Μια ακόμη ματιά στον «εμπορικό πόλεμο» στο τρίγωνο ΗΠΑ-Κίνα-ΕΕ: μην υπεραπλουστεύετε

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 14/05/2019 0 Σχόλια Economia Blog,

Με μια εμφανή δόση κακεντρέχειας υποδέχθηκαν πολλοί στην Ευρώπη το φαινομενικό αδιέξοδο που προέκυψε στις εμπορικές διαπραγματεύσεις ΗΠΑ – Κίνας / «στην αντιπαράθεση Τραμπ-Σι», καθώς ήδη Κινεζικά προϊόντα αξίας κάπου 200 δις δολαρίων θα επιβαρύνονται εφεξής με δασμούς 25% αντί 10% εισαγόμενα στις ΗΠΑ. Συνεπώς το καλό κλίμα που είχε διαπιστωθεί προ ημερών, μόλις, όταν υψηλού επιπέδου Αμερικανική αντιπροσωπεία (ο ΥΠΟΙΚ Μνουσιν, μαζί με τον βασικό εμπορικό διαπραγματευτή ΛαϊτχάΙζερ) είχε βρεθεί στο Πεκίνο και προέκυπταν ενθαρρυντικοί/καθησυχαστικοί θόρυβοι, δεν είχε περιεχόμενο; Χώρια που μέσα σ’ όλη την Αμερικανική εκστρατεία για περιορισμό του εμπορικού ελλείματος με Κίνα, το έλλειμμα αυτό… αυξανόταν (βέβαια, η διάσταση των προληπτικών αποθεματοποιήσεων παίζει εδώ ένα ρόλο, η «άμυνα» των παγκόσμιων αλυσίδων αξίας άλλον ένα).

 

Μάλιστα, καθώς στην Ευρώπη και πάντως στην Ελλάδα οι κινήσεις Τραμπ δεν είναι και πολύ δημοφιλείς (εν γένει), και καθώς στον «εμπορικό πόλεμο» Αμερικής/Κίνας η δεύτερη δεν διαθέτει συγκρίσιμου ύψους εισαγωγές στις ΗΠΑ ώστε να λάβει ισόποσα αντίμετρα, θεωρείται ότι θα αχθεί σε ένα οιονεί πυρηνικό όπλο:  να αρχίσει να ξεφορτώνει τα 1,1 τρις δολάρια που έχει σε Αμερικανικά ομόλογα – ή πάντως να «παγώσει» κάθε νέα τέτοια αγορά. «Μεγάλη αναταραχή, υπέροχη κατάσταση» φαίνεται στιγμές-στιγμές να είναι η Ευρωπαϊκή στάση απέναντι στην ΣινοΑμειρκανική διάσταση αντιπαράθεσης – καθώς μάλιστα ήδη ο κλάδος χάλυβα και αλουμινίου της ΕΕ έχει υποστεί δασμολογικά μέτρα από Τραμπ, απαντώντας με αντίμετρα στο… (Αμερικανικό) ουίσκι ή τις μοτοσυκλέτες.

 

Καλό θα ήταν – μιλώντας ως «Ευρωπαίοι» - να μην υπεραπλουστεύουμε. Πρώτα-πρώτα αυτή την στιγμή ακριβώς κάνει τικ-τακ, τικ-τακ η απειλή επιβολής μέτρων κατά των  εισαγωγών Ευρωπαϊκών αυτοκινήτων (και εξαρτημάτων κλπ.) στις ΗΠΑ. Μάλιστα, όπως είχε γίνει στο ξεκίνημα Τραμπ με τα μέτρα εναντίον Καναδά, η επέμβαση αυτή είναι να γίνει βάσει νόμου που δίνει στον Πρόεδρο το δικαίωμα να κινηθεί με επίκληση…. απειλής για την άμυνα της χώρας (άμυνα των ΗΠΑ από Καναδά; τώρα πάλι από Ευρώπη; Ναι!) Η σχετική προθεσμία αυτής της διαδικασίας λήγει σε λίγες μέρες, πάντως ακριβώς πριν τις Ευρωεκλογές: γι αυτό και θεωρείται βέβαιο ότι οι ΗΠΑ θα δώσουν παράταση στην εξέταση του ζητήματος. Όμως… πριν λίγα 24ωρα εθεωρείτο δεδομένο ότι οι διαπραγματεύσεις Ουάσιγκτων-Πεκίνου προχωρούσαν με ούριο άνεμο: συνεπώς, τι θα πεί «βέβαιο»;

 

Επιπρόσθετο ζήτημα για όποιον Ευρωπαίο θεωρεί ότι μπορεί να παρακολουθεί χαλαρά την ΣινοΑμερικανική εμπλοκή, είναι ότι όταν μιλούμε για «Ευρώπη» αφενός κάθε διαπραγμάτευση είναι πολύπλοκη και αργόσυρτη (αφού η αρμοδιότητα ανήκει αληθινά στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία έχει τους δικούς της ρυθμούς – χώρια που τώρα… δεν υπάρχει), αφετέρου Ευρώπη = Γερμανία καθώς σχεδόν 60% των εξαγωγών προς ΗΠΑ ξεκινούν απ’ εκεί. Πείτε, τώρα, στον Εμμανουέλ Μακρόν ή στην Κυβέρνηση Σαλβίνι-Ντι Μάϊο ότι στις διαπραγματεύσεις με Ουάσιγκτων θα είναι πρώτο μέλημα η Γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία – που έχει κάνει μάλιστα και τις ζαβολιές της με την ρύπανση και τις σχετικές ηλεκτρονικές απάτες.

 

 Ή πείτε ότι οι διαπραγματεύσεις για τα αυτοκίνητα θα προταχθούν των συζητήσεων για τα γεωργικά προϊόντα. (Εδώ, μια πρόσθετη παρέμβαση: αν στα γεωργικά η υπόθεση της σόγιας είναι γνώριμη, εκείνη του χοιρινού – των pork bellies – ασκεί συγκυριακά μεγάλη επιρροή στα ΣινοΑμερικανικά, καθώς μια επιδημία στα συμπαθή γουρούνια στην Κίνα έχει αυξήσει κάθετα την ζήτηση).

 

Προσέξτε όμως και την πιο πολιτική διάσταση: ο Ντόναλντ Τραμπ ευθέως – και ανενδοίαστα… – κάνει την κόντρα με το Πεκίνο, είτε αυτή οδηγήσει σε τελική συμφωνία «στο νήμα» είτε σε αρνητικό αποτέλεσμα, βασικό όπλο/επιχείρημα της προεκλογικής του εκστρατείας για το 2020/την δεύτερη Προεδρική του θητεία. Όποιος νομίζει, στην Ευρώπη, ότι η αντιδικία  των όποιων τρίτων με Τραμπ είναι ωραία ιδέα, ας το ξανασκεφθεί.

 

Αφήστε ένα σχόλιο