Δυο βιβλία

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 02/04/2019 0 Σχόλια Economia Blog,

Δυο βιβλία, που πάνε την δημόσια συζήτηση παραπέρα, παρουσιάζονταν την περασμένη Παρασκευή. Κυριολεκτικά την ίδια ώρα - το ένα στην «Στοά του Βιβλίου», στην Αθήνα το άλλο στον «Ευρυπίδη» στην Κηφισιά.

 

Στο πρώτο, το «Ματιές στο Μέλλον: Καπιταλισμός, Σοσιαλδημοκρατία, Κοινωνικό Κράτος» (Εκδ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ), ο Νίκος Μουζέλης προσεγγίζει το διεθνές πολιτικό και οικονομικό πλαίσιο στο οποίο κινείται η σύγχρονη σοσιαλδημοκρατία - εκείνη την οποία στον τρέχοντα πολιτικό λόγο (σωστότερα: καυγά) στην Ελλάδα του 2019 βλέπουμε συνήθως απελπιστικά σχηματοποιημένη. Η απομάγευση της υπόσχεσης για κοινωνικό κράτος - όπως την είδε στην περίπτωση του «Ματιές στο Μέλλον» ο Νίκος Μαραντζίδης, προσπαθώντας να αναλύσει τους πειρασμούς της σημερινής συζήτησης περί σοσιαλδημοκρατίας – είναι μια κατάσταση που χρειάζεται πολιτικό πείσμα για να αντιμετωπισθεί.

 

Για τον ίδιο τον Νίκο Μουζέλη, «το τέλος του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής δεν είναι ορατό», καθώς όμως οι εκδοχές που έχουν επικρατήσει (ο «αυταρχικός νεοφιλελευθερισμός» των ΗΠΑ, το «αυταρχικό κινεζικό μοντέλο, που αντιμετώπισε ωστόσο την φτώχεια» και η Ευρωπαϊκή προσέγγιση «που δίνει χώρο στα δικαιώματα και στις ελευθερίες») παρουσιάζουν μείζονες διαφορές, το στοίχημά του είναι ότι «η σοσιαλδημοκρατία θα επιβιώσει σε συνεργασία με την Οικολογία, την Αριστερά και τα κοινωνικά κινήματα» - και τούτο σε αντιπαράθεση και με τον νεοφιλελευθερισμό, και τον εθνικισμό-λαϊκισμό.

 

Καθώς στην παρουσίαση του βιβλίου τέθηκε η διάσταση του ανορθολογισμού στην σημερινή πολιτική πραγματικότητα, αξίζει να κρατήσει κανείς την κατάθεση του Γεράσιμου Μοσχονά, ο οποίος «διάβασε» την ψήφο του 2015, υπό τις συνθήκες της εποχής, όχι απλώς ως ορθολογική αλλά και ως ακραία ορθολογική. Η συνέχεια της συζήτησης αυτής, στις κάλπες…

 

Το δεύτερο βιβλίο, το «Ο Ελληνικός Εμφύλιος, μια ψυχαναλυτική προσέγγιση» (Εκδόσεις ΑΡΜΟΣ) είναι ένα συλλογικό εγχείρημα ομάδας ψυχαναλυτών Δ. Αναστασόπουλου, Ι. Βαρτζόπουλου, Χρ. Γιαννουλάκη, Κ. Ζερβού, Ν. Λαμνίδη, Σ. Στυλιανίδη, αλλά και εκπροσώπων θύραθεν κλάδων – όπως οι ιστορικοί Αντώνης Λιάκος και Τάσος Σακελλαρόπουλος και ο δημοσιογράφος Παύλος Τσίμας – να βοηθήσουν στον αναστοχασμό γύρω από το πώς εξηγείται το βάθος αλλά και η διάρκεια του συλλογικού τραύματος που έχει αποτελέσει για τους Έλληνες ο Εμφύλιος.

 

Στην παρουσίαση αυτή, σε πιο περιορισμένο κοινό (η βασική είχε γίνει προ καιρού στην Αθήνα, γύρω από τον Στάθη Καλύβα), τόσο ο συντονιστής της έκδοσης Ι. Βαρτζόπουλος όσο και η εκ των συντελεστών   Χρ. Γιαννουλάκη, εξήγησαν το πώς μέσα από την πρόσωπο-με-πρόσωπο δουλειά της ψυχανάλυσης με ανθρώπους που (στην δεύτερη ή και τρίτη γενιά) κουβαλούν μέσα τους εικόνες, εντάσεις, παραστάσεις, αναγνώσεις του Εμφυλίου προκύπτει η παρουσία του στην τωρινή βιωμένη πραγματικότητα. Στις ζωές των ψυχαναλυομένων, αλλά και στην διαμόρφωση συλλογικών στάσεων.

 

Ο σύρων τις γραμμές αυτές, που συμπαρουσίαζε, αισθάνθηκε ότι με αυτήν την βύθιση στην ανθρώπινη ύπαρξη φωτίζεται κάπως το ερώτημα «πώς και μένει ζωντανή τόση/τέτοια ένταση;». Στην συζήτηση που ακολούθησε δεν έλλειψε – αναμενόμενο –   το Μακεδονικό, όθεν και η ενεργός χρησιμότητα του ερωτήματος.

 

Αφήστε ένα σχόλιο