυτή η «Ευρώπη»), κόσμο.

 

Όπου, ήδη την επόμενη βδομάδα έχουμε (στις 6 Νοεμβρίου) τις ενδιάμεσες/midterm εκλογές στις ΗΠΑ: εκεί θα δούμε σημαντικά πράγματα σε κίνηση - απλουστευτικά, αν ο Ντόναλντ Τραμπ διατηρήσει ήδη διατηρήσει την (όχι χωρίς αντιστάσεις...) κυριαρχία του στα Αμερικανικά πράγματα, καθώς ναι μεν φαίνεται ότι η Γερουσία θα παραμείνει υπό Ρεπουμπλικανικό έλεγχο, όμως η Βουλή των Αντιπροσώπων «παίζεται». Περισσότερο κι από το αν η διακυβέρνηση Τραμπ θα βρει απέναντί της κοινοβουλευτικό φρένο, θα δούμε αν και κατά πόσον οι Ρεπουμπλικάνοι θα έχουν παραδοθεί στην λογική/στην κυριαρχία του πνεύματος Τραμπ - με ό,τι αυτό συνεφέλκει σε παγίδες απομονωτισμού, καταπολέμησης των πολυμερών διεθνών συμφωνιών, συντηρητικής υπεριδεολόγησης, εικόνας επιβολής αρχών 20ου αιώνα (μάλιστα ο καημένος ο Θήοντορ Ρούζβελτ έλεγε «μίλα σε χαμηλούς τόνους, αλλά κουβάλα κι ένα βαρύ ραβδί μαζί σου», ενώ κανείς δεν θα κατηγορήσει τον Τραμπ ότι μιλάει σε χαμηλούς τόνους!). Το πώς εκτυλίχθηκε ο ορισμός του Μπρεττ Κάβανο στο Ανώτατο Δικαστήριο αλλά και πώς επεδίωξε ο Τραμπ να απονευρώσει τις επιπτώσεις από τις βόμβες που είχαν σταλεί σε Δημοκρατικούς (κυρίως) στόχους από φανατικό οπαδό του στην τελική ευθεία προς τις midterm, συν η αντισημιτική πολύνεκρη επίθεση σε συναγωγή στην Πενσυλβάνια δείχνει την εκρηκτικότητα που έχει χτιστεί στο Αμερικανικό σύστημα.

 

Μισή ήπειρο νοτιότερα, όλοι δείχνουν σοκαρισμένοι από την ανάδειξη στην Προεδρία της μεγαλύτερης χώρας της Λατινικής Αμερικής, της Βραζιλίας, του Ζάιρ Μπολσονάρο ο οποίος «εύκολα» περιγράφεται ως εκδοχή λατινοαμερικανού Τραμπ, ή ως αποτυχία των θέσεων Αριστεράς (και) σε επίπεδο αναδυόμενων αγορών, πλην όμως χρειάζεται αρκετή προσοχή για να μην φτάσει κανείς σε εύκολα συμπεράσματα. Παράδειγμα: πόσοι συνειδητοποιούν ότι η Βραζιλία, μέσα από τις εξελίξεις των τελευταίων χρόνων, έχει αποκτήσει στενή διασύνδεση με την Κίνα, με τα στοιχεία εξάρτησης εμφανή; Στην οποία Κίνα έχει προκύψει το ενδιαφέρον φαινόμενο να αυξάνονται οι εξαγωγές της ...ακριβώς σε φάση εφαρμογής των Αμερικανικών εμπορικών περιορισμών/πολιτικής Τραμπ! (Και μπορεί να υπάρχει η εύκολη ερμηνεία ότι πλησιάζουν οι γιορτές Χριστουγέννων που φέρνουν υπερπαραγγελίες, ή πάλι η ανάλυση ότι ενόψει της έναρξης ισχύος των βαρύτερων Αμερικανικών περιορισμών γίνονται υπεραποθεματοποιήσεις. Όμως γίνεται φανερό ότι τα πράγματα δεν διαμορφώνονται όσο ευθύγραμμα συνήθως περιγράφονται).

 

Πολλή παρατήρηση, λοιπόν. Περισσή προσπάθεια να καταλαβαίνουμε - αλλά χωρίς έτοιμες απόψεις.

 

 

Αφήστε ένα σχόλιο