Μετά τις γκρίζες ζώνες και τις αμφισβητήσεις ΑΟΖ, η αποστρατικοποίηση των νησιών

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 23/04/2019 0 Σχόλια Economia Blog,

Το πρόβλημα με τις γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο – τις οποίες η Ελλάδα σταθερά αποκηρύσσει, όμως η Τουρκική πρακτική διατηρεί και, σε κάθε στροφή της εσωτερικής πολιτικής αντιπαράθεσης, αναβαθμίζει – και με τις παραβάσεις FIR/παραβιάσεις εναερίου χώρου έχει καταλήξει να αποτελεί μιαν ιδιότυπη, δυσάρεστη αλλά μη-επίφοβη για αληθινή εκτροπή ισορροπία. Η πρόσφατη προσθήκη της υψηλού προφίλ αμφισβήτησης του «κώνου του Καστελόριζου», δηλαδή της έκτασης και της εικόνας της Ελληνικής υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ (και της γειτνίασής της με την Κυπριακή και την Αιγυπτιακή…) στα πλαίσια των ενεργειακών ιδίως διεκδικήσεων στην Ανατολική Μεσόγειο είχε επιβαρύνει το κλίμα – αν και, πάλι, μέσα στα πλαίσια που θεωρούνταν διαχειρίσιμα. (Βέβαια, η ανακοίνωση της ΤΔΒΚ σε ΟΗΕ για διεξαγωγή ερευνών στα Οικόπεδα 1,28,9 και μέρος των 12 και 13 της Κυπριακής ΑΟΖ, με μόλις καλυμμένη την παρουσία Άγκυρας/κρατικής ΤΡΑΟ, ανεβάζει κατακόρυφα την ένταση).  Στην τομή όλων αυτών είχε έρθει να λειτουργήσει ως κορύφωση/σύνοψη το υπό εξέλιξη τουρκικό δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», από Μαύρη Θάλασσα μέχρις Ανατολικής Μεσογείου/Κύπρου, μέσω «αναγκαστικά» Αιγαίου, δόγμα το οποίο στην πρόσφατη ομώνυμη άσκηση – που αντικείμενο στόχο είχε να επιδείξει στην διεθνή κοινότητα την έκταση της ναυτικής δύναμης της Τουρκίας – ξεδιπλώθηκε ολοκληρωτικά.

 

Ήδη όμως, με την τοποθέτηση του Τούρκου Υπουργού Εθνικής Άμυνας Χουλουσί Ακάρ (μην λησμονείται η «εκ των τάξεων του Στρατού» προέλευσή του…) για αποστρατικοποίηση των νησιών του Αιγαίου, και μάλιστα με επίκληση «Διεθνών Συνθηκών και Συμβάσεων» που προνοούν για το θέμα αυτό, η κατάσταση λαμβάνει νέα τροπή. Η απάντηση του Ελληνικού ΥΠΕΞ ήταν και άμεση και αυτονόητη: υπενθύμισε το δικαίωμα άμυνας που προέχει στις διεθνείς σχέσεις, με αναφορά στο ότι η Τουρκία (με το casus belli το οποίο έχει εγείρει εδώ και δυο δεκαετίες…) «απειλεί με πόλεμο σε περίπτωση που μια κυρίαρχη χώρα ασκήσει νόμιμο και κυριαρχικό δικαίωμα που της παρέχει το διεθνές δίκαιο» (αυτή είναι η επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια).

 

Η ολοκλήρωση αυτή της Τουρκικής διεκδικητικής στάσης, που σημειωτέον γίνεται μετά και το πέρας της εσωτερικής/προεκλογικής εκκρεμότητας στην γείτονα (που εθεωρείτο ότι «εξηγούσε» πολλά) και με φόντο την απόκτηση των ρωσικών S-400 (που θα αναπτυχθούν, κατά τα φαινόμενα, και στα Μικρασιατικά παράλια και όχι μόνον στα Νότια/Νοτιοδυτικά της Ανατολίας…) διαμορφώνει μια επικίνδυνη σκακιέρα. Με την Ελλάδα να πορεύεται την δική της πολλαπλά προεκλογική πορεία…