Ελλάδα και Βόρεια Μακεδονία: Η αυτοψία της δύσκολης Συμφωνίας των Πρεσπών

Δημοσιεύτηκε από economia 05/06/2019 0 Σχόλια Βιβλιοπαρουσίαση,

Αλέξανδρος Π. Μαλλιάς, Πρόλογος: Ευ. Βενιζέλος

Ελλάδα και Βόρεια Μακεδονία: Η αυτοψία της δύσκολης Συμφωνίας των Πρεσπών

Εκδόσεις Ι. Σιδέρης, Αθήνα 2018, σελίδες 208, τιμή: 12,00 ευρώ

 

 

 

Είναι το βιβλίο αυτό του Αλέξανδρου Μαλλιά, του ανθρώπου που πρώτος είχε ανοίξει ελληνική διπλωματική αντιπροσωπεία στα Σκόπια, ο απόλυτος οδηγός στο Μακεδονικό, όπως αυτό έχει εξελιχθεί και επιχειρείται να καταλήξει με τη Συμφωνία των Πρεσπών.

 

Πρώτα-πρώτα, κάνει κάτι το βασικό: παραθέτει, ως Παραρτήματα, τα κείμενα της Συμφωνίας (που πολλοί σχολιάζουν και αναλύουν, ασαφές όμως πόσοι έχουν διαβάσει) και μάλιστα στα αγγλικά και τα ελληνικά (δεν είναι χωρίς σημασία αυτό: οι ερμηνείες θα παίξουν τον ρόλο τους)· τα κείμενα των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας του 1993, που αποτελούν τη βάση όλης της προσπάθειας επίλυσης της διαφοράς Αθηνών-Σκοπίων· συν μια διεξοδική ανάλυση της Απόφασης του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, του 2012, που απέβη αρνητική για την Ελλάδα (στο θέμα της εναντίωσής της, στο Βουκουρέστι, με την ένταξη της πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ).

 

Οπλισμένος κανείς μ’ αυτό το πρωτογενές υλικό μπορεί να αξιολογήσει την ανάλυση Αλ. Μαλλιά για τη Συμφωνία των Πρεσπών, ανάλυση που ξεκινά ήδη με τη βαριά σε περιεχόμενο επισήμανση ότι η Συμφωνία φροντίζει για δύο πράγματα που ελάχιστα αξιολογήθηκαν έως τώρα: ρητώς αναφέρεται στη διαφύλαξη της «αξιοπρέπειας» των δύο μερών, αλλά και εισάγει ως αρχή την αποφυγή (από τα μέρη) κάθε «αλυτρωτισμού και ρεβιζιονισμού». Ζώντας στα Βαλκάνια, έστω και το 2018, αυτές οι παραδοχές έχουν τη δική τους αξία.

 

Στη συνέχεια, ο Αλ. Μαλλιάς ασχολείται διεξοδικά με τα καυτά (ή: θεωρούμενα καυτά…) ζητήματα της γλώσσας και της ιθαγένειας/υπηκοότητας, που αποτέλεσαν αντικείμενο μείζονος αντιπαράθεσης – όταν πλέον το ονοματολογικό είχε προσπεραστεί με την επιλογή «Βόρεια Μακεδονία» και η συνταγματική αναθεώρηση στη γείτονα είχε τεθεί ως προϋπόθεση προκειμένου να προχωρήσει οτιδήποτε – ιδίως δε η προσχώρηση στο ΝΑΤΟ. Επίσης, δίνει ο συγγραφέας μια συνοπτική εικόνα των εσωτερικών πολιτικών ισορροπιών στην πΓΔΜ, με έμφαση στον ρόλο του αλβανικού στοιχείου, ισορροπιών που τις είδαμε να ξετυλίγονται στο δημοψήφισμα της 30ής Σεπτεμβρίου…

 

Για να καταλήξει στην αποκήρυξη των προσεγγίσεων που θέλουν τη Συμφωνία των Πρεσπών να αποτελεί ιστορική ήττα, ή θρίαμβο του ενός, ή άτακτη υποχώρηση του άλλου, ή ιστορική συμφωνία, ή μειοδοσία/προδοσία/άνευ όρων υποταγή. Και να σταθεί στην επισήμανση μεν των αδυναμιών («αχίλλειο πτέρνα») της Συμφωνίας (γλώσσα και ιθαγένεια/υπηκοότητα/εθνικότητα), αλλά με την παραδοχή ότι η «επιτυχής επίλυση του ονοματολογικού ελαφρύνει τα βάρη της ελληνικής πολιτικής», πλην όμως «μεταφέρει στις επόμενες γενεές τις βασικές γενεσιουργές προκλήσεις του Μακεδονικού».

 

Το κείμενο/ανάλυση του Αλ. Μαλλιά συμπληρώνεται με επίσης διεξοδική τοποθέτηση του Βαγγέλη Βενιζέλου, ο οποίος στέκεται ιδιαίτερα στη συμβολή του «σε έναν εθνικό διάλογο που, δυστυχώς, είναι κολοβός και σχεδόν πάντα επηρεασμένος από τις συγκυριακές σκοπιμότητες της εσωτερικής πολιτικής». Όσο η συζήτηση για το Μακεδονικό θα συνεχίζεται, τόσο αυτό το βιβλίο θα επιτρέπει στον αναγνώστη/πολίτη να μορφοποιεί τη δική του προσέγγιση.

Αφήστε ένα σχόλιο