Το κλείσιμο της Handelsblatt Today

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 28/02/2019 0 Σχόλια Economia Blog,

...με σκέψεις για την δημοσιογραφία

 

Μετά από ένα ταξίδι πέντε χρόνων, η Handelsblatt Today - η Αγγλική/διαδικτυακής λογικής εκδοχή της κατεξοχήν Γερμανικής, κατεστημένης, με οικονομική προσέγγιση Handelsblatt διέκοψε την λειτουργία της. Εύκολα ο αναγνώστης θα διερωτηθεί «Πού αυτή ιστορία μας ενδιαφέρει;» Οσο κι αν η κάλυψη της Ελλαδας/των Ελληνικών πραγμάτων απο την Handelsblatt, ειδικά σ’ αυτά τα χρόνια της κρίσης, άξιζε το βάρος της στο χρυσό. (Μαζί με το εβδομαδιαίο Wirtshaftswoche και την Tagespiegel, σήμερα αποτελεί μέρος του ομίλου Holzbrink. Ομως ξεκίνησε αμέσως μετά τον πόλεμο, το 1946, όταν μια ομάδα Γερμανών δημοσιογράφων έπεισε τις Αμερικανικές και Αγγλικές αρχές Κατοχής να δώσουν χαρτί ώστε να ξεκινήσει μια οικονομική εφημερίδα που θα ταρακουνούσε την βαθιά ριζωμένη Γερμανική νοοτροπία της καρτελλοποιημένης/καθοδηγούμενης οικονομίας. Έτσι, η «Κυρία του Ντύσσελντορφ» όπως έγινε γνωστή η εφημερίδα στην συνέχεια, παρακολούθησε απο δίπλα το Γερμανικό θαύμα). Όμως, συνεχίζουμε να μαντεύουμε το ερώτημα: «Καλά έως εδώ, αλλά τι μας ενδιαφέρει η Αγγλόφωνη έκδοση, που μάλιστα τώρα διακόπτει;».

 

Απάντησε με το αποχαιρετιστήριό του σημείωμα ο υπεύθυνος της έκδοσης Andreas Kluth - και αξίζει να σταθεί κανείς λίγο στις σκέψεις που κατέγραψε. Πρώτα-πρώτα, είναι το χάσμα (καλά: η απόσταση…) μεταξύ όχι απλώς της Γερμανικής και της Αγγλοσαξωνικής προσέγγισης στα πράγματα, αλλά και η ανάγκη - στον κόσμο των επιχειρήσεων, κυρίως - να γεφυρώσει κάποιος την απόσταση αυτή.

 

Ας προστεθεί εδώ ο τρόπος γραφής, η παράδοση το storytelling, που κάνει τον διεθνή Τύπο να είναι ο Αγγλόφωνος! Ομως, προχωρώντας προς τον αληθινό πυρήνα του πράγματος, υπήρξε η διαπίστωση οτι «η Γερμανική ματιά στα πράγματα» δεν κατορθωνόταν να φτάσει - όχι δε μόνον λόγω του γλωσσικού φράγματος - στους διεθνείς παίκτες: επενδυτές, διαμορφωτές αποφάσεων, επιχειρηματίες. Οσο η Γερμανική πραγματικότητα περιγράφεται απο τον Αγγλόφωνο Τύπο, «οι Γερμανοί συχνά δεν αναγνωρίζουν τον εαυτό τους». Αυτή η ανάγκη επικοινωνίας που εξέφρασε η Handelsblatt Today δείχνει την ρίζα πολλών – και επικίνδυνων – φαινομένων που άνθησαν τα χρόνια της κρισης.

 

Με διαπιστωμένη την ανάγκη, την ζήτηση αυτού του «προϊόντος» - αλλά και με δεδομένη την οικονομική άνεση του κοινού-στόχου του! – η συνέχεια του εγχειρήματος είναι εκείνο που έχει το καίριο ενδιαφέρον. Πέτυχε. Απογειώθηκε μάλιστα, παρατηρήθηκε διεθνώς. Αναπτύχθηκε. Αλλά – κατά την αφήγηση του ανθρώπου που «το έκλεισε» - δεν μπόρεσε να χτίσει ένα οικονομικό μοντέλο βιώσιμο. Κι έτσι… αποχαιρέτισε!

 

Όταν, για λόγους οικονομικής βιωσιμότητας, σταματάει ένα εγχείρημα αυτου του τύπου, «κάτι σημαίνει». Μήπως σημαίνει κι ένα νέο κλείσιμο των πετυχημένων (ή: θεωρούμενων πετυχημένων, ή: για την ώρα πετυχημένων) οικονομιών στον εαυτό τους; Μήπως λειτουργεί σαν ένα πρόπλασμα του κόσμου μετά την διεύρυνση του ΕυρωΑτλαντικού χάσματος, μετά το Brexit, μετά…;

 

Αφήστε ένα σχόλιο