Ευρώπη και Ευρωεκλογές - στους Δελφούς

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 06/03/2019 0 Σχόλια Economia Blog,

Η πραγματικότητα των Ευρωεκλογών – που ούτως ή άλλως απείχαν πλέον λιγότερο από 3 μήνες… – και συνολικά των αμφιβολιών για το μέλλον της Ευρώπης, ή Quo Vadis Europa όπως το έθεσε Κινέζος (!) συζητητής, ήταν σαφώς παρούσα στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών. Περισσότερο όμως με μια λογική επισήμανσης προβλημάτων – καμιά φορά και «παραπόνων» -  παρά με προσέγγιση αναζήτησης λύσεων, διεξόδων, όλων όσα συσχετίζουμε με την έννοια «μέλλον».

 

Μιλήσαμε παραπάνω ακόμη και για παράπονο. Πώς αλλιώς να χαρακτηρίσει την περιγραφή του Γιώργου Παπανδρέου για τον τρόπο με τον οποίο η «Ευρώπη» των ημερών του προσέγγισε την Ελληνική κρίση; («Θα είχαμε πετύχει, αν είχαμε συνεργασθεί ως ενωμένη Ευρώπη»). Η αναζήτηση ευθυνών και η ευκολία μετακύλισης κόστους αντί της ουσιαστικής αλληλεγγύης, ήταν η εμπειρία ΓΑΠ από την «Ευρώπη».

 

Όμως και η ατάκα του (ανεπίληπτου Ευρωπαϊσμού, όχι;) Δημήτρη Αβραμόπουλου, ότι η Ευρώπη «βρίσκεται μπροστά σε υπαρξιακή κρίση», με τον λαϊκισμό και την ανάδυση. των εθνικισμών ως βασικό πρόβλημα που οι Ευρωεκλογές κινδυνεύουν να αναδείξουν, στο ίδιο ευθυγραμμίζεται άμα το σκεφθεί κανείς. Και η πιο ακαδημαϊκή – ασφαλώς – αλλά διόλου μη-πολιτική προσέγγιση του Στάθη Καλύβα, από Οξφόρδη μεν αλλά πάντα παρόντα στην Ελληνική συζήτηση, για τα προβλήματα του λαϊκισμού, του οποίου τις ρίζες εξήγησε ότι είναι σφάλμα να αναζητούμε μονοδιάστατα στην οικονομία, προς την ίδια κατεύθυνση έδειχνε.

 

Στην προσέγγιση του Πορτογάλου Κεντρικού Τραπεζίτη Κάρλος Κόστα θα μπορούσε να αναζητήσει κανείς μιαν ενδιαφέρουσα «συνταγή» υπέρβασης της παγίδας του λαϊκισμού, ακριβώς σε Ευρωπαϊκά πλαίσια: αφοπλιστικά εξήγησε ο Κόστα πώς, στην δική του χώρα, η νέα Κυβέρνηση δεν δίστασε να ενστερνισθεί και να εφαρμόσει τις συμφωνίες που είχε πετύχει η αμέσως προηγούμενη (και αντίθετη…) με το σύστημα της Ευρωζώνης. Ενώ ο επικεφαλής του Eurasia Group Mουϊτάμπα Ραχμάν έδειξε προς Ιταλία, Μεγ. Βρετανία αλλά και την «έλλειψη πολιτικής ηγετικότητας» ως βασικό κίνδυνο για την Ευρώπη του αύριο.

 

Πλησιάζοντας όμως τον πολιτικότερο πυρήνα των τοποθετήσεων, θα συναντήσει κανείς την παρατήρηση του Προέδρου της Βουλής Νίκου Βούτση ότι η «έκκληση για «περισσότερη Ευρώπη» χρειάζεται να προσλάβει νέο νόημα». Και στην συζήτηση με Βαγγέλη Μεϊμαράκη και Δημήτρη Παπαδημούλη ακούστηκαν εκφράσεις όπως «υπαρξιακή κρίση», αλλά και απόκρουση της «αιώνιας λιτότητας» αν είναι να αντιμετωπισθεί η τάση της κοινής γνώμης να δυσπιστεί προς την Ευρώπη.

 

Φθάνοντας, τώρα, στην κορυφή της πολιτικής πυραμίδας, ο μεν Κυριάκος Μητσοτάκης ανέφερε την πρόθεσή του να ζητήσει – και αυτός , όπως και άλλοι ηγέτες των Χριστιανοδημοκρατών -  αναστολή της συμμετοχής του Fidesz του Βίκτορ Όρμπαν στο ΕΛΚ, πράγμα που όσο και νάναι δείχνει μιαν ευαισθητοποίηση για το περιεχόμενο των Ευρωεκλογών. Ενώ ο Αλέξης Τσίπρας περισσότερο «κοίταξε» προς τις Ευρωεκλογές μέσα από το πρίσμα της συστράτευσης κατά της συντήρησης και του εθνικισμού, στο πλαίσιο των Ευρωεκλογών.

 

Αφήστε ένα σχόλιο