Προσδεθείτε!

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 20/05/2019 0 Σχόλια Economia Blog,

Το είχαμε επισημάνει ήδη την εποχή της συνάντησης Τσίπρα-Ερντογάν στην Τουρκία, όταν ακόμη η διεκδικητικότητα-επιθετικότητα της Άγκυρας βρισκόταν αισθητά πιο πίσω από το σημερινό επίπεδο: παρουσία Barbaros και Fatih (με Yavuz εν αναμονή), δηλαδή πλοίων ηχοβολιστικών ερευνών αλλά και ουσιαστικών γεωτρήσεων στην Κυπριακή ΑΟΖ, με «νομική βάση» άδεια δοθείσα από την «Τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου», ή/και επέκταση σε στοχοποιούμενα σημεία της ίδιας της υφαλοκρηπίδας της Τουρκίας. αμφισβήτηση των Ελληνικών δικαιωμάτων στον κώνο του Καστελλόριζου, σε επίπεδο ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας «στην Ανατολική Μεσόγειο». σειρά ναυτικών ασκήσεων/επίδειξης δύναμης της Άγκυρας από Μαύρη Θάλασσα μέχρι Κύπρο/νότια Κρήτης «μέσω Αιγαίου».

 

Το ξαναείχαμε ενσωματώσει στο επιχείρημά μας όταν το άλλο μέτωπο εξωτερικών σχέσεων της Ελλάδας - εκείνο της διαπραγμάτευσης και κατάληξης στην επίλυση του ονοματολογικού με την (ήδη) Βόρεια Μακεδονία δια της Συμφωνίας των Πρεσπών – άνοιξε στο εσωτερικό χάσμα. Οι αναφορές σε κατάπτυστη, εθνικά επιζήμια, μειοδοτική αν μη προδοτική Συμφωνία δεν περιορίστηκαν σε ακραία στοιχεία του πολιτικού μας φάσματος: αντιθέτως, η θετική υποδοχή της Συμφωνίας από την διεθνή κοινότητα και πάντως από τις Ευρωπαϊκές χώρες θεωρήθηκε από την Αντιπολίτευση ευθέως βάση συναλλαγής (από μέρους των Ευρωπαίων…) για την αποδοχή της μη-περικοπής των συντάξεων στο γύρισμα του χρόνου.

 

Τέλος, τώρα που πλησιάζει η ώρα - μέσα στον προεκλογικό ορυμαγδό των Ευρωεκλογών, που τι προιωνίζεται για το προεκλογικό κλίμα των εθνικών εκλογών εν συνεχεία; - για την προαναγγελμένη επέκταση των Ελληνικών χωρικών υδάτων από τα 6 στα 12 μίλια σε Ιόνιο και νότια της Κρήτης (προαναγγελμένη ήδη επί ημερών Νίκου Κοτζιά στο ΥΠΕΞ), δεν έχουμε μόνο τις πιο θεωρητικές/διεθνοπολιτικές αντιδράσεις στην λογική μιας τέτοιας αποσπασματικής κίνησης (περίπτωση Βαγγέλη Βενιζέλου με αναφορά στην Τουρκική θεωρία των «ειδικών συνθηκών» στο Αιγαίο), αλλά ήδη και υψηλόφωνες προειδοποιήσεις/αναφορές σε ενδοτισμό.

 

Αν συνδυάσει κανείς τα τρία αυτά επίπεδα και δει σε βάθος των αρχομένων μηνών το σκηνικό των Ελληνοτουρκικών, αν επιπλέον παρατηρήσει προσεκτικά τις πιέσεις του διεθνούς παράγοντα (πολιτικού) και τις κινήσεις των οικονομικών συντελεστών στην Ανατολική Μεσόγειο (η ExxonMobil είχε την παρουσία στόλου των ΗΠΑ, η Total κουβαλάει ήδη γαλλικά πολεμικά πλοία, μόνη η ΕΝΙ έκανε εξαρχής πίσω και μάλιστα ο Ιταλός ΥΠΕΞ είχε ανοίξει παραθυράκι αναζήτησης λύσης σε συνεννόηση με Άγκυρα), αν επιπλέον καταγράψει και την επίσημη Αγγλική θέση να κινείται μεταξύ αμηχανίας και αναγνώρισης αμφισβητούμενου καθεστώτος στην κυπριακή ΑΟΖ, τότε κινδυνεύει να καταλήξει στην σύσταση «Προσδεθείτε!».

 

Αν η Ελληνική Κυβέρνηση όχι επιλέξει αλλά αχθεί σε οποιουδήποτε είδους συνεννόηση με την Τουρκία - πέρα, δηλαδή, από τα παγίως άνευρα και αναποτελεσματικά ΜΟΕ των δυο τελευταίων δεκαετιών... – τότε οι καταγγελίες για «εθνικά επικίνδυνη/επιζήμια επιλογή  θα είναι το λιγότερο που θα πρέπει να αναμένεται. Ιδίως αν κάτι τέτοιο συμβεί σε χρόνο προεκλογικό – προ των εθνικών εκλογών, εννοείται. Και ενώ οι σχέσεις με την Βόρεια Μακεδονία ενέχουν κινδύνους επί τους εδάφους μόνον στο φαντασιακό ενός περιορισμένου εντέλει κοινού, οι σχέσεις με την Τουρκία δεν ενέχουν κινδύνους, είναι από μόνες τους ένας μείζων κίνδυνος! Όπου η πολιτική της μη-αναγνώρισης Ελληνοτουρκικών διαφορών πλην της χάραξης της υφαλοκρηπίδας (από εποχής Κωνσταντίνου Καραμανλή, αυτό το 1975) έχουμε δει που μας έχει εγκαταστήσει μετά το 1987, το 1996, το 2006, το 2018: σε γκρίζες ζώνες και άρνηση της επιδείνωσης και σε σταθερή απεμπόληση των όποιων ενεργειακών πόρων μας αναλογούν. Προσδεθείτε!

 

Αφήστε ένα σχόλιο